Artykuł 23

1. Do celów zarządzania ryzykiem związanym z kredytem śróddziennym dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW:

a) określa, w jaki sposób ocenia strukturę i funkcjonowanie swoich ram zarządzania ryzykiem kredytowym w odniesieniu do wszystkich działań wymienionych w sekcji C załącznika do rozporządzenia (UE) nr 909/2014;

b) przyznaje wyłącznie linie kredytowe, które są bezwarunkowo odwoływalne w dowolnym momencie przez dostawcę usług bankowych właściwych dla CDPW, bez uprzedniego powiadomienia zaciągających pożyczki uczestników systemu rozrachunku papierów wartościowych prowadzonego przez CDPW;

c) jeżeli gwarancja bankowa, o której mowa w art. 16, jest wykorzystywana w połączeniach interoperacyjnych, dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW ocenia i analizuje wzajemne powiązania, jakie mogą wynikać z tego, że ci sami uczestnicy udzielają tej gwarancji bankowej.

2. Z zakresu stosowania art. 9–15 oraz art. 24 wyłącza się poniższe ekspozycje:

a) ekspozycje wobec członków Europejskiego Systemu Banków Centralnych i innych organów państw członkowskich pełniących podobne funkcje oraz innych unijnych podmiotów publicznych, którym powierzono zarządzanie długiem publicznym lub które uczestniczą w takim zarządzaniu;

b) ekspozycje wobec wielostronnych banków rozwoju wymienionych w art. 117 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

c) ekspozycje wobec organizacji międzynarodowych wymienionych w art. 118 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

d) ekspozycje wobec podmiotów sektora publicznego w rozumieniu art. 4 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, jeżeli podmioty te znajdują się w posiadaniu rządów centralnych i dysponują wyraźnymi uzgodnieniami z rządami centralnymi, które gwarantują ich ekspozycje kredytowe;

e) ekspozycje wobec banków centralnych państw trzecich, które są denominowane w walucie krajowej takiego banku centralnego, pod warunkiem że Komisja przyjęła akt wykonawczy zgodnie z art. 114 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, w którym potwierdziła, że uznaje się, iż dane państwo trzecie stosuje środki nadzorcze i regulacyjne co najmniej równoważne ze środkami stosowanymi w Unii.