Artykuł 14

(Artykuł 48 ust. 1 dyrektywy 2014/65/UE)

1. Systemy obrotu, w kontekście samooceny przeprowadzanej zgodnie z art. 2, oceniają funkcjonowanie i wydajność swoich systemów handlu algorytmicznego oraz powiązanych procesów w zakresie zarządzania, rozliczalności i zatwierdzania oraz rozwiązań w zakresie ciągłości działania.

2. W ramach oceny, o której mowa w ust. 1, systemy obrotu przeprowadzają testy warunków skrajnych, podczas których symulują one niekorzystne scenariusze, aby zweryfikować działanie sprzętu, oprogramowania i łączności oraz zidentyfikować scenariusze, w których system transakcyjny lub jego elementy pełnią swoje funkcje przy występowaniu awarii systemu, przerw lub błędów w zestawianiu transakcji.

3. Testy warunków skrajnych obejmują wszystkie etapy i segmenty obrotu, a także wszystkie rodzaje instrumentów będących przedmiotem obrotu w systemie obrotu oraz symulują działania członków przy obecnych ustawieniach łączności.

4. Niekorzystne scenariusze, o których mowa w ust. 2, są oparte na:

a) zwiększonej liczbie otrzymanych komunikatów, począwszy od najwyżej liczby komunikatów obsłużonych przez system wykorzystywany przez system obrotu w ostatnich pięciu latach;

b) nieoczekiwanym działaniu funkcji operacyjnych systemu obrotu;

c) losowym połączeniu skrajnych i normalnych warunków rynkowych oraz nieoczekiwanych działań funkcji operacyjnych systemu obrotu.

5. Ocenę funkcjonowania i wydajności systemu obrotu, o której mowa w ust. 1–4, przeprowadza niezależna osoba oceniająca lub dział systemu obrotu inny niż ten, który jest odpowiedzialny za funkcję podlegającą przeglądowi.

6. Systemy obrotu podejmują działania, aby szybko i skutecznie wyeliminować wszelkie uchybienia zidentyfikowane w procesie oceny funkcjonowania i wydajności systemu obrotu, o której mowa w ust. 1– 4, oraz przechowują przez co najmniej pięć lat zapisy dotyczące przeglądu oraz działań naprawczych podjętych w tym zakresie.