Rozporządzenie Komisji (UE) 2017/140 z dnia 26 stycznia 2017 r. wyznaczające laboratorium referencyjne UE ds. chorób wywoływanych przez wirusy capripox (choroby guzowatej skóry bydła oraz ospy owiec i kóz), ustanawiające dodatkowe obowiązki i zadania tego laboratorium oraz zmieniające załącznik VII do rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (Tekst mający znaczenie dla EOG. )

Artykuł 1

Veterinary and Agrochemical Research Centre – CODA-CERVA, Bruksela, Belgia zostaje niniejszym wyznaczone jako laboratorium referencyjne UE ds. chorób wywoływanych przez wirusy capripox (choroby guzowatej skóry bydła oraz ospy owiec i kóz).

Dodatkowe obowiązki i zadania tego laboratorium określono w załączniku.

Artykuł 2

W sekcji II załącznika VII do rozporządzenia (WE) nr 882/2004 dodaje się pkt 19 w brzmieniu:

„19.

Laboratorium referencyjne UE ds. chorób wywoływanych przez wirusy capripox (choroby guzowatej skóry bydła oraz ospy owiec i kóz)

Veterinary and Agrochemical Research Centre – CODA-CERVA

Operational Directorate Viral Diseases

Unit Vesicular and Exotic Diseases

Groeselenberg 99

1180 Bruksela

Belgia”.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Załącznik

Obowiązki i zadania laboratorium referencyjnego UE ds. chorób wywoływanych przez wirusy capripox (choroby guzowatej skóry bydła oraz ospy owiec i kóz)

Oprócz ogólnych funkcji i obowiązków laboratoriów referencyjnych UE w sektorze zdrowia zwierząt określonych w art. 32 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 882/2004 laboratorium referencyjne UE ds. chorób wywoływanych przez wirusy capripox (choroby guzowatej skóry bydła oraz ospy owiec i kóz) ma następujące obowiązki i zadania:

1. Zapewnianie kontaktu pomiędzy krajowymi laboratoriami państw członkowskich i dostarczanie optymalnych metod diagnozowania chorób wywoływanych przez wirusy capripox (choroby guzowatej skóry bydła oraz ospy owiec i kóz) u zwierząt gospodarskich, w szczególności poprzez:

a) wykonywanie charakterystyki genetycznej, analizy filogenetycznej (związek z innymi szczepami tego samego wirusa) i przechowywanie szczepów wirusów capripox w celu ułatwienia świadczenia usług diagnostycznych w Unii oraz, jeżeli jest to właściwe i konieczne, na przykład w celu prowadzenia obserwacji epidemiologicznych lub weryfikacji diagnozy;

b) tworzenie i aktualizowanie kolekcji szczepów i izolatów wirusów capripox oraz swoistych surowic i innych odczynników niezbędnych do diagnozowania chorób, gdy lub jeśli są dostępne;

c) harmonizację diagnostyki oraz zapewnianie biegłości w przeprowadzaniu badań w Unii poprzez organizowanie i prowadzenie okresowych międzylaboratoryjnych badań porównawczych i zewnętrznych badań jakości z zakresu diagnozowania chorób na szczeblu Unii oraz okresowe przekazywanie wyników takich badań Komisji, państwom członkowskim oraz laboratoriom krajowym wyznaczonym do diagnozowania tych chorób;

d) gromadzenie wiedzy fachowej o tych chorobach, aby umożliwić ich szybką diagnostykę różnicową, w szczególności w odniesieniu do innych istotnych chorób wirusowych;

e) prowadzenie badań naukowych w celu unowocześniania metod zwalczania chorób we współpracy z laboratoriami krajowymi wyznaczonymi do diagnozowania tych chorób zgodnie z ustaleniami z Komisją;

f) doradzanie Komisji w kwestiach naukowych związanych z wirusami capripox, w szczególności na temat wyboru i stosowania szczepów szczepionkowych wirusów capripox.

2. Wspieranie zadań laboratoriów krajowych państw członkowskich wyznaczonych do diagnozowania chorób wywoływanych przez wirusy capripox (choroby guzowatej skóry bydła oraz ospy owiec i kóz), w szczególności poprzez:

a) przechowywanie i dostarczanie surowic standardowych oraz innych odczynników referencyjnych, takich jak wirusy, inaktywowane antygeny lub linie komórkowe, do tych laboratoriów w celu standaryzacji badań diagnostycznych i odczynników stosowanych w każdym państwie członkowskim, jeżeli wymagane są identyfikacja czynnika lub zastosowanie badań serologicznych;

b) aktywną pomoc w diagnozowaniu chorób w związku z podejrzeniem i potwierdzeniem wystąpienia ognisk w państwach członkowskich poprzez otrzymywanie izolatów wirusów capripox do celów diagnostyki potwierdzającej, charakterystyki wirusów i przyczyniania się do badań i analiz epidemiologicznych. Niezwłoczne przekazywanie wyników tych działań Komisji, państwom członkowskim i właściwym krajowym laboratoriom wyznaczonym do diagnozowania tych chorób.

3. Zapewnianie informacji i prowadzenie dalszych szkoleń, w szczególności poprzez:

a) udzielanie pomocy w organizowaniu szkoleń, kursów doszkalających i warsztatów dla pracowników krajowych laboratoriów wyznaczonych do diagnozowania chorób wywoływanych przez wirusy capripox i ekspertów w zakresie diagnostyki laboratoryjnej w celu harmonizacji technik diagnostycznych tych chorób w całej Unii;

b) uczestnictwo w forach międzynarodowych poświęconych w szczególności standaryzacji i wdrażaniu metod analitycznych w odniesieniu do tych chorób;

c) współpracę z właściwymi laboratoriami w państwach trzecich, w których choroby te występują w odniesieniu do metod diagnozowania chorób wywoływanych przez wirusy capripox;

d) dokonywanie przeglądu na corocznych spotkaniach laboratoriów krajowych wyznaczonych do diagnozowania chorób wywoływanych przez wirusy capripox istotnych wymagań dotyczących badań ustalonych przez Światową Organizację Zdrowia Zwierząt (OIE) w Kodeksie zdrowia zwierząt lądowych i w podręczniku badań diagnostycznych i szczepionek dla zwierząt lądowych;

e) wspomaganie Komisji przy przeglądzie zaleceń OIE określonych w Kodeksie zdrowia zwierząt lądowych i w podręczniku badań diagnostycznych i szczepionek dla zwierząt lądowych;

f) uwzględnianie nowych osiągnięć w zakresie epidemiologii chorób wywoływanych przez wirusy capripox.