Załącznik I

SEKCJA 1

Kryteria identyfikacji agrofagów, które kwalifikują się jako agrofagi kwarantannowe, o których mowa w art. 3, art. 6 ust. 1, art. 7, art 29 ust. 2, art. 30 ust. 2 i art. 49 ust. 3

1) Tożsamość agrofaga

Tożsamość taksonomiczna agrofaga jest jasno określona lub, ewentualnie, wykazano, że agrofag wywołuje spójne objawy i może być przenoszony.

Tożsamość taksonomiczna agrofaga jest określona na poziomie gatunku lub, ewentualnie, na wyższym lub niższym poziomie taksonomicznym, jeżeli ten poziom taksonomiczny jest właściwy z naukowego punktu widzenia, w oparciu o jego wirulencję, zakres żywicieli lub związek z wektorem.

2) Występowanie agrofaga na danym terytorium

Zastosowanie ma jeden lub większa liczba poniższych warunków:

a) nie odnotowano występowania agrofaga na danym terytorium;

b) występowanie agrofaga odnotowano jedynie na ograniczonej części danego terytorium;

c) na danym terytorium odnotowano jedynie ograniczoną liczbę rzadkich, nieregularnych i odosobnionych przypadków występowania agrofaga.

W przypadku gdy zastosowanie ma lit. b) lub c), uznaje się, że agrofag nie jest szeroko rozpowszechniony.

3) Możliwość zawleczenia, zadomowienia i rozprzestrzeniania się agrofaga na danym terytorium

a) Możliwość zawleczenia

Uznaje się, że agrofag może zostać zawleczony na dane terytorium lub, jeżeli na nim występuje, lecz nie jest szeroko rozpowszechniony, na część tego terytorium, na której nie występuje (zwaną dalej „odnośną częścią obszaru zagrożonego”), w wyniku naturalnego rozprzestrzeniania się lub jeżeli spełnione są wszystkie poniższe warunki:

(i) jest powiązany, w odniesieniu do roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, które są przemieszczane na dane terytorium, z tymi roślinami, produktami roślinnymi i innymi przedmiotami na terytorium, z którego pochodzą lub z którego są przemieszczane na dane terytorium;

(ii) przeżywa podczas transportu lub składowania;

(iii) może zostać przeniesiony na odpowiednią roślinę żywicielską, produkt roślinny lub inny przedmiot na danym terytorium.

b) Możliwość zadomowienia się

Uznaje się, że agrofag może „zadomowić się” na danym terytorium lub jeżeli na nim występuje, lecz nie jest szeroko rozpowszechniony, na części tego terytorium, na której nie występuje, jeżeli spełnione są wszystkie poniższe warunki:

(i) dostępni są żywiciele oraz, w stosownych przypadkach, wektory przenoszenia agrofaga;

(ii) decydujące czynniki środowiskowe są sprzyjające dla danego agrofaga i, w stosownych przypadkach, jego wektora, oraz umożliwiają mu przeżycie okresów stresu klimatycznego i ukończenie cyklu życia;

(iii) metody prowadzenia upraw i środki kontroli stosowane na tym terytorium są sprzyjające;

(iv) metody przeżycia, strategia reprodukcyjna, przystosowalność genetyczna agrofaga i minimalna wielkość jego populacji zdolnej do przeżycia sprzyjają jego zadomowieniu się.

c) Możliwość rozprzestrzeniania się

Uznaje się, że agrofag może rozprzestrzeniać się na danym terytorium lub jeżeli na nim występuje, lecz nie jest szeroko rozpowszechniony, na tej części tego terytorium, na której nie występuje, jeżeli spełniony jest co najmniej jeden z poniższych warunków:

(i) środowisko jest odpowiednie do naturalnego rozprzestrzeniania się agrofaga;

(ii) bariery dla naturalnego rozprzestrzeniania się agrofaga są niewystarczające;

(iii) towary lub środki transportu umożliwiają przemieszczanie się agrofaga;

(iv) obecni są żywiciele i, w stosownych przypadkach, wektory agrofaga;

(v) metody prowadzenia upraw i środki kontroli stosowane na tym terytorium są sprzyjające;

(vi) naturalni wrogowie i antagoniści agrofaga nie występują lub nie mogą w dostatecznym stopniu ograniczać agrofaga.

4) Potencjalne skutki gospodarcze, społeczne i środowiskowe

Zawleczenie, zadomowienie i rozprzestrzenianie się agrofaga na danym terytorium lub, jeżeli na nim występuje, lecz nie jest szeroko rozpowszechniony, na tej części tego terytorium, na której nie występuje, ma niedopuszczalne skutki gospodarcze, społeczne lub środowiskowe dla tego terytorium lub dla części tego terytorium, na której nie jest szeroko rozpowszechniony, w odniesieniu do jednego lub większej liczby poniższych punktów:

a) straty w uprawach pod względem plonów i jakości;

b) koszty środków kontroli;

c) koszty przesadzania lub straty spowodowane koniecznością prowadzenia upraw roślin zastępczych;

d) wpływ na istniejące praktyki produkcyjne;

e) wpływ na drzewa uliczne, parki oraz obszary naturalne i obszary obsadzone;

f) wpływ na rośliny rodzime, różnorodność biologiczną i usługi ekosystemowe;

g) wpływ na zadomowienie, rozprzestrzenianie się i oddziaływanie innych agrofagów, na przykład spowodowany możliwością stanowienia przez danego agrofaga wektora dla innych agrofagów;

h) zmiany w kosztach producentów lub zapotrzebowaniu na czynniki produkcji, w tym w kosztach kontroli, zwalczania i ograniczania rozprzestrzeniania;

i) wpływ na zyski producentów wynikający ze zmian w jakości, kosztach produkcji, plonach lub poziomach cen;

j) zmiany w popycie na produkt ze strony konsumentów krajowych i zagranicznych wynikające ze zmian jakości;

k) wpływ na rynki krajowe i eksportowe oraz uzyskiwane ceny, w tym wpływ na dostęp do rynków eksportowych i prawdopodobieństwo nałożenia ograniczeń fitosanitarnych przez partnerów handlowych;

l) zasoby potrzebne na dodatkowe badania naukowe i doradztwo;

m) niepożądany wpływ środków kontroli na środowisko oraz inne niepożądane skutki;

n) wpływ na obszary Natura 2000 lub inne obszary chronione;

o) zmiany w procesach ekologicznych i strukturze ekologicznej, stabilności lub procesów ekosystemu, w tym dalszy wpływ na gatunki roślin, erozję, zmiany zwierciadła wody, zagrożenia pożarowe i obieg składników pokarmowych;

p) koszty renaturalizacji i środki zapobiegawcze;

q) wpływ na bezpieczeństwo żywnościowe i bezpieczeństwo żywności;

r) wpływ na zatrudnienie;

s) wpływ na jakość wody, rekreację, turystykę, dziedzictwo krajobrazowe, wypas zwierząt, łowiectwo, połowy.

SEKCJA 2

Kryteria identyfikacji agrofagów kwarantannowych dla Unii, które kwalifikują się jako agrofagi priorytetowe, o których mowa w art. 6 ust. 1 i 2

Uznaje się, że agrofagi kwarantannowe dla Unii powodują najbardziej dotkliwe skutki gospodarcze, społeczne lub środowiskowe w odniesieniu do terytorium Unii, jeżeli ich zawleczenie, zadomowienie i rozprzestrzenianie się spełnia jeden lub większą liczbę poniższych punktów:

a) Skutki gospodarcze: agrofag może powodować poważne straty ze względu na wpływ bezpośredni i pośredni, o którym mowa w sekcji 1 pkt 4 w odniesieniu do roślin o istotnym znaczeniu gospodarczym na terytorium Unii.

Roślinami, o których mowa w akapicie pierwszym, mogą być drzewa, które nie są drzewami będącymi przedmiotem produkcji.

b) Skutki społeczne: agrofag może powodować jeden lub większą liczbę poniższych skutków:

(i) znaczący spadek zatrudnienia w danym sektorze rolnictwa, ogrodnictwa lub leśnictwa, lub w branżach pokrewnych z tymi sektorami, w tym turystyce i rekreacji;

(ii) znaczące ryzyko dla bezpieczeństwa żywnościowego lub bezpieczeństwa żywności;

(iii) zniknięcie lub długoterminowe szkody na dużą skalę dla ważnych gatunków drzew rosnących lub uprawianych na terytorium Unii lub gatunków drzew o dużym znaczeniu dla krajobrazu, a także dla dziedzictwa kulturowego lub historycznego Unii.

c) Skutki środowiskowe: agrofag może powodować jeden lub większą liczbę poniższych skutków:

(i) znaczące skutki dla różnorodności biologicznej i usług ekosystemowych, w tym skutki dla gatunków i siedlisk włączonych do wykazu podstawie dyrektywy Rady 92/43/EWG (

10

) i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE (

11

);

(ii) znaczące i długoterminowe zwiększenie ilości środków ochrony roślin stosowanych na danych roślinach;

(iii) zniknięcie lub długoterminowe szkody na dużą skalę dla ważnych gatunków drzew rosnących lub uprawianych na terytorium Unii lub gatunków drzew o dużym znaczeniu dla krajobrazu, a także dla dziedzictwa kulturowego lub historycznego Unii.

SEKCJA 3

Kryteria wstępnej oceny w celu identyfikacji agrofagów, które tymczasowo kwalifikują się jako agrofagi kwarantannowe dla Unii wymagające środków tymczasowych, o których mowa w art. 29 ust. 1 i art. 30 ust. 1

Podsekcja 1

Kryteria wstępnej oceny w celu identyfikacji agrofagów, które tymczasowo kwalifikują się jako agrofagi kwarantannowe dla Unii wymagające środków tymczasowych, o których mowa w art. 29 ust. 1

1) Tożsamość agrofaga

Agrofag spełnia kryterium określone w sekcji 1 pkt 1.

2) Występowanie agrofaga na terytorium państwa członkowskiego

Na terytorium państwa członkowskiego nie odnotowano wcześniej występowania agrofaga. W oparciu o informacje, którymi dysponuje to państwo członkowskie, wcześniej nie odnotowano również występowania tego agrofaga na terytorium Unii lub uznaje się, że spełnia on warunki określone w sekcji 1 pkt 2 lit. b) lub c) w odniesieniu do terytorium Unii.

3) Prawdopodobieństwo zadomowienia i rozprzestrzeniania się agrofaga na terytorium Unii lub na określonych częściach terytorium Unii, na których nie występuje

W oparciu o informacje, którymi dysponuje to państwo członkowskie, agrofag spełnia kryteria określone w sekcji 1 pkt 3 lit. b) i c) w odniesieniu do terytorium tego państwa oraz, w zakresie, w jakim państwo członkowskie może to ocenić, w odniesieniu do terytorium Unii.

4) Potencjalne skutki gospodarcze, społeczne i środowiskowe związane z agrofagiem

W oparciu o informacje, którymi dysponuje państwo członkowskie, agrofag spowodowałby niedopuszczalne skutki gospodarcze, społeczne lub środowiskowe na terytorium tego państwa oraz, w zakresie, w jakim państwo członkowskie może to ocenić, w odniesieniu do terytorium Unii, jeżeli zadomowiłby się on na tym terytorium i na nim rozprzestrzeniał.

Skutki te obejmują co najmniej jeden z rodzajów wpływu bezpośredniego wymienionych w sekcji 1 pkt 4 lit. a)–g).

Podsekcja 2

Kryteria wstępnej oceny w celu identyfikacji agrofagów, które tymczasowo kwalifikują się jako agrofagi kwarantannowe dla Unii wymagające środków tymczasowych, o których mowa w art. 30 ust. 1

1) Tożsamość agrofaga

Agrofag spełnia kryterium określone w sekcji 1 pkt 1.

2) Występowanie agrofaga na terytorium Unii

Nie odnotowano wcześniej występowania agrofaga na terytorium Unii lub uznaje się, że spełnia on warunki określone w sekcji 1 pkt 2 lit. b) lub c) w odniesieniu do terytorium Unii.

3) Prawdopodobieństwo zadomowienia i rozprzestrzeniania się agrofaga na terytorium Unii lub na określonych częściach terytorium Unii, na których nie występuje

W oparciu o informacje, którymi dysponuje Unia, agrofag spełnia kryteria określone w sekcji 1 pkt 3 lit. b) i c) w odniesieniu do terytorium Unii.

4) Potencjalne skutki gospodarcze, społeczne i środowiskowe związane z agrofagiem

W oparciu o informacje, którymi dysponuje Unia, agrofag spowodowałby niedopuszczalne skutki gospodarcze, społeczne lub środowiskowe na terytorium Unii, jeżeli zadomowiłby się on na tym terytorium i na nim rozprzestrzeniał.

Skutki te obejmują co najmniej jeden z rodzajów wpływu bezpośredniego wymienionych w sekcji 1 pkt 4 lit. a)–g).

SEKCJA 4

Kryteria identyfikacji agrofagów, które kwalifikują się jako regulowane agrofagi niekwarantannowe dla Unii, o których mowa w art. 36 i 38

1) Tożsamość agrofaga

Agrofag spełnia kryterium określone w sekcji 1 pkt 1.

2) Prawdopodobieństwo rozprzestrzeniania się agrofaga na terytorium Unii

Ocenia się, że agrofag przenosi się głównie za pośrednictwem określonych roślin przeznaczonych do sadzenia, a nie w sposób naturalny ani poprzez przemieszczanie produktów roślinnych lub innych przedmiotów.

Ocena ta obejmuje w stosownych przypadkach następujące aspekty:

a) liczbę cykli życia agrofaga na danych żywicielach;

b) biologię, epidemiologię i przeżywanie agrofaga;

c) możliwe drogi przenoszenia agrofaga na danego żywiciela – naturalne, przy udziale człowieka lub inne – oraz skuteczność tych dróg, w tym mechanizmy i tempo rozprzestrzeniania;

d) porażenie wtórne i przenoszenie agrofaga z danego żywiciela na inne rośliny i odwrotnie;

e) czynniki klimatyczne;

f) praktyki uprawy przed zbiorami i po nich;

g) rodzaje gleby;

h) podatność danego żywiciela i odpowiednie stadia roślin żywicielskich;

i) występowanie wektorów agrofaga;

j) występowanie naturalnych wrogów i antagonistów agrofaga;

k) występowanie innych żywicieli podatnych na tego agrofaga;

l) nasilenie agrofaga na terytorium Unii;

m) planowane wykorzystanie roślin.

3) Potencjalne skutki gospodarcze, społeczne i środowiskowe związane z agrofagiem

Porażenia agrofagiem roślin przeznaczonych do sadzenia, o których mowa w pkt 2, mają niedopuszczalne skutki gospodarcze dla planowanego wykorzystania tych roślin w odniesieniu do jednego lub większej liczby poniższych elementów:

a) straty w uprawach pod względem plonów i jakości;

b) dodatkowe koszty środków kontroli;

c) dodatkowe koszty zbiorów i sortowania;

d) koszty przesadzania;

e) straty spowodowane koniecznością prowadzenia upraw roślin zastępczych;

f) wpływ na istniejące praktyki produkcyjne;

g) wpływ na inne rośliny żywicielskie w miejscu produkcji;

h) wpływ na zadomowienie, rozprzestrzenianie się i oddziaływanie innych agrofagów, spowodowany możliwością stanowienia przez danego agrofaga wektora dla tych innych agrofagów;

i) wpływ na koszty producentów lub zapotrzebowanie na czynniki produkcji, w tym na koszty kontroli, zwalczania i ograniczania rozprzestrzeniania;

j) wpływ na zyski producentów wynikający ze zmian w kosztach produkcji, plonach lub poziomach cen;

k) zmiany w popycie na produkt ze strony konsumentów krajowych i zagranicznych wynikające ze zmian jakości;

l) wpływ na rynki krajowe i eksportowe oraz uzyskiwane ceny;

m) wpływ na zatrudnienie.