Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/390 z dnia 11 listopada 2016 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 909/2014 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących pewnych wymogów ostrożnościowych dla centralnych depozytów papierów wartościowych i wyznaczonych instytucji kredytowych oferujących bankowe usługi pomocnicze (Tekst mający znaczenie dla EOG. )
Rozdział I — ZABEZPIECZENIE I INNE RÓWNOWAŻNE ZASOBY FINANSOWE W ODNIESIENIU DO RYZYKA KREDYTOWEGO I RYZYKA UTRATY PŁYNNOŚCI
Artykuł 16
W mocyInne równoważne zasoby finansowe dla ekspozycji w połączeniach interoperacyjnych
Inne równoważne zasoby finansowe mogą obejmować gwarancje bankowe i akredytywy wykorzystywane w celu zabezpieczenia ekspozycji kredytowych powstałych między CDPW, które ustanawiają połączenia interoperacyjne, które to gwarancje i akredytywy spełniają wszystkie poniższe warunki:
a) pokrywają wyłącznie ekspozycje kredytowe między obydwoma połączonymi CDPW;
b) zostały wystawione przez konsorcjum instytucji finansowych mających zdolność kredytową, które spełniają wymogi ustanowione w art. 38 ust. 1, w ramach którego każda z tych instytucji finansowych jest zobowiązana do zapłaty części całkowitej kwoty uzgodnionej umownie;
c) są denominowane w dowolnej walucie, w przypadku której dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW jest w stanie odpowiednio zarządzać związanym z nią ryzykiem;
d) są nieodwołalne, bezwarunkowe i instytucje wystawiające nie mogą się powołać na żadne prawne lub umowne zwolnienie ani na żadną prawną lub umowną opcję, które pozwalałyby im na sprzeciwienie się dokonaniu zapłaty w ramach akredytywy;
e) mogą zostać uznane na żądanie bez żadnych ograniczeń regulacyjnych, prawnych czy operacyjnych;
f) nie są wystawiane przez:
(i) podmiot, który jest częścią tej samej grupy co zaciągający pożyczkę CDPW lub CDPW mający ekspozycję pokrytą przez gwarancję bankową lub akredytywę;
(ii) podmiot, którego działalność obejmuje świadczenie usług mających zasadnicze znaczenie dla funkcjonowania dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW;
g) nie stwarzają znacznego ryzyka korelacji w rozumieniu art. 291 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;
h) dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW regularnie monitoruje zdolność kredytową instytucji finansowych będących wystawcami, przeprowadzając niezależną ocenę zdolności kredytowej tych instytucji oraz przyznając wewnętrzne ratingi kredytowe każdej instytucji finansowej i regularnie przeprowadzając ich przegląd;
i) mogą zostać uznane w okresie upłynniania w ciągu trzech dni roboczych od momentu, w którym niewywiązujący się z zobowiązania dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW przestaje spełniać spoczywające na nim zobowiązania płatnicze, kiedy stają się one wymagalne;
j) kwalifikujące się zasoby płynne, o których mowa w art. 34, są dostępne w kwocie wystarczającej do zapewnienia pokrycia w okresie do momentu, w którym gwarancja bankowa i akredytywa muszą zostać uznane w przypadku niewywiązania się z zobowiązania przez jeden z połączonych CDPW;
k) ryzyko związane z niewypłaceniem pełnej kwoty gwarancji bankowej i akredytywy przez konsorcjum ogranicza się przez:
(i) ustanowienie odpowiednich limitów koncentracji gwarantujących, że żadna instytucja finansowa, w tym jej jednostka dominująca i jednostki zależne, wchodząca w skład konsorcjum nie gwarantuje więcej niż 10 % całkowitej kwoty akredytywy;
(ii) ograniczenie ekspozycji kredytowej pokrytej za pomocą gwarancji bankowej i akredytywy do całkowitej kwoty gwarancji bankowej pomniejszonej o 10 % całkowitej kwoty albo o kwotę gwarantowaną przez dwie instytucje kredytowe, które mają największy udział w całkowitej kwocie, w zależności od tego, która z tych kwot jest niższa;
(iii) wdrożenie dodatkowych środków zmniejszających ryzyko, takich jak uzgodnienia dotyczące podziału strat, które są skuteczne i posiadają jasno zdefiniowane zasady i procedury;
l) uzgodnienia są przedmiotem okresowych testów i przeglądów zgodnie z art. 41 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 909/2014.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.