Rozporządzenie Komisji (UE) 2017/460 z dnia 16 marca 2017 r. ustanawiające kodeks sieci dotyczący zharmonizowanych struktur taryf przesyłowych dla gazu (Tekst mający znaczenie dla EOG. )
Rozdział II — METODY WYZNACZANIA CENY REFERENCYJNEJ
Artykuł 10
W mocyZasady dotyczące systemów wejścia-wyjścia w państwie członkowskim, w którym działa więcej niż jeden operator systemu przesyłowego
1. Zgodnie z art. 6 ust. 3 ta sama metoda wyznaczania ceny referencyjnej jest stosowana łącznie przez wszystkich operatorów systemów przesyłowych w ramach systemu wejścia-wyjścia w danym państwie członkowskim.
2. W drodze odstępstwa od ust. 1 i z zastrzeżeniem ust. 3, krajowy organ regulacyjny może podjąć decyzję:
a) o oddzielnym stosowaniu tej samej metody wyznaczania ceny referencyjnej przez każdego operatora systemu przesyłowego w ramach systemu wejścia-wyjścia;
b) w drodze odstępstwa od art. 6 ust. 3, podczas planowania połączenia systemów wejścia-wyjścia – o wprowadzeniu przejściowych etapów umożliwiających stosowanie różnych metod wyznaczania ceny referencyjnej oddzielnie przez każdego operatora systemu przesyłowego w ramach odpowiednich systemów wejścia-wyjścia. W decyzji takiej określa się okres stosowania przejściowych etapów. Krajowy organ regulacyjny lub operatorzy systemów przesyłowych, w zależności od decyzji krajowego organu regulacyjnego, przeprowadzają ocenę skutków i analizę kosztów i korzyści przed wdrożeniem takich przejściowych etapów.
W wyniku oddzielnego stosowania różnych metod wyznaczania ceny referencyjnej dostosowuje się odpowiednio przychody z usług przesyłowych uzyskiwane przez odpowiednich operatorów systemów przesyłowych.
3. Aby umożliwić prawidłowe łączne stosowanie tej samej metody wyznaczania ceny referencyjnej, ustanawia się skuteczny mechanizm rozliczeń międzyoperatorskich.
Decyzję, o której mowa w ust. 2 lit. a) lub, odpowiednio, w ust. 2 lit. b), można podjąć, o ile spełnione zostaną następujące warunki:
a) ustanowiony zostanie skuteczny mechanizm rozliczeń międzyoperatorskich w celu:
(i) zapobiegania negatywnemu wpływowi na przychody z usług przesyłowych uzyskiwane przez odpowiednich operatorów systemów przesyłowych;
(ii) uniknięcia subsydiowania skrośnego między wewnątrzsystemowym wykorzystaniem sieci i międzysystemowym wykorzystaniem sieci;
b) takie oddzielne stosowanie zapewnia, aby koszty odpowiadały kosztom ponoszonym przez efektywnie działającego operatora systemu przesyłowego.
4. Maksymalny okres określony w decyzji, o której mowa – odpowiednio – w ust. 2 lit. a) lub ust. 2 lit. b), nie przekracza pięciu lat od daty, o której mowa w art. 38 ust. 2. Z odpowiednim wyprzedzeniem w stosunku do daty określonej w tej decyzji krajowy organ regulacyjny może zdecydować się na przesunięcie tej daty.
5. Równocześnie z ostateczną konsultacją przeprowadzaną zgodnie z art. 26 krajowy organ regulacyjny przeprowadza konsultację na temat zasad dotyczących skutecznego mechanizmu rozliczeń międzyoperatorskich, o którym mowa w ust. 3, i jego wpływu na wysokość taryf. Mechanizm rozliczeń międzyoperatorskich stosuje się zgodnie z art. 41 ust. 6 lit. a) dyrektywy 2009/73/WE i publikuje wraz z odpowiedziami otrzymanymi w ramach konsultacji.
6. Cenę bazową, o której mowa w art. 22 ust. 1, oblicza się zgodnie ze sposobem określonym w tymże artykule. Jeżeli zastosowanie ma ust. 2, dokonuje się następujących dwóch rodzajów obliczeń:
a) obliczeń określonych w art. 22 ust. 1 dokonuje każdy odpowiedni operator systemu przesyłowego;
b) średnią ważoną otrzymanych wartości, o których mowa w lit. a), oblicza się odpowiednio według wzoru określonego w art. 22 ust. 1 lit. b).
7. Ostateczna konsultacja, o której mowa w art. 26, jest prowadzona wspólnie przez wszystkich operatorów systemów przesyłowych lub przez krajowy organ regulacyjny. Jeżeli zastosowanie ma ust. 2, tego rodzaju konsultacja prowadzona jest oddzielnie przez każdego operatora systemu przesyłowego lub przez krajowy organ regulacyjny, w zależności od decyzji krajowego organu regulacyjnego.
8. Informacje, o których mowa w art. 29 i 30, publikuje się w formie zbiorczej dla wszystkich odpowiednich operatorów systemów przesyłowych. Jeżeli zastosowanie ma ust. 2, przeprowadza się następujące dwa działania:
a) wspomniane informacje publikuje się osobno dla każdego odpowiedniego operatora systemu przesyłowego;
b) informacje na temat podziału na wejście i wyjście, o którym mowa w art. 30 ust. 1 lit. b) ppkt (v) ppkt 2, w odniesieniu do systemu wejścia-wyjścia są publikowane przez krajowy organ regulacyjny.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.