Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2031 z dnia 26 października 2016 r. w sprawie środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin, zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 228/2013, (UE) nr 652/2014 i (UE) nr 1143/2014 oraz uchylające dyrektywy Rady 69/464/EWG, 74/647/EWG, 93/85/EWG, 98/57/WE, 2000/29/WE, 2006/91/WE i 2007/33/WE
Sekcja 1 — Środki odnoszące się do całego terytorium Unii
Artykuł 49
W mocyŚrodki tymczasowe dotyczące roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów, które mogą stanowić nowo rozpoznane zagrożenie agrofagami lub inne podejrzewane zagrożenie fitosanitarne
1. Komisja może, w drodze aktów wykonawczych, przyjąć środki tymczasowe dotyczące wprowadzania i przemieszczania na terytorium Unii roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów z państw trzecich, w przypadku gdy spełnione są poniższe warunki:
a) rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty mogą stanowić nowo rozpoznane zagrożenie agrofagami, które nie jest wystarczająco objęte jakimikolwiek środkami unijnymi i które nie jest powiązane lub którego nie można jeszcze powiązać z agrofagami kwarantannowymi dla Unii lub agrofagami objętymi środkami przyjętymi zgodnie z art. 30. ust. 1;
b) brak jest wystarczającego doświadczenia fitosanitarnego, na przykład w odniesieniu do nowych gatunków roślin uprawnych lub dróg przenoszenia, w odniesieniu do handlu danymi roślinami, produktami roślinnymi i innymi przedmiotami pochodzącymi lub wysyłanymi z danych państw trzecich;
c) nie przeprowadzono oceny dotyczącej nowo rozpoznanego zagrożenia agrofagami dla terytorium Unii w odniesieniu do tych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów z danych państw trzecich.
Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 107 ust. 2.
2. Środki tymczasowe, o których mowa w ust. 1, przyjmuje się z uwzględnieniem załącznika II sekcja 2 i załącznika IV.
Środki te przewidują, zależnie od potrzeb w danym przypadku, jeden lub większą liczbę poniższych elementów:
a) systematyczne i intensywne kontrole i pobieranie próbek, w miejscu wprowadzenia, z każdej partii roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wprowadzanych na terytorium Unii oraz przeprowadzanie testów tych próbek;
b) okres kwarantanny w stacji kwarantanny lub w obiekcie zapewniającym izolację, o której mowa w art. 60, w celu sprawdzenia, czy dane rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty nie stanowią nowo rozpoznanego zagrożenia agrofagami;
c) zakaz wprowadzania tych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów na terytorium Unii.
W przypadkach, o których mowa w akapicie drugim lit. a) i b), akt wykonawczy, o którym mowa w ust. 1, może również określić konkretne środki, które należy wprowadzić przed wprowadzeniem na terytorium Unii tych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów.
3. Środki tymczasowe, o których mowa w ust. 1, mają zastosowanie przez odpowiedni i rozsądny okres do czasu określenia charakteru agrofagów, które mogą być związane z tymi roślinami, produktami roślinnymi lub innymi przedmiotami z tych państw trzecich, oraz przeprowadzenia pełnej oceny zagrożenia stwarzanego przez te agrofagi zgodnie z załącznikiem I sekcja 1.
4. W przypadku należycie uzasadnionej szczególnie pilnej potrzeby związanej z reagowaniem na poważne zagrożenie nowo rozpoznanymi agrofagami, Komisja przyjmuje akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 107 ust. 3. Akty te przyjmuje się zgodnie z załącznikiem II sekcja 2.
5. W drodze odstępstwa od środków przyjętych na podstawie ust. 1 niniejszego artykułu, w przypadku wprowadzania i przemieszczania na terytorium Unii roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wykorzystywanych do badań urzędowych, do celów naukowych lub edukacyjnych, doświadczeń, selekcji odmianowej lub hodowli stosuje się art. 48.
6. Do dnia 30 kwietnia każdego roku państwa członkowskie przedstawiają Komisji i pozostałym państwom członkowskim sprawozdanie na temat stosowania środków, o których mowa w ust. 2 akapit drugi lit. a) lub b), w poprzednim roku kalendarzowym.
Państwa członkowskie powiadamiają Komisję i pozostałe państwa członkowskie, w przypadku gdy po zastosowaniu środków, o których mowa w ust. 2 akapit drugi lit. a) lub b), stwierdzono występowanie agrofaga, który może stwarzać nowo rozpoznane zagrożenie agrofagami.
Państwa członkowskie powiadamiają Komisję i pozostałe państwa członkowskie za pośrednictwem elektronicznego systemu powiadamiania, o którym mowa w art. 103 niniejszego rozporządzenia, o każdym przypadku, w którym udzielono odmowy wprowadzenia roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, lub zakazano ich przemieszczania na terytorium Unii, ponieważ dane państwo członkowskie uznało, że naruszono zakaz, o którym mowa w ust. 2 akapit drugi lit. c) niniejszego artykułu. W stosownych przypadkach powiadomienia te obejmują środki wprowadzone przez dane państwo członkowskie w odniesieniu do danych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów na podstawie art. 66 ust. 3 rozporządzenia
(UE) 2017/625 .
W stosownych przypadkach powiadamiane jest również państwo trzecie, z którego rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty zostały wysłane w celu wprowadzenia na terytorium Unii.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.