Artykuł 8

1. Do celów obliczania dodatkowego wymogu kapitałowego wynikającego z udzielania kredytu śróddziennego, jak określono w art. 54 ust. 3 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 909/2014 oraz w art. 54 ust. 4 lit. e) tego rozporządzenia, dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW podejmuje następujące działania w przedstawionej kolejności:

a) na podstawie ostatniego roku kalendarzowego oblicza średnią z pięciu najwyższych wartości ekspozycji na kredyty śróddzienne („ekspozycje szczytowe”) wynikających ze świadczenia usług określonych w sekcji C załącznika do rozporządzenia (UE) nr 909/2014;

b) stosuje redukcje wartości do wszystkich zabezpieczeń zgromadzonych w związku z ekspozycjami szczytowymi oraz zakłada, że po zastosowaniu redukcji wartości zgodnie z art. 222–227 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 zabezpieczenie traci 5 % swojej wartości rynkowej;

c) oblicza średnią z wymogów w zakresie funduszy własnych w odniesieniu do ekspozycji szczytowych obliczonych zgodnie z ust. 2, traktując te ekspozycje jako ekspozycje na koniec dnia („dodatkowy wymóg kapitałowy”).

2. Do celów obliczania dodatkowego wymogu kapitałowego, o którym mowa w ust. 1, instytucje stosują jedną z następujących metod:

a) metodę standardową dla ryzyka kredytowego, o której mowa w art. 107–141 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, jeżeli nie uzyskały zezwolenia na stosowanie metody IRB;

b) metodę IRB oraz wymogi określone w art. 142–191 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, jeżeli uzyskały zezwolenie na stosowanie metody IRB.

3. Jeżeli instytucje stosują metodę standardową dla ryzyka kredytowego zgodnie z ust. 2 lit. a), do celów ust. 1 lit. b) należy uznać kwotę każdej z pięciu ekspozycji szczytowych, o których mowa w ust. 1 lit. a), za wartość ekspozycji w rozumieniu art. 111 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Zastosowanie mają również wymogi określone w części trzeciej tytuł II rozdział 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, które odnoszą się do art. 111 tego rozporządzenia.

4. Jeżeli instytucje stosują metodę IRB dla ryzyka kredytowego zgodnie z ust. 2 lit. b), do celów ust. 1 lit. b) należy uznać pozostającą kwotę należną każdej z pięciu ekspozycji szczytowych, o których mowa w ust. 1 lit. a), za wartość ekspozycji w rozumieniu art. 166 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Zastosowanie mają również wymogi określone w części trzeciej tytuł II rozdział 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, które odnoszą się do art. 166 tego rozporządzenia.

5. Wymogi kapitałowe określone w niniejszym artykule stosuje się po upływie dwunastu miesięcy od uzyskania zezwolenia na świadczenie bankowych usług pomocniczych zgodnie z art. 55 rozporządzenia (UE) nr 909/2014.