Rozporządzenie Komisji (UE) 2017/460 z dnia 16 marca 2017 r. ustanawiające kodeks sieci dotyczący zharmonizowanych struktur taryf przesyłowych dla gazu (Tekst mający znaczenie dla EOG. )
Rozdział I — PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 4
W mocyUsługi i taryfy przesyłowe i nieprzesyłowe
1. Daną usługę zalicza się do usług przesyłowych, o ile spełnione są oba poniższe kryteria:
a) koszty takiej usługi wynikają z czynników kosztotwórczych, takich jak zdolność techniczna lub przewidywana zdolność zakontraktowana oraz odległość;
b) koszty takiej usługi są powiązane z inwestycjami w infrastrukturę i eksploatacją infrastruktury, która jest częścią regulowanej bazy aktywów związanej ze świadczeniem usług przesyłowych.
Jeżeli którekolwiek z kryteriów określonych w lit. a) i b) nie zostało spełnione, daną usługę można zaliczyć do usług przesyłowych lub nieprzesyłowych w zależności od ustaleń wypracowanych podczas konsultacji okresowych przez operatora systemu przesyłowego lub operatorów systemów przesyłowych lub krajowy organ regulacyjny oraz decyzji krajowego organu regulacyjnego, jak określono w art. 26 i 27.
2. Taryfy przesyłowe można ustalać w taki sposób, aby uwzględniały warunki dotyczące produktów z zakresu zdolności ciągłej.
3. Przychody z usług przesyłowych są uzyskiwane poprzez taryfy przesyłowe oparte na zdolności.
W drodze odstępstwa i pod warunkiem zatwierdzenia przez krajowy organ regulacyjny, część przychodów z usług przesyłowych można odzyskać wyłącznie w formie następujących, ustalanych niezależnie od siebie taryf przesyłowych opartych na wolumenach przesyłanego paliwa gazowego:
a) opłata zależna od przepływu, która spełnia wszystkie poniższe kryteria:
(i) jest pobierana w celu pokrycia kosztów wynikających głównie z ilości przepływającego gazu;
(ii) jest obliczana na podstawie prognozowanych przepływów lub historycznych przepływów, bądź obu tych rodzajów przepływów, i ustalana w taki sposób, aby była jednakowa we wszystkich punktach wejścia i punktach wyjścia;
(iii) jest wyrażona w formie pieniężnej lub niepieniężnej;
b) uzupełniająca opłata związana z uzgadnianiem przychodów, która spełnia wszystkie poniższe kryteria:
(i) jest pobierana w celu wyrównania niewystarczających lub nadmiernych przychodów;
(ii) jest obliczana na podstawie prognozowanych lub historycznych alokacji zdolności lub przepływów, bądź obu tych rodzajów danych;
(iii) jest stosowana w punktach innych niż punkty połączeń międzysystemowych;
(iv) jest stosowana po przeprowadzeniu przez krajowy organ regulacyjny oceny odzwierciedlenia kosztów i ich wpływu na subsydiowanie skrośne między punktami połączeń międzysystemowych a punktami innymi niż punkty połączeń międzysystemowych.
4. Przychody z usług nieprzesyłowych są odzyskiwane w formie taryf nieprzesyłowych stosowanych do danej usługi nieprzesyłowej. Tego rodzaju taryfy posiadają następujące cechy:
a) odzwierciedlają koszty oraz są niedyskryminacyjne, obiektywne i przejrzyste;
b) są stosowane wobec beneficjentów danej usługi nieprzesyłowej w celu zminimalizowania subsydiowania skrośnego między użytkownikami sieci z lub spoza państwa członkowskiego, bądź z obu tych terytoriów.
Jeżeli według krajowego organu regulacyjnego z danej usługi nieprzesyłowej korzystają wszyscy użytkownicy sieci, koszty takiej usługi podlegają odzyskaniu od wszystkich użytkowników sieci.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.