Artykuł 10

1. Właściwe organy zainteresowanych państw członkowskich mogą uzgodnić ustanowienie komisji ds. pozasądowego rozstrzygania sporów (zwanej dalej „komisją ds. pozasądowego rozstrzygania sporów”), zamiast komisji doradczej, w celu wydania opinii na temat rozstrzygnięcia kwestii spornej zgodnie z art. 14. Właściwe organy państw członkowskich mogą również uzgodnić ustanowienie komisji ds. pozasądowego rozstrzygania sporów w postaci komitetu o stałym charakterze (zwanym dalej „stałym komitetem”).

2. Z wyjątkiem przepisów dotyczących niezależności jej członków, określonych w art. 8 ust. 4 i 5, komisja ds. pozasądowego rozstrzygania sporów może różnić się składem i formą od komisji doradczej.

Komisja ds. pozasądowego rozstrzygania sporów może stosować – w stosownych przypadkach – wszelkie inne postępowania lub techniki w zakresie rozstrzygania kwestii spornej na potrzeby rozwiązania danego sporu w sposób wiążący. Jako alternatywę do rodzaju postępowania w zakresie rozstrzygania sporów stosowanego przez komisję doradczą na podstawie art. 8, tj. procedury niezależnej opinii, właściwe organy zainteresowanych państw członkowskich mogą – na podstawie niniejszego artykułu – uzgodnić, a komisja ds. pozasądowego rozstrzygania sporów może stosować, jakikolwiek inny rodzaj postępowania w zakresie rozstrzygania sporów, łącznie z „arbitrażem ostatniej oferty” (zwanym również arbitrażem „ostatniej najlepszej oferty”).

3. Właściwe organy zainteresowanych państw członkowskich uzgadniają regulamin funkcjonowania zgodnie z art. 11.

4. Art. 12 i 13 mają zastosowanie do komisji ds. pozasądowego rozstrzygania sporów, chyba że w regulaminie funkcjonowania, o którym mowa w art. 11, uzgodniono inaczej.