Artykuł 52

1. W przypadku gdy państwo członkowskie uzna, że wprowadzanie lub przemieszczanie na jego terytorium roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów z niektórych państw trzecich lub niektórych innych państw członkowskich stwarza niedopuszczalny poziom zagrożenia agrofagami dotyczącego zawleczenia oraz zadomowienia się i rozprzestrzenienia na jego terytorium agrofaga kwarantannowego dla Unii lub agrofaga uznanego za spełniającego warunki włączenia go do wykazu agrofagów kwarantannowych dla Unii oraz że zagrożenie to nie jest odpowiednio zmniejszane przez środki, o których mowa w art. 17 ust. 1 i 2, art. 18 ust. 1, art. 19 ust. 1, art. 28 ust. 1 i 2, art. 29 ust. 1, art. 30 ust. 1 i 3, art. 40 ust. 2 i 3, art. 41 ust. 2 i 3, art. 42 ust. 3, art. 49 ust. 1 i art. 53, powiadamia na piśmie Komisję i pozostałe państwa członkowskie o środkach unijnych, których wprowadzenie postuluje, wraz z technicznym lub naukowym uzasadnieniem tych środków.

2. Jeżeli państwo członkowskie uzna, że środki unijne, o których mowa w ust. 1, nie są lub nie mogą być wprowadzone w czasie wystarczającym na zmniejszenie zagrożenia, o którym mowa w tym ustępie, może wprowadzić środki tymczasowe w celu ochrony swojego terytorium przed bezpośrednim niebezpieczeństwem. Komisja i pozostałe państwa członkowskie są natychmiast powiadamiane o tych środkach tymczasowych i o technicznym uzasadnieniu tych środków.

3. W przypadku gdy Komisja otrzyma powiadomienie, o którym mowa w ust. 1, natychmiast ocenia, czy zagrożenie, o którym mowa w ust. 1, jest odpowiednio zmniejszane przez środki, o których mowa w art. 17 ust. 1 i 2, art. 18 ust. 1, art. 19 ust. 1, art. 28 ust. 1 i 2, art. 29 ust. 1, art. 30 ust. 1 i 3, art. 40 ust. 2 i 3, art. 41 ust. 2 i 3, art. 42 ust. 3, art. 49 ust. 1 i art. 53, czy też należy przyjąć jakikolwiek nowy środek na podstawie tych artykułów.

4. W przypadku gdy na podstawie oceny, o której mowa w ust. 3, Komisja stwierdzi, że zagrożenie, o którym mowa w ust. 1, nie jest odpowiednio zmniejszane przez środki tymczasowe, wprowadzone przez dane państwo członkowskie na podstawie ust. 2, lub jeśli te środki są nieproporcjonalne lub nie są odpowiednio uzasadnione, może postanowić, w drodze aktów wykonawczych, że środki te mają zostać uchylone lub zmienione. Do czasu przyjęcia takiego aktu wykonawczego przez Komisję państwo członkowskie może utrzymać wprowadzone przez siebie środki.

Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 107 ust. 2.