Artykuł 15

1. Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki w celu zapewnienia, aby przestępstwa, o których mowa w art. 3–12 i 14, podlegały skutecznym, proporcjonalnym i odstraszającym sankcjom karnym, które mogą pociągać za sobą wydanie lub ekstradycję.

2. Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki w celu zapewnienia, aby przestępstwa terrorystyczne, o których mowa w art. 3, oraz przestępstwa, o których mowa w art. 14, o ile mają związek z przestępstwami terrorystycznymi, podlegały karom pozbawienia wolności w wymiarze wyższym niż orzekane na mocy prawa krajowego za takie przestępstwa przy braku szczególnego zamiaru, o którym mowa w art. 3, z wyjątkiem przypadków, w których orzekane kary są najwyższymi dopuszczalnymi na mocy prawa krajowego.

3. Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki w celu zapewnienia, aby przestępstwa wymienione w art. 4 podlegały karom pozbawienia wolności w wymiarze maksymalnym nie niższym niż 15 lat w przypadku przestępstwa, o którym mowa w art. 4 lit. a), oraz w wymiarze maksymalnym nie mniejszym niż osiem lat w przypadku przestępstw wymienionych w art. 4 lit. b). Jeżeli przestępstwo terrorystyczne, o którym mowa w art. 3 ust. 1 lit. j), zostało popełnione przez osobę kierującą grupą terrorystyczną, o czym mowa w art. 4 lit. a), maksymalny wymiar kary wynosi nie mniej niż osiem lat.

4. Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki w celu zapewnienia, aby w przypadku gdy przestępstwo, o którym mowa w art. 6 lub 7, dotyczy dziecka, okoliczność ta mogła, zgodnie z prawem krajowym, być uwzględniana przy osądzaniu sprawców.