Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2397 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych w żegludze śródlądowej oraz uchylająca dyrektywy Rady 91/672/EWG i 96/50/WE
Załącznik II
W mocyZASADNICZE WYMOGI DOTYCZĄCE KOMPETENCJI
1. Zasadnicze wymogi dotyczące kompetencji na poziomie operacyjnym
1.1. Żegluga
Marynarz pomaga dowództwu jednostki pływającej w wykonywaniu manewrów i kierowaniu jednostką pływającą na śródlądowych drogach wodnych. Marynarz musi być w stanie wykonywać te zadania na wszystkich rodzajach dróg wodnych i we wszystkich rodzajach portów. W szczególności marynarz musi być w stanie:
— pomagać w przygotowaniu jednostki pływającej do żeglugi, aby zapewnić bezpieczny rejs w każdych warunkach,
— pomagać w manewrach cumowania i kotwiczenia,
— pomagać w prowadzeniu jednostki pływającej i manewrowaniu nią w sposób bezpieczny z punktu widzenia żeglugi i ekonomiczny.
1.2. Eksploatacja jednostek pływających
Marynarz musi być w stanie:
— pomagać dowództwu jednostki pływającej w kontrolowaniu funkcjonowania jednostki pływającej i opiece nad osobami znajdującymi się na pokładzie,
— obsługiwać urządzenia na jednostce pływającej.
1.3. Obsługa ładunków, sztauowanie i transport pasażerski
Marynarz musi być w stanie:
— pomagać dowództwu jednostki pływającej w przygotowaniu, sztauowaniu i monitorowaniu ładunków w trakcie operacji załadunku i wyładunku,
— pomagać dowództwu statku w świadczeniu usług na rzecz pasażerów,
— udzielać bezpośredniej pomocy osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej możliwości poruszania się zgodnie z wymogami w zakresie szkoleń oraz z instruktażem przewidzianymi w załączniku IV do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1177/2010 (
5
).
1.4. Technika okrętowa oraz elektryka, elektronika i automatyka
Marynarz musi być w stanie:
— pomagać dowództwu jednostki pływającej w zakresie techniki okrętowej oraz elektryki, elektroniki i automatyki, aby zapewnić ogólne bezpieczeństwo techniczne,
— przeprowadzać konserwację urządzeń na potrzeby techniki okrętowej oraz elektryki, elektroniki i automatyki, aby zapewnić ogólne bezpieczeństwo techniczne.
1.5. Konserwacja i naprawa
Marynarz musi być w stanie:
— pomagać dowództwu jednostki pływającej w konserwacji i naprawie jednostki pływającej, jej urządzeń oraz jej sprzętu.
1.6. Komunikacja
Marynarz musi być w stanie:
— komunikować się w kwestiach ogólnych i zawodowych, co obejmuje umiejętność stosowania znormalizowanych zwrotów komunikacyjnych w sytuacjach, w których występują problemy z komunikacją,
— być otwarty na kontakty z ludźmi.
1.7. Zdrowie i bezpieczeństwo oraz ochrona środowiska
Marynarz musi być w stanie:
— przestrzegać zasad bezpieczeństwa w pracy, rozumieć znaczenie przepisów w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa oraz znaczenie ochrony środowiska,
— uznawać znaczenie szkolenia w zakresie bezpieczeństwa na pokładzie oraz działać natychmiast w przypadku sytuacji wyjątkowej,
— podejmować środki ostrożności w celu zapobiegania pożarom oraz prawidłowo korzystać z urządzeń gaśniczych,
— wykonywać obowiązki przy uwzględnieniu znaczenia ochrony środowiska.
2. Zasadnicze wymogi dotyczące kompetencji na poziomie zarządzania
2.0. Nadzór
Kapitan musi być w stanie:
— wydawać polecenia innym członkom załogi pokładowej oraz kontrolować wszystkie wykonywane przez nich zadania, o których mowa w sekcji 1 niniejszego załącznika, co oznacza odpowiednie zdolności do wykonywania tych zadań.
2.1. Żegluga
Kapitan musi być w stanie:
— zaplanować rejs i uprawiać żeglugę na śródlądowych drogach wodnych, co obejmuje zdolność do wyboru najbardziej logicznej, ekonomicznej i ekologicznej trasy żeglugowej, aby dotrzeć do miejsca załadunku i wyładunku, przy uwzględnieniu mających zastosowanie przepisów ruchu i uzgodnionego zestawu przepisów mających zastosowanie w żegludze śródlądowej,
— stosować wiedzę na temat mających zastosowanie przepisów dotyczących obsady jednostek pływających, w tym również wiedzę na temat czasu odpoczynku oraz na temat składu członków załogi pokładowej,
— uprawiać żeglugę i manewrować, zapewniając bezpieczną eksploatację jednostki pływającej we wszystkich warunkach na śródlądowych drogach wodnych, w tym również w sytuacjach wiążących się z dużym natężeniem ruchu lub, w przypadku gdy inne jednostki pływające przewożą towary niebezpieczne i wymagają podstawowej wiedzy na temat Europejskiego porozumienia w sprawie międzynarodowych przewozów materiałów niebezpiecznych śródlądowymi drogami wodnymi (ADN),
— reagować na sytuacje wyjątkowe na śródlądowych drogach wodnych.
2.2. Eksploatacja jednostek pływających
Kapitan musi być w stanie:
— wykorzystywać wiedzę w zakresie budownictwa statków żeglugi śródlądowej oraz metod konstrukcyjnych na potrzeby eksploatacji różnych rodzajów jednostek pływających oraz posiadać podstawową wiedzę na temat wymogów technicznych dla statków żeglugi śródlądowej, o których mowa w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1629 (
6
),
— kontrolować i monitorować obowiązkowe urządzenia, o których mowa w mającym zastosowanie świadectwie jednostki pływającej.
2.3. Obsługa ładunków, sztauowanie i transport pasażerski
Kapitan musi być w stanie:
— planować i zapewniać bezpieczny załadunek, sztauowanie, zabezpieczenie, wyładunek i opiekę nad ładunkiem w trakcie rejsu,
— planować i zapewniać stateczność jednostki pływającej,
— planować i zapewniać bezpieczny transport pasażerów i opiekę nad nimi w trakcie rejsu, w tym również udzielając bezpośredniej pomocy osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej możliwości poruszania się zgodnie z wymogami w zakresie szkoleń oraz z instruktażem załącznika IV do rozporządzenia (UE) nr 1177/2010.
2.4. Technika okrętowa oraz elektryka, elektronika i automatyka
Kapitan musi być w stanie:
— planować organizację pracy w zakresie techniki okrętowej oraz elektryki, elektroniki i automatyki,
— monitorować główne silniki oraz maszyny i urządzenia pomocnicze,
— planować i wydawać polecenia dotyczące pompy jednostki pływającej i systemu kontroli pracy pomp,
— organizować bezpieczne użytkowanie, stosowanie, konserwację i naprawę urządzeń elektrotechnicznych jednostki pływającej,
— kontrolować bezpieczną konserwację i naprawę urządzeń technicznych.
2.5. Konserwacja i naprawa
Kapitan musi być w stanie:
— organizować bezpieczną konserwację i naprawę jednostki pływającej oraz jej sprzętu.
2.6. Komunikacja
Kapitan musi być w stanie:
— zarządzać zasobami ludzkimi, zachowywać się w sposób odpowiedzialny społecznie oraz zajmować się organizacją pracy i szkoleniami na pokładzie jednostki pływającej,
— zapewniać dobrą komunikację przez cały czas, co obejmuje stosowanie znormalizowanych zwrotów komunikacyjnych w sytuacjach, w których występują problemy z komunikacją,
— zapewniać zrównoważone i sprzyjające kontaktom społecznym środowisko pracy na pokładzie.
2.7. Zdrowie i bezpieczeństwo, prawa pasażerów oraz ochrona środowiska
Kapitan musi być w stanie:
— monitorować mające zastosowanie wymogi prawne oraz podejmować środki zapewniające bezpieczeństwo życia,
— utrzymywać ochronę i bezpieczeństwo osób znajdujących się na pokładzie, w tym również udzielając bezpośredniej pomocy osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej możliwości poruszania się zgodnie z wymogami w zakresie szkoleń oraz z instruktażem przewidzianymi w załączniku IV do rozporządzenia (UE) nr 1177/2010,
— opracowywać plany postępowania w sytuacjach nadzwyczajnych i plany zapewnienia niezatapialności oraz opanowywać sytuacje nadzwyczajne,
— zapewniać zgodność z wymogami ochrony środowiska.
3. Zasadnicze wymogi dotyczące kompetencji w odniesieniu do szczególnych zezwoleń
3.1. Uprawianie żeglugi na śródlądowych drogach wodnych o charakterze morskim
Kapitan musi być w stanie:
— posługiwać się aktualnymi wykresami i mapami, komunikatami dla kapitanów i marynarzy oraz innymi publikacjami właściwymi dla dróg wodnych o charakterze morskim,
— korzystać z pływowych układów odniesienia, prądów, okresów i cykli pływu oraz czasu występowania prądów pływu oraz pływów i wahań w obrębie ujścia,
— posługiwać się sygnałami SIGNI (Signalisation de voies de Navigation Intérieure) oraz IALA (Międzynarodowe Stowarzyszenie Służb Oznakowania Nawigacyjnego) na potrzeby bezpiecznej żeglugi na śródlądowych drogach wodnych o charakterze morskim.
3.2. Nawigacja radarowa
Kapitan musi być w stanie:
— podejmować przed wypłynięciem odpowiednie działania w odniesieniu do uprawiania żeglugi z pomocą radaru,
— interpretować wyświetlane obrazy radarowe i analizować informacje dostarczane przez radar,
— ograniczać zakłócenia pochodzące z różnych źródeł,
— uprawiać żeglugę z pomocą radaru uwzględniając uzgodniony zestaw przepisów mających zastosowanie w żegludze śródlądowej zgodnie z przepisami określającymi wymogi dotyczące uprawiania żeglugi z pomocą radaru (takie jak wymogi dotyczące obsady załogi lub wymogi techniczne dotyczące statków),
— prawidłowo postępować w szczególnych okolicznościach, takich jak: natężenie ruchu, awarie urządzeń, niebezpieczne sytuacje.
4. Zasadnicze wymogi dotyczące kompetencji w odniesieniu do szczególnych operacji
4.1. Ekspert w dziedzinie żeglugi pasażerskiej
Każdy wnioskodawca musi być w stanie:
— organizować korzystanie z urządzeń ratunkowych na pokładzie statków pasażerskich,
— przestrzegać instrukcji bezpieczeństwa i podejmować niezbędne działania służące ogólnej ochronie pasażerów, zwłaszcza w przypadku sytuacji wyjątkowej (na przykład ewakuacji, uszkodzenia, kolizji, wpłynięcia na mieliznę, pożaru, wybuchu lub innych sytuacji, które mogą spowodować panikę), w tym również udzielając bezpośredniej pomocy osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej możliwości poruszania się zgodnie z wymogami w zakresie szkoleń oraz z instruktażem przewidzianymi w załączniku IV do rozporządzenia (UE) nr 1177/2010,
— komunikować się w języku angielskim na poziomie podstawowym,
— spełniać odpowiednie wymogi rozporządzenia (UE) nr 1177/2010.
4.2. Ekspert w dziedzinie skroplonego gazu ziemnego (LNG)
Każdy wnioskodawca musi być w stanie:
— zapewniać zgodność z przepisami i standardami mającymi zastosowanie do jednostek pływających napędzanych LNG, a także z innymi odpowiednimi regulacjami dotyczącymi zdrowia i bezpieczeństwa,
— mieć świadomość określonych kwestii wymagających uwagi w związku z LNG, rozpoznawać zagrożenia i zarządzać nimi,
— w bezpieczny sposób obsługiwać systemy specyficzne dla LNG,
— zapewniać regularne kontrole systemu LNG,
— przeprowadzać bunkrowanie LNG w bezpieczny i kontrolowany sposób,
— przygotować system LNG na potrzeby konserwacji jednostki pływającej,
— postępować w sytuacjach nadzwyczajnych związanych z LNG.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.