Artykuł 76

1. Bez uszczerbku dla zobowiązań wynikających z Międzynarodowej konwencji ochrony roślin (IPPC) oraz uwzględniając właściwe standardy międzynarodowe, właściwy organ przyjmuje świadectwa fitosanitarne dołączone do roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, które mają być wprowadzane z państwa trzeciego, tylko wówczas, gdy ich treść jest zgodna z załącznikiem V część A. W przypadku gdy rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty mają być wprowadzane z państwa trzeciego, z którego nie pochodzą, właściwy organ przyjmuje tylko świadectwa fitosanitarne zgodne z załącznikiem V część A lub część B.

Właściwy organ nie przyjmuje świadectwa fitosanitarnego, w przypadku gdy deklaracja dodatkowa, o której mowa w art. 71 ust. 2, w stosownych przypadkach, nie została złożona lub jest niepoprawna oraz w przypadku gdy, w stosownych przypadkach, nie złożono świadectwa, o którym mowa w art. 71 ust. 3.

Właściwy organ nie przyjmuje fitosanitarnego świadectwa reeksportowego, jeśli temu świadectwu nie towarzyszy oryginalne fitosanitarne świadectwo eksportowe lub poświadczona kopia oryginalnego fitosanitarnego świadectwa eksportowego.

2. Właściwy organ przyjmuje świadectwo fitosanitarne tylko wówczas, gdy spełnia ono następujące wymogi:

a) zostało wydane w przynajmniej jednym języku urzędowym Unii;

b) jest skierowane do krajowego urzędu ochrony roślin jednego z państw członkowskich; oraz

c) zostało wydane nie wcześniej niż na 14 dni przed datą opuszczenia przez rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty nim objęte państwa trzeciego, w którym zostało wydane.

3. W przypadku państwa trzeciego będącego umawiającą się stroną IPPC właściwy organ przyjmuje jedynie świadectwa fitosanitarne wydane przez krajowy urząd ochrony roślin tego państwa trzeciego lub, na jego odpowiedzialność, przez urzędnika posiadającego kwalifikacje techniczne i należycie upoważnionego przez krajowy urząd ochrony roślin.

4. W przypadku państwa trzeciego niebędącego umawiającą się stroną IPPC właściwy organ przyjmuje jedynie świadectwa fitosanitarne wydane przez organy, które są właściwe zgodnie z przepisami krajowymi tego państwa trzeciego i zgłoszone Komisji. Komisja informuje państwa członkowskie i podmioty o otrzymanych powiadomieniach za pośrednictwem elektronicznego systemu powiadamiania, o którym mowa w art. 103, zgodnie z art. 132 lit. a) rozporządzenia

(UE) 2017/625 .

Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 105, w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia, aktów delegowanych dotyczących warunków akceptacji, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, aby zapewnić wiarygodność świadectw.

5. Elektroniczne świadectwa fitosanitarne są akceptowane tylko wówczas, gdy są przekazywane poprzez zintegrowany system komputerowy, o którym mowa w art. 131 ust. 1 rozporządzenia

(UE) 2017/625 .