Załącznik I

1. Wymagania

1.1. Wymagania dotyczące osiągów

1.1.1.

Badanie opóźnienia w przypadku poważnego zderzenia przeprowadzane zgodnie z pkt 2 na systemach pokładowych eCall, pokładowych oddzielnych zespołach technicznych eCall i komponentach eCall uznaje się za zadowalające, jeżeli zostanie wykazane, iż następujące wymagania zostały spełnione po zdarzeniu opóźnienia/przyspieszenia.

1.1.2.

Emisja i kodowanie MSD: system eCall lub reprezentatywny układ są w stanie skutecznie przekazać MSD do punktu kontrolnego PSAP.

1.1.3.

Określenie czasu zdarzenia: system eCall lub reprezentatywny układ są w stanie określić aktualny znacznik czasu dla zdarzenia eCall.

1.1.4.

Określanie położenia: system eCall lub reprezentatywny układ są w stanie dokładnie określić aktualną lokalizację pojazdu, w tym dwie ostatnie lokalizacje pojazdu przed wygenerowaniem danych na potrzeby MSD.

1.1.5.

Łączność z siecią telefonii ruchomej: system eCall lub reprezentatywny układ są w stanie połączyć się z siecią telefonii ruchomej i przekazać dane za jej pośrednictwem.

2. Procedura badania

2.1. Cel procedury badania opóźnienia w przypadku poważnego zderzenia

Celem tego badania jest sprawdzenie funkcjonalności systemu eCall opartego na numerze 112 po poddaniu go obciążeniom statycznym, jakie mogą wystąpić podczas poważnej kolizji pojazdu.

2.2.

Następujące badania przeprowadza się na reprezentatywnym układzie części (bez nadwozia pojazdu).

2.2.1.

Reprezentatywny układ obejmuje wszystkie części wymagane przez system eCall do skutecznego wypełnienia i przekazania MSD w zgłoszeniu eCall.

2.2.2.

Obejmuje to moduł sterujący oraz źródło zasilania, a także wszelkie inne części wymagane do przeprowadzenia badania eCall.

2.2.3.

Obejmuje to zewnętrzną antenę łączności ruchomej.

2.2.4.

Wiązkę przewodów można odwzorować samymi odpowiednimi złączami (podłączonymi do badanych komponentów) oraz długością przewodu. O długości wiązki przewodów i jej ostatecznym umocowaniu może zadecydować producent w porozumieniu ze służbą techniczną, o której mowa w art. 3 pkt 31 dyrektywy 2007/46/WE, tak aby były reprezentatywne dla innych konfiguracji instalacji systemu eCall.

Wszelkie takie porozumienia dokumentuje się w sprawozdaniu z badań.

2.3.

Procedura opóźnienia/przyspieszenia

2.3.1.

Zastosowanie mają następujące warunki:

a) badanie przeprowadza się w temperaturze otoczenia 20 ± 10 oC;

b) na początku badania ładuje się zasilacz do poziomu pozwalającego na przeprowadzenie późniejszych badań weryfikacyjnych.

2.3.2.

Badane części podłącza się do urządzeń badawczych za pomocą specjalnych uchwytów mocujących przeznaczonych do zamocowania ich w pojeździe. Jeżeli specjalne uchwyty mocujące zasilacz są celowo zaprojektowane tak, aby zwolnić źródło zasilania w momencie uderzenia, nie uwzględnia się ich w badaniu. Służba techniczna sprawdza, czy tego typu zwolnienie w przypadku zaistnienia poważnego zderzenia w rzeczywistych warunkach nie pogorszy funkcjonalności systemu (np. nie spowoduje odłączenia od źródła zasilania).

2.3.3.

Jeżeli stosowane są dodatkowe wsporniki lub elementy jako część urządzenia opóźniającego/przyspieszającego, muszą one zapewniać wystarczająco sztywne połączenie z urządzeniem opóźniającym/przyspieszającym, aby nie wpływały na wynik badania.

2.3.4.

System eCall opóźnia się lub przyspiesza zgodnie z korytarzem impulsu określonym w tabeli oraz na wykresie. Przyspieszenie/opóźnienie mierzy się w sztywnej części urządzenia opóźniającego/przyspieszającego oraz filtruje przez filtr CFC-60.

2.3.5.

Impuls probierczy musi się mieścić w zakresie wartości minimalnych i maksymalnych określonych w tabeli. Maksymalna zmiana prędkości ΔV wynosi 70 km/h [+ 0/-2 km/h]. Jeżeli jednak badanie, za zgodą producenta, przeprowadzono przy wyższym poziomie przyspieszenia lub opóźnienia, wyższa wartość ΔV lub dłuższy okres trwania badania uznaje się za zadowalające.

2.3.6.

Części, o których mowa pkt 2.2, bada się w najmniej korzystnej konfiguracji. Ich pozycja i orientacja na wózku odpowiadają zaleceniom producenta dotyczącym montażu oraz są wskazane w świadectwie homologacji typu wydanym na podstawie rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/78.

2.3.7.

Opis impulsu probierczego

Wykres

Minimalna i maksymalna krzywa impulsu probierczego (korytarz impulsu)

Tekst z obrazka

Czas [m/s]

Przyspieszenie/opóźnienie [G]

Tabela

Wartości przyspieszenia/opóźnienia dla minimalnej i maksymalnej krzywej impulsu probierczego

Punkt

Czas (m/s)

Przyspieszenie/opóźnienie (g)

A

10

0

B

34

65

C

38

65

D

46

0

E

0

16

F

25

77

G

47

77

H

60

0

2.4.

Procedura weryfikacji

2.4.1.

Należy sprawdzić, czy żadne złącza przewodów nie zostały odłączone w trakcie zdarzenia.

2.4.2.

Wymagania dotyczące osiągów weryfikuje się, wykonując zgłoszenie testowe eCall z wykorzystaniem źródła zasilania poddanego badaniu opóźnienia w przypadku poważnego zderzenia.

2.4.3.

Przed wykonaniem zgłoszenia testowego eCall należy upewnić się, że:

a) system eCall otrzymuje (rzeczywiste lub symulowane) sygnały GNSS w stopniu reprezentatywnym dla warunków na wolnym powietrzu;

b) system eCall był zasilany wystarczająco długo, aby osiągnąć ustaloną lokalizację GNSS;

c) jedną z procedur połączenia określonych w pkt 2.7, zgodnie z ustaleniami służby technicznej i producenta, stosuje się w odniesieniu do każdego zgłoszenia testowego eCall;

d) dostępny jest dedykowany punkt kontrolny PSAP umożliwiający odebranie zgłoszenia eCall wyemitowanego przez system oparty na numerze 112;

e) nie można wykonać fałszywego zgłoszenia eCall do prawdziwego PSAP za pośrednictwem aktywnej sieci; oraz

f) w stosowanych przypadkach system TPS zostanie dezaktywowany lub automatycznie przełączy się na system oparty na numerze 112.

2.4.4.

Należy wykonać zgłoszenie testowe eCall poprzez zainicjowanie zgodnie z instrukcjami producenta.

2.4.5.

Należy sprawdzić każdy z następujących elementów:

a) Należy sprawdzić, czy punkt kontrolny PSAP otrzymał MSD. Weryfikuje się to za pomocą rekordu punktu kontrolnego PSAP potwierdzającego, że MSD wyemitowany z systemu eCall w wyniku zainicjowania został odebrany i pomyślnie dekodowany. Jeżeli dekodowanie MSD nie powiodło się w wersji z redundancją MSD rv0, lecz nastąpiło pomyślnie w wyższej wersji z redundancją lub w stabilnym trybie modulatora, jak określono w ETSI/TS 126 267, jest to dopuszczalne.

b) Należy sprawdzić, czy MSD zawierał aktualny znacznik czasu. Weryfikuje się to za pomocą rekordu testowego potwierdzającego, że znacznik czasu zawarty w MSD otrzymanym przez punkt kontrolny PSAP nie odbiega od dokładnego zarejestrowanego czasu inicjacji o więcej niż 60 sekund. Transmisja może zostać powtórzona, jeżeli system eCall nie osiągnął ustalonej lokalizacji GNSS przed badaniem.

c) Należy sprawdzić, czy MSD zawierał dokładne dane o aktualnej lokalizacji. Weryfikuje się to zgodnie z procedurą badania pozycjonowania, jak określono w pkt 2.5, za pomocą rekordu testowego potwierdzającego, że różnica między lokalizacją systemu pokładowego (IVS) a lokalizacją rzeczywistą (d_IVS) wynosi mniej niż 150 metrów, a bit ufności przekazany do punktu kontrolnego PSAP wskazuje, że „lokalizacja jest wiarygodna”.

d) Należy sprawdzić, czy MSD zawierał dwie ostatnie lokalizacje przed wygenerowaniem danych na potrzeby MSD. Weryfikuje się to za pomocą rekordu punktu kontrolnego PSAP potwierdzającego, że otrzymał on dane „RecentVehicleLocationN1” i „RecentVehicleLocationN2”.

2.4.6.

Należy zakończyć zgłoszenie testowe eCall za pomocą odpowiedniej komendy punktu kontrolnego PSAP (np. „rozłącz się”).

2.5.

Procedura badania pozycjonowania

2.5.1.

Należy zweryfikować funkcjonalność komponentów GNSS poprzez porównanie informacji o lokalizacji odbieranych i wysyłanych przez system.

2.5.2.

„Lokalizacja IVS” (φIVS, λIVS) to: lokalizacja zawarta w MSD przekazanym do punktu kontrolnego PSAP w warunkach, w których antena GNSS znajduje się na wolnym powietrzu (rzeczywistych lub symulowanych).

2.5.3.

„Lokalizacja rzeczywista” (φtrue, λtrue) to:

a) faktyczna lokalizacja anteny GNSS (znana lokalizacja lub określona w inny sposób niż poprzez system eCall) przy zastosowaniu rzeczywistych sygnałów GNSS; lub

b) lokalizacja symulowana przy zastosowaniu symulowanych sygnałów GNSS.

2.5.4.

Różnicę między lokalizacją IVS a lokalizacją rzeczywistą, dIVS, należy obliczyć się, stosując następujące równania:

Δφ = φIVS – φtrue

Δλ = λIVS – λtrue

gdzie:

Δφ : Różnica w szerokości geograficznej (w radianach)

Δλ : Różnica w długości geograficznej (w radianach)

Uwaga:

; 1 mas = 4,8481368 · 10– 9 rad

φm : Średnia szerokość geograficzna (w jednostce odpowiedniej dla obliczenia cosinusa)

R : Promień Ziemi (średni) = 6 371 009 metrów

2.5.5.

Procedura badania pozycjonowania może zostać powtórzona, jeżeli system eCall nie osiągnął ustalonej lokalizacji GNSS przed badaniem.

2.6.

Procedura badania anteny

2.6.1.

Jeżeli w procedurze połączenia zastosowanej przy zgłoszeniu testowym nie wykorzystano bezprzewodowej transmisji danych, należy zweryfikować funkcjonalność anteny sieci telefonii ruchomej, sprawdzając stan nastrojenia anteny po nastąpieniu zdarzenia opóźniającego zgodnie z poniższą procedurą.

2.6.2.

Należy zmierzyć współczynnik fali stojącej,, zewnętrznej anteny sieci telefonii ruchomej po nastąpieniu zdarzenia opóźniającego przy częstotliwości w obrębie określonego pasma częstotliwości anteny.

2.6.2.1.

Pomiar należy wykonać za pomocą miernika mocy, analizatora antenowego lub miernika fali w jak najmniejszej odległości od punktu zasilania anteny.

2.6.2.2.

Jeżeli stosuje się miernik mocy, oblicza się za pomocą następującego równania:

gdzie:

Pf : Obliczona moc wyjściowa

Pr : Obliczona moc zwrotna/odbita

2.6.3.

Należy sprawdzić, czy odpowiada specyfikacjom zalecanym przez producenta dla nowych anten.

2.7.

Procedury połączenia

2.7.1. Procedura w przypadku symulowanej sieci telefonii ruchomej

2.7.1.1.

Należy zapewnić bezprzewodowe wykonanie zgłoszenia alarmowego wyemitowanego przez system oparty na numerze 112 za pośrednictwem niepublicznej (tj. symulowanej) sieci telefonii ruchomej i jego skierowanie do dedykowanego punktu kontrolnego PSAP.

2.7.1.2.

Funkcję dedykowanego punktu kontrolnego PSAP podczas procedur badania pełni symulator PSAP pod kontrolą służby technicznej, zgodny z obowiązującymi normami EN oraz certyfikowany zgodnie z EN 16454 i EN 17240. Jest on wyposażony w interfejs dźwiękowy, aby umożliwić badania połączenia głosowego.

2.7.1.3.

W stosownych przypadkach należy zapewnić wykonanie zgłoszenia TS11 wyemitowanego przez system TPS bezprzewodowo za pośrednictwem niepublicznej (tj. symulowanej) sieci telefonii ruchomej i skierowanie do punktu kontrolnego TPSP.

2.7.1.4.

Punkt kontrolny TPSP jest dedykowanym symulatorem punktu przyjmowania zgłoszeń TPSP pozostającym pod kontrolą służby technicznej lub faktycznym punktem przyjmowania zgłoszeń TPSP (wymagane jest uzyskanie pozwolenia od TPSP).

2.7.1.5.

Dla tej procedury zalecany jest zasięg sieci telefonii ruchomej wynoszący co najmniej – 99 dBm lub równoważny.

2.7.2. Procedura w przypadku publicznej sieci telefonii ruchomej

2.7.2.1.

Należy zapewnić wyemitowanie zwykłego zgłoszenia pod długi numer przez system pokładowy eCall oparty na numerze 112 (zamiast zgłoszenia alarmowego) oraz jego bezprzewodowe wykonanie za pośrednictwem publicznej sieci telefonii ruchomej i skierowanie do dedykowanego punktu kontrolnego PSAP.

W przypadku gdy procedura ta nie jest technicznie możliwa, można zamiast tego zastosować zgłoszenie alarmowe wyemitowane przez system pokładowy eCall oparty na numerze 112 za pośrednictwem publicznej sieci telefonii ruchomej w domenie z komutacją pakietów, jeżeli producent lub służba techniczna uzgodnili to z prawdziwym PSAP lub jeżeli ustanowiono rozwiązanie techniczne w celu skierowania zgłoszenia eCall do dedykowanego punktu kontrolnego PSAP.

2.7.2.2.

Funkcję dedykowanego punktu kontrolnego PSAP podczas procedur badania pełni symulator PSAP pod kontrolą służby technicznej, zgodny z obowiązującymi normami EN oraz certyfikowany zgodnie z EN 16454 i EN 17240. Jest on wyposażony w interfejs dźwiękowy, aby umożliwić badania połączenia głosowego.

2.7.2.3.

W stosownych przypadkach należy zapewnić wykonanie zwykłego zgłoszenia wyemitowanego przez system TPS bezprzewodowo za pośrednictwem publicznej sieci telefonii ruchomej i jego skierowanie do punktu kontrolnego TPSP.

2.7.2.4.

Punkt kontrolny TPSP jest dedykowanym symulatorem punktu przyjmowania zgłoszeń TPSP pozostającym pod kontrolą służby technicznej lub faktycznym punktem przyjmowania zgłoszeń TPSP (wymagane jest uzyskanie pozwolenia od TPSP).

2.7.2.5.

Dla tej procedury zalecany jest zasięg sieci telefonii ruchomej wynoszący co najmniej – 99 dBm lub równoważny.

2.7.3. Procedura w przypadku transmisji przewodowej

2.7.3.1.

Należy zapewnić wykonanie zgłoszenia alarmowego wyemitowanego przez system oparty na numerze 112 wyłącznie za pośrednictwem połączenia przewodowego przy pomocy dedykowanego symulatora sieci (z pominięciem jakiejkolwiek anteny sieci telefonii ruchomej) i jego skierowanie do dedykowanego punktu kontrolnego PSAP.

2.7.3.2.

Funkcję dedykowanego punktu kontrolnego PSAP podczas procedur badania pełni symulator PSAP pod kontrolą służby technicznej, zgodny z obowiązującymi normami EN oraz certyfikowany zgodnie z EN 16454 i EN 17240. Jest on wyposażony w interfejs dźwiękowy, aby umożliwić badania połączenia głosowego.

2.7.3.3.

W stosownych przypadkach należy zapewnić wykonanie zwykłego zgłoszenia wyemitowanego przez system TPS za pośrednictwem połączenia przewodowego przy pomocy dedykowanego symulatora sieci (z pominięciem jakiejkolwiek anteny sieci telefonii ruchomej) i jego skierowanie do dedykowanego punktu kontrolnego TPSP.

2.7.3.4.

Punkt kontrolny TPSP jest dedykowanym symulatorem punktu przyjmowania zgłoszeń TPSP pozostającym pod kontrolą służby technicznej lub faktycznym punktem przyjmowania zgłoszeń TPSP (wymagane jest uzyskanie pozwolenia od TPSP).

2.8.

Procedura weryfikacji komponentów

2.8.1.

Procedury te mają zastosowanie do celów homologacji typu komponentu systemu pokładowego eCall opartego na numerze 112 zgodnie z art. 6 niniejszego rozporządzenia.

2.8.1.1.

Procedury te mają zastosowanie po tym, jak poszczególne części zostaną poddane badaniu opóźnienia zgodnie z pkt 2.3 niniejszego załącznika.

2.8.2.

Moduł sterujący, w tym jego złącza i wiązka przewodów, jak określono w pkt 2.2.4 niniejszego załącznika.

2.8.2.1.

Należy sprawdzić, czy żadne złącza przewodów nie zostały odłączone w trakcie zdarzenia.

2.8.2.2.

Wymagania dotyczące osiągów weryfikuje się, wykonując zgłoszenie testowe eCall zgodnie z pkt 2.4.3–2.4.6.

2.8.3.

Antena sieci telefonii ruchomej, w tym jej złącza i wiązka przewodów, jak określono w pkt 2.2.4 niniejszego załącznika.

2.8.3.1.

Należy sprawdzić, czy żadne złącza przewodów nie zostały odłączone w trakcie zdarzenia.

2.8.3.2.

Należy zmierzyć współczynnik fali stojącej, VSWR, zewnętrznej anteny sieci telefonii ruchomej po nastąpieniu zdarzenia opóźniającego przy częstotliwości w obrębie określonego pasma częstotliwości anteny.

2.8.3.3.

Pomiar należy wykonać za pomocą miernika mocy, analizatora antenowego lub miernika fali w jak najmniejszej odległości od punktu zasilania anteny.

2.8.3.4.

Jeżeli stosuje się miernik mocy, VSWR oblicza się za pomocą następującego równania:

gdzie:

Pf : Obliczona moc wyjściowa

Pr : Obliczona moc zwrotna/odbita

2.8.3.5.

Należy sprawdzić, czy VSWR odpowiada specyfikacjom zaleconym przez producenta dla nowych anten.

2.8.4.

Zasilacz (jeżeli nie jest częścią modułu sterującego), w tym jego złącza i wiązka przewodów, jak określono w pkt 2.2.4 niniejszego załącznika.

2.8.4.1.

Należy sprawdzić, czy żadne złącza przewodów nie zostały odłączone w trakcie zdarzenia.

2.8.4.2.

Należy zmierzyć, czy napięcie odpowiada specyfikacji producenta.