Załącznik VIII

(Część CNS)

PODCZĘŚĆ A – DODATKOWE WYMAGANIA ORGANIZACYJNE DOTYCZĄCE INSTYTUCJI ZAPEWNIAJĄCYCH SŁUŻBY ŁĄCZNOŚCI, NAWIGACJI LUB DOZOROWANIA (CNS.OR)

SEKCJA 1 – WYMAGANIA OGÓLNE

CNS.OR.100 Zdolności oraz kompetencje techniczne i operacyjne

a) Instytucja zapewniająca służby łączności, nawigacji lub dozorowania zapewnia dostępność, ciągłość, dokładność i integralność swoich służb.

b) Instytucja zapewniająca służby łączności, nawigacji lub dozorowania potwierdza jakość zapewnianych przez siebie służb i wykazuje, że jej sprzęt jest utrzymywany w należytym stanie i, w stosownych przypadkach, skalibrowany.

PODCZĘŚĆ B – WYMAGANIA TECHNICZNE DOTYCZĄCE INSTYTUCJI ZAPEWNIAJĄCYCH SŁUŻBY ŁĄCZNOŚCI, NAWIGACJI LUB DOZOROWANIA (CNS.TR)

SEKCJA 1 – WYMAGANIA OGÓLNE

CNS.TR.100 Metody pracy i procedury operacyjne instytucji zapewniających służby łączności, nawigacji lub dozorowania

Instytucja zapewniająca służby łączności, nawigacji lub dozorowania musi być w stanie wykazać, że jej metody pracy i procedury operacyjne są zgodne z normami określonymi w załączniku 10 („Łączność lotnicza”) konwencji chicagowskiej w poniższych wersjach, w zakresie, w jakim mają one znaczenie dla zapewniania służb łączności, nawigacji lub dozorowania w danej przestrzeni powietrznej:

a) tom I „Pomoce radionawigacyjne”, wydanie szóste z lipca 2006 r., wraz ze wszystkimi poprawkami do nr. 89 włącznie;

b) tom II „Procedury telekomunikacyjne”, z uwzględnieniem procedur mających status procedur służb żeglugi powietrznej (PANS), wydanie szóste z października 2001 r., wraz ze wszystkimi poprawkami do nr. 89 włącznie;

c) tom III „Systemy łączności”, wydanie drugie z lipca 2007 r., wraz ze wszystkimi poprawkami do nr. 89 włącznie;

d) tom IV „Systemy dozorowania i unikania kolizji”, wydanie piąte z lipca 2014 r., wraz ze wszystkimi poprawkami do nr 91 włącznie;

e) tom V „Wykorzystanie zakresu radiowych częstotliwości lotniczych”, wydanie trzecie z lipca 2013 r., wraz ze wszystkimi poprawkami do nr. 89 włącznie.

SEKCJA 2 — WYMOGI TECHNICZNE DLA INSTYTUCJI ZAPEWNIAJĄCYCH SŁUŻBĘ DOZOROWANIA

CNS.TR.205 Przydział i stosowanie kodów interrogatorów modu S

a) Instytucja zapewniająca służbę dozorowania stosuje interrogator z funkcją modu S z wykorzystaniem dostępnego kodu interrogatora, wyłącznie jeśli otrzymała w tym celu przydział kodu interrogatora (IC) od właściwego państwa członkowskiego.

b) Instytucja zapewniająca służbę dozorowania, która zamierza eksploatować lub obsługuje interrogator z funkcją modu S, któremu nie przydzielono kodu interrogatora, przedkłada właściwemu państwu członkowskiemu aplikację o przydział kodu interrogatorowi, obejmującą przynajmniej następujące zasadnicze elementy:

1) niepowtarzalny numer referencyjny aplikacji nadany przez właściwe państwo członkowskie;

2) pełne dane kontaktowe przedstawiciela państwa członkowskiego odpowiedzialnego za koordynację przydziału kodów interrogatorom modu S;

3) pełne dane kontaktowe punktu kontaktowego użytkownika modu S, odpowiedzialnego za kwestie związane z przydziałem kodów interrogatorom modu S;

4) nazwę interrogatora modu S;

5) zastosowanie interrogatora modu S (operacyjne lub testowe);

6) umiejscowienie interrogatora modu S;

7) planowaną datę pierwszej transmisji modu S interrogatora modu S;

8) wymagane pokrycie modu S;

9) szczególne wymogi operacyjne;

10) funkcje kodu SI;

11) zdolność stosowania funkcji kodu II/SI;

12) funkcje mapy pokrycia.

c) Instytucja zapewniająca służbę dozorowania przestrzega zasadniczych elementów przydziału kodów interrogatorom, które otrzymała, w tym co najmniej następujących elementów:

1) odpowiedni numer referencyjny aplikacji nadany przez właściwe państwo członkowskie;

2) niepowtarzalny numer referencyjny przydziału nadany przez służbę przydziału kodów interrogatorom;

3) dane dotyczące poprzednich przydziałów, jeśli dotyczy:

4) przydzielony kod interrogatora;

5) ograniczenia dotyczące pokrycia dozorowania i blokowania w formie sektorowych pól radaru lub mapy pokrycia modu S;

6) okres wdrożenia, w którego trakcie przydział musi zostać zarejestrowany w interrogatorze modu S podanym w aplikacji;

7) sekwencja wdrożenia, której należy przestrzegać;

8) na zasadzie dobrowolności i w powiązaniu z innymi opcjami: zalecenie zgrupowania;

9) szczególne ograniczenia operacyjne, w zależności od przypadku.

d) Instytucja zapewniająca służbę dozorowania informuje zainteresowane państwo członkowskie przynajmniej co 6 miesięcy o wszelkich zmianach planów instalacyjnych lub statusu operacyjnego interrogatorów z funkcją modu S, odnoszących się do któregokolwiek zasadniczego elementu przydziału kodów interrogatorom, wymienionego w lit. c).

e) Instytucja zapewniająca służbę dozorowania gwarantuje, że każdy z jej interrogatorów modu S będzie stosować wyłącznie przydzielony mu kod interrogatora.