Artykuł 3

1. Jeżeli organy celne posiadają informacje wskazujące na to, że cena przedstawiona na fakturze w ramach zobowiązania na mocy art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1238/2013 i art. 2 ust. 1 lit. b) rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1239/2013 wydanej przez przedsiębiorstwo, o którym mowa w art. 1, przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia nie odpowiada zapłaconej cenie, w związku z czym przedsiębiorstwo to mogło naruszyć zobowiązanie, organy celne mogą, jeżeli jest to konieczne do celów prowadzenia postępowań krajowych, zażądać od Komisji przedstawienia im kopii zobowiązania oraz innych informacji pozwalających na sprawdzenie minimalnej ceny importowej („MCI”) mającej zastosowanie w dniu, w którym wystawiono fakturę w ramach zobowiązania.

2. Jeżeli taka weryfikacja wykaże, że zapłacona cena jest niższa od MCI, w rezultacie pobiera się stosowne cła na mocy art. 8 ust. 9 rozporządzenia (UE) 2016/1036 oraz art. 13 ust. 9 rozporządzenia (UE) 2016/1037.

Jeżeli taka weryfikacja wykaże, że zniżki i rabaty nie zostały umieszczone na fakturze handlowej, w rezultacie pobiera się stosowne cła na mocy art. 3 ust. 2 lit. a) rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1238/2013 i art. 2 ust. 2 lit. a) rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1239/2013.

3. Informacje przedstawione zgodnie z ust. 1 wykorzystuje się wyłącznie do celów egzekwowania ceł należnych na mocy art. 3 ust. 2 lit. a) rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1238/2013 i art. 2 ust. 2 lit. a) rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1239/2013. W związku z powyższym organy celne państw członkowskich mogą przedstawić te informacje dłużnikowi tych należności wyłącznie w celu zapewnienia mu prawa do obrony. Informacje te w żadnym wypadku nie mogą być przekazywane osobom trzecim.