Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/2251 z dnia 4 października 2016 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących technik ograniczania ryzyka związanego z kontraktami pochodnymi będącymi przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które nie są rozliczane przez kontrahenta centralnego (Tekst mający znaczenie dla EOG )

Sekcja 2 — Uznawalność

Artykuł 4

W mocy

Uznane zabezpieczenie

1. Kontrahent pobiera zabezpieczenie należące wyłącznie do następujących klas aktywów:

a) środki pieniężne w postaci środków zaksięgowanych na rachunku w dowolnej walucie lub podobne roszczenia o zwrot środków, takie jak depozyty rynku pieniężnego;

b) złoto w postaci alokowanego czystego złota kruszcowego o uznanym standardzie Good Delivery;

c) dłużne papiery wartościowe emitowane przez rządy centralne lub banki centralne państw członkowskich;

d) dłużne papiery wartościowe emitowane przez samorządy regionalne lub władze lokalne państw członkowskich, których ekspozycje traktuje się jak ekspozycje wobec rządu centralnego danego państwa członkowskiego zgodnie z art. 115 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

e) dłużne papiery wartościowe emitowane przez podmioty sektora publicznego państw członkowskich, których ekspozycje traktuje się jak ekspozycje wobec rządu centralnego, samorządu regionalnego lub władz lokalnych danego państwa członkowskiego zgodnie z art. 116 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

f) dłużne papiery wartościowe emitowane przez samorządy regionalne lub władze lokalne państw członkowskich inne niż te, o których mowa w lit. d);

g) dłużne papiery wartościowe emitowane przez podmioty sektora publicznego państw członkowskich inne niż te, o których mowa w lit. e);

h) dłużne papiery wartościowe emitowane przez wielostronne banki rozwoju wymienione w art. 117 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

i) dłużne papiery wartościowe emitowane przez organizacje międzynarodowe wymienione w art. 118 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

j) dłużne papiery wartościowe emitowane przez rządy lub banki centralne państw trzecich;

k) dłużne papiery wartościowe emitowane przez samorządy regionalne lub władze lokalne państw trzecich, które spełniają wymagania określone w lit. d) i e);

l) dłużne papiery wartościowe emitowane przez samorządy regionalne lub władze lokalne państw trzecich inne niż te, o których mowa w lit. d) i e);

m) dłużne papiery wartościowe emitowane przez instytucje kredytowe lub firmy inwestycyjne, w tym obligacje, o których mowa w art. 52 ust. 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE (

1

);

n) obligacje korporacyjne;

o) najbardziej uprzywilejowana transza sekurytyzacji zgodnie z definicją zawartą w art. 4 pkt 61 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, która nie stanowi resekurytyzacji zgodnie z definicją zawartą w art. 4 pkt 63 tego rozporządzenia;

p) obligacje zamienne, pod warunkiem że można je przekształcić wyłącznie w akcje uwzględnione w indeksie określonym zgodnie z art. 197 ust. 8 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

q) akcje uwzględnione w indeksie określonym zgodnie z art. 197 ust. 8 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

r) udziały lub jednostki uczestnictwa w przedsiębiorstwach zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS), o ile spełnione są warunki określone w art. 5.

2. Kontrahent pobiera zabezpieczenie należące do klas aktywów, o których mowa w ust. 1 lit. f), g) oraz k)–r), wyłącznie w przypadku, gdy spełnione są wszystkie poniższe warunki:

a) aktywa nie zostały wyemitowane przez kontrahenta ustanawiającego zabezpieczenie;

b) aktywa nie zostały wyemitowane przez podmioty wchodzące w skład grupy, do której należy kontrahent ustanawiający zabezpieczenie;

c) aktywa nie są w inny sposób narażone na jakiekolwiek poważne ryzyko korelacji zdefiniowane w art. 291 ust. 1 lit. a) i b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.