Artykuł 19

1. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW określa i mierzy ekspozycje na ryzyko związane z kredytem śróddziennym i przewiduje szczytowe ekspozycje na kredyty śróddzienne za pomocą operacyjnych i analitycznych narzędzi pozwalających na określenie i pomiar ekspozycji na kredyty śróddzienne oraz rejestrujących w szczególności wszystkie następujące wskaźniki w odniesieniu do każdego kontrahenta:

a) szczytowe i średnie ekspozycje na kredyty śróddzienne w odniesieniu do bankowych usług pomocniczych, o których mowa w sekcji C załącznika do rozporządzenia (UE) nr 909/2014;

b) szczytowe i średnie ekspozycje na kredyty śróddzienne w odniesieniu do każdego uczestnika zaciągającego pożyczkę oraz dalszy podział zabezpieczeń pokrywających te ekspozycje kredytowe;

c) szczytowe i średnie ekspozycje na kredyty śróddzienne wobec innych kontrahentów, a także, jeżeli są zabezpieczone zabezpieczeniem, dalszy podział zabezpieczeń pokrywających te ekspozycje na kredyty śróddzienne;

d) całkowitą wartość linii kredytu śróddziennego przyznanych uczestnikom;

e) dalszy podział ekspozycji kredytowych, o którym mowa w lit. b) i c), obejmuje:

(i) zabezpieczenie, które spełnia wymogi określone w art. 10;

(ii) inne zabezpieczenia zgodnie z art. 11 ust. 1;

(iii) inne zabezpieczenia zgodnie z art. 11 ust. 2;

(iv) inne równoważne zasoby finansowe zgodnie z art. 15 i 16.

2. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW na bieżąco dokonuje pomiaru, o którym mowa w ust. 1.

Jeżeli bieżące określanie i pomiar ryzyka związanego z kredytem śróddziennym nie są możliwe ze względu na uzależnienie od dostępności danych zewnętrznych, dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW dokonuje pomiaru ekspozycji na kredyty śróddzienne tak często, jak to możliwe, i co najmniej raz dziennie.