Artykuł 46

1. W drodze odstępstwa od art. 40 ust. 1, art. 41 ust. 1 i art. 42 ust. 2 państwa członkowskie mogą zezwolić na wprowadzanie na terytorium Unii roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów, które spełniają wszystkie poniższe warunki:

a) są uprawiane lub produkowane na obszarach państw trzecich w pobliżu ich granicy lądowej z państwami członkowskimi („strefy przygraniczne państw trzecich”);

b) są wprowadzane na obszary państw członkowskich bezpośrednio przez tę granicę („strefy przygraniczne państw członkowskich”);

c) mają być objęte przetwarzaniem w tych strefach przygranicznych państw członkowskich w sposób eliminujący wszelkie zagrożenie agrofagami;

d) nie stwarzają jakiegokolwiek ryzyka dotyczącego rozprzestrzeniania się agrofagów kwarantannowych dla Unii lub agrofagów objętych środkami przyjętymi zgodnie z art. 30 ust. 1 spowodowanego przemieszczaniem w strefie przygranicznej.

Te rośliny, produkty roślinne i inne przedmioty są przemieszczane wyłącznie do stref przygranicznych państw członkowskich i w tych strefach oraz tylko pod urzędową kontrolą właściwego organu.

2. Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 105, uzupełniających niniejsze rozporządzenie poprzez określenie:

a) maksymalnej szerokości stref przygranicznych państw trzecich i stref przygranicznych państw członkowskich odpowiedniej dla określonych roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów;

b) maksymalnej odległości, na którą mogą być przemieszczane rośliny, produkty roślinne i inne przedmioty w strefach przygranicznych państw trzecich i strefach przygranicznych państw członkowskich; oraz

c) procedur dotyczących zezwalania na wprowadzanie do stref przygranicznych państw członkowskich i przemieszczania w nich roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu.

Szerokość tych stref musi pozwalać na zapewnienie, aby wprowadzanie i przemieszczanie na terytorium Unii takich roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów nie stwarzało zagrożenia agrofagami dla terytorium Unii lub jego części.

3. Komisja może, w drodze aktów wykonawczych, ustanowić szczególne warunki lub środki dotyczące wprowadzania do stref przygranicznych państw członkowskich określonych roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów oraz określić konkretne państwa trzecie, które są objęte niniejszym artykułem.

Akty te przyjmuje się zgodnie z załącznikiem II oraz, w stosownych przypadkach, z uwzględnieniem rozwoju wiedzy naukowej i technicznej oraz standardów międzynarodowych.

Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 107 ust. 2.

4. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję i pozostałe państwa członkowskie za pośrednictwem elektronicznego systemu powiadamiania, o którym mowa w art. 103, o przypadkach wprowadzenia, do stref przygranicznych państw członkowskich lub stref przygranicznych państw trzecich, lub przemieszczania w nich, roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów z naruszeniem ust. 1, 2 i 3 niniejszego artykułu.

Powiadomienia tego dokonuje się również wobec państwa trzeciego, z którego rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty zostały wprowadzone do danej strefy przygranicznej.