Artykuł 2

1. Strategie państw członkowskich, o których mowa w art. 23 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 i art. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/40, obejmują przynajmniej następujące elementy:

a) poziom administracyjny, na którym wdrażany będzie program dla szkół;

b) potrzeby, którymi należy się zająć w ramach wdrażania programu dla szkół, oraz ich kolejność pod względem priorytetów;

c) oczekiwane rezultaty, które mają być osiągnięte dzięki realizacji programu dla szkół, i wskaźniki do pomiaru ich osiągnięcia;

d) początkowa sytuacja, w odniesieniu do której będą mierzone postępy w osiąganiu wyników na podstawie dostępnych danych;

e) szacunkowy budżet na realizację głównych elementów programu dla szkół w odniesieniu do owoców, warzyw i mleka w szkole, jak również budżet na elementy dotyczące całego programu dla szkół;

f) grupę docelową;

g) wykaz produktów, według grup produktów wymienionych w art. 23 ust. 3, 4, 5 i w stosownych przypadkach ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, które będą dostarczane w ramach programu dla szkół;

h) jeżeli produkty nie są udostępniane nieodpłatnie w ramach programu dla szkół, ustalenia wprowadzone w celu zapewnienia, by kwota pomocy Unii była właściwie odzwierciedlona w cenie tych produktów;

i) jeżeli dozwolone są: standardowa stawka jednostkowa, finansowanie ryczałtowe lub płatność ryczałtowa – rzetelną, sprawiedliwą i weryfikowalną metodę obliczeń wykorzystaną do ich ustalenia; jeżeli stosowany jest system oparty na kosztach – zasady oceny racjonalności kosztów zaproponowanych przez wnioskodawców występujących o pomoc;

j) cele i zakres środków towarzyszących o charakterze edukacyjnym;

k) procedury w celu zaangażowania właściwych organów i zainteresowanych stron;

l) procedury wyboru dostawców produktów, materiałów i usług w ramach programu dla szkół;

m) ustalenia wprowadzone na potrzeby rozpowszechniania informacji o świadczeniu pomocy unijnej w ramach programu dla szkół.

2. Państwa członkowskie przekazują Komisji, na jej wniosek, następujące informacje, jeśli nie są one ujęte w strategii:

a) kryteria wyboru produktów, które będą dostarczane w ramach programu dla szkół, oraz priorytet lub priorytety, o których mowa w art. 23 ust. 11 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013;

b) procedury dostaw lub dystrybucji produktów, w tym w odniesieniu do kosztów kwalifikowalnych, planowanej częstotliwości i terminów dystrybucji oraz w przypadku gdy dystrybucja jest dozwolona w ramach regularnych posiłków w szkołach, środki przyjęte, aby osiągnąć zgodność z art. 11 rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/40;

c) jeżeli ustalane są maksymalne ceny, które mają zostać zapłacone przez beneficjentów za produkty, materiały i usługi udostępniane w ramach programu dla szkół – uczciwą, sprawiedliwą i wiarygodną metodę która została zastosowana do ich obliczenia;

d) kwotę krajowej pomocy, jeżeli taka pomoc jest przyznawana dodatkowo do pomocy unijnej dla programu dla szkół;

e) jeżeli istniejący krajowy program zostaje przedłużony lub usprawniony poprzez wykorzystanie unijnych środków w ramach programu dla szkół – wprowadzone ustalenia mające zagwarantować wartość dodaną programu dla szkół;

ea) w przypadku podjęcia przez państwa członkowskie decyzji o wypłacie zaliczek na poczet pomocy zgodnie z art. 44 ust. 3b rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2116 (

1

) – maksymalną kwotę zaliczki wyrażoną jako odsetek pomocy, do której są uprawnieni wnioskodawcy występujący o pomoc, oraz ustalenia dotyczące przyznawania zaliczki;

f) jeżeli dystrybuowane są produkty, o których mowa w art. 23 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 – rozwiązania mające zagwarantować, że pomoc unijna będzie wypłacana jedynie na składniki mleczne tych produktów i nie przekroczy kwoty określonej w art. 5 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1370/2013;

g) struktury, ustalenia i procedury stosowane w celu monitorowania i oceny programu dla szkół zgodnie z art. 9 rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/40 oraz w celu przeprowadzania kontroli zgodnie z art. 9 i 10 niniejszego rozporządzenia.

3. Komisja publikuje strategie państw członkowskich.