Artykuł 165

1. W rozporządzeniu (UE) 2016/2031 wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 2 pkt 6 otrzymuje brzmienie:

„6)

»właściwy organ« oznacza właściwe organy zgodnie z definicją w art. 3 pkt 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady

(UE) 2017/625 (

*12

);

2) art. 10 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 10

Urzędowe potwierdzenie przez właściwe organy dotyczące występowania agrofaga kwarantannowego dla Unii

W przypadku gdy właściwy organ podejrzewa występowanie agrofaga kwarantannowego dla Unii lub agrofaga objętego środkami przyjętymi zgodnie z art. 30 ust. 1 na części terytorium swojego państwa członkowskiego, na której wcześniej nie odnotowano występowania tego agrofaga, lub w przesyłce roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wprowadzonych, przeznaczonych do wprowadzenia lub przemieszczanych na terytorium Unii, lub otrzymał dowód dotyczący takiego występowania, natychmiast wprowadza niezbędne środki w celu urzędowego potwierdzenia na podstawie diagnozy laboratorium urzędowego, o którym mowa w art. 37 rozporządzenia

(UE) 2017/625 , czy dany agrofag tam występuje (»w celu urzędowego potwierdzenia«).

Dane państwa członkowskie – w oczekiwaniu na urzędowe potwierdzenie występowania tego agrofaga – wprowadzają w stosownych przypadkach środki fitosanitarne w celu wyeliminowania ryzyka rozprzestrzeniania się tego agrofaga.

Podejrzenie lub dowód, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego artykułu, mogą opierać się na wszelkich informacjach otrzymanych zgodnie z art. 14 i 15 lub na innym źródle.”;

3) w art. 11 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Powiadomienia na podstawie akapitu pierwszego dokonuje za pośrednictwem elektronicznego systemu powiadamiania, o którym mowa w art. 103, pojedynczy organ danego państwa członkowskiego, o którym to organie mowa w art. 4 ust. 2 rozporządzenia

(UE) 2017/625 .”;

4) w art. 25 ust. 2 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a) role i obowiązki organów zaangażowanych w realizację planu w przypadku potwierdzenia lub podejrzenia wystąpienia danego agrofaga priorytetowego, jak również strukturę dowodzenia i procedury koordynacji działań, jakie mają być podejmowane przez właściwe organy, inne organy publiczne, o których mowa w art. 4 ust. 2 rozporządzenia

(UE) 2017/625 , zaangażowane jednostki upoważnione lub osoby fizyczne, o których mowa w art. 28 ust. 1 tego rozporządzenia, laboratoria i podmioty profesjonalne, w tym, w stosownych przypadkach, koordynacji z sąsiednimi państwami członkowskimi i sąsiednimi państwami trzecimi;”;

5) art. 41 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.

W sytuacji wprowadzenia lub przemieszczania na terytorium Unii roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów z naruszeniem ust. 1 niniejszego artykułu, państwa członkowskie przyjmują niezbędne środki, o których mowa w art. 66 ust. 3 rozporządzenia

(UE) 2017/625 , oraz powiadamiają Komisję i pozostałe państwa członkowskie za pośrednictwem elektronicznego systemu powiadamiania, o którym mowa w art. 103.

W stosownych przypadkach powiadomienia tego dokonuje się również wobec odnośnego państwa trzeciego, z którego rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty zostały wprowadzone na terytorium Unii.”;

6) art. 44 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.

W stosownych przypadkach Komisja przeprowadza w danym państwie trzecim postępowanie, zgodnie z art. 121 rozporządzenia

(UE) 2017/625 , aby sprawdzić, czy spełnione są warunki, o których mowa w ust. 1 akapit pierwszy lit. a) i b) niniejszego artykułu.”;

7) w art. 49 ust. 6 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:

„Państwa członkowskie powiadamiają Komisję i pozostałe państwa członkowskie za pośrednictwem elektronicznego systemu powiadamiania, o którym mowa w art. 103 niniejszego rozporządzenia, o każdym przypadku, w którym udzielono odmowy wprowadzenia roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, lub zakazano ich przemieszczania na terytorium Unii, ponieważ dane państwo członkowskie uznało, że naruszono zakaz, o którym mowa w ust. 2 akapit drugi lit. c) niniejszego artykułu. W stosownych przypadkach powiadomienia te obejmują środki wprowadzone przez dane państwo członkowskie w odniesieniu do danych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów na podstawie art. 66 ust. 3 rozporządzenia

(UE) 2017/625 .”;

8) w art. 76 ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie:

„4.

W przypadku państwa trzeciego niebędącego umawiającą się stroną IPPC właściwy organ przyjmuje jedynie świadectwa fitosanitarne wydane przez organy, które są właściwe zgodnie z przepisami krajowymi tego państwa trzeciego i zgłoszone Komisji. Komisja informuje państwa członkowskie i podmioty o otrzymanych powiadomieniach za pośrednictwem elektronicznego systemu powiadamiania, o którym mowa w art. 103, zgodnie z art. 132 lit. a) rozporządzenia

(UE) 2017/625 .

Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 105, w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia, aktów delegowanych dotyczących warunków akceptacji, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, aby zapewnić wiarygodność świadectw.

5. Elektroniczne świadectwa fitosanitarne są akceptowane tylko wówczas, gdy są przekazywane poprzez zintegrowany system komputerowy, o którym mowa w art. 131 ust. 1 rozporządzenia

(UE) 2017/625 .”;

9) w art. 77 ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„1.

W przypadku gdy świadectwo fitosanitarne zostało wydane zgodnie z art. 71 ust. 1, 2 i 3, a dany właściwy organ uzna, że warunki, o których mowa w art. 76, nie zostały spełnione, unieważnia to świadectwo fitosanitarne i zapewnia, aby nie było ono już dołączane do danych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów. W takim przypadku właściwy organ wprowadza w odniesieniu do danych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów jeden ze środków określonych w art. 66 ust. 3 rozporządzenia

(UE) 2017/625 .”;

10) w art. 91 ust. 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Podmioty upoważnione wdrażające zatwierdzony plan zarządzania zagrożeniem agrofagami mogą podlegać kontrolom o zmniejszonej częstotliwości, o których mowa w art. 22 ust. 3 lit. b) rozporządzenia

(UE) 2017/625 .”;

11) w art. 94 ust. 1, pierwszy akapit otrzymuje brzmienie:

„1.

W drodze odstępstwa od art. 87 niniejszego rozporządzenia, jeżeli rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty wprowadzane są na terytorium Unii z państwa trzeciego, w przypadku którego do przemieszczania w Unii wymagany jest paszport roślin zgodnie z art. 79 ust. 1 i art. 80 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, paszport jest wydawany, jeżeli kontrole na podstawie art. 49 ust. 1 rozporządzenia

(UE) 2017/625 dotyczące ich wprowadzenia wypadły pomyślnie i potwierdziły, że dana roślina, produkt roślinny lub inny przedmiot spełnia zasadnicze wymogi niezbędne do wydania paszportu roślin zgodnie z art. 85 niniejszego rozporządzenia oraz, w stosownych przypadkach, z art. 86 niniejszego rozporządzenia.”;

12) art. 100 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5.

Elektroniczne fitosanitarne świadectwa eksportowe są przekazywane poprzez system IMSOC lub w drodze wymiany elektronicznej z tym systemem.”;

13) art. 101 ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„6.

Elektroniczne fitosanitarne świadectwa reeksportowe są przekazywane poprzez system IMSOC lub w drodze wymiany elektronicznej z tym systemem.”;

14) art. 102 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.

Świadectwo przedeksportowe jest dołączone do roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów podczas ich przemieszczania na terytorium Unii, chyba że dane państwa członkowskie wymieniają się zawartymi w świadectwie informacjami poprzez system IMSOC lub w drodze wymiany elektronicznej z tym systemem.”;

15) art. 103 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 103

Ustanowienie elektronicznego systemu powiadamiania

Komisja ustanawia elektroniczny system do celów składania powiadomień przez państwa członkowskie.

System ten jest połączony i kompatybilny z systemem IMSOC.”;

16) art. 109 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„Dyrektywa 2000/29/WE traci moc, bez uszczerbku dla art. 165 ust. 2, 3 i 4 rozporządzenia

(UE) 2017/625 .”.

2. W odniesieniu do kwestii regulowanych przez dyrektywę 2000/29/WE art. 47 ust. 2, art. 48, art. 51 ust. 1 lit. b), c) i d) oraz art. 58 lit. a) niniejszego rozporządzenia stosuje się od dnia 15 grudnia 2019 r. zamiast stosownych przepisów tej dyrektywy, które przestaje się stosować z tym samym dniem.

Stosowne przepisy dyrektywy 2000/29/WE stosuje się nadal w odniesieniu do kwestii regulowanych przez art. 53 ust. 1 lit. a) niniejszego rozporządzenia zamiast tego ostatniego przepisu do dnia 13 grudnia 2020 r.

Stosowne przepisy dyrektywy 2000/29/WE stosuje się nadal w odniesieniu do kwestii regulowanych przez art. 54 ust. 1 i 3 niniejszego rozporządzenia zamiast tych ostatnich przepisów do dnia 13 grudnia 2022 r.

3. Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 144, w celu zmiany niniejszego rozporządzenia, aktów delegowanych dotyczących daty, o której mowa w ust. 2 niniejszego artykułu.

4. Bez uszczerbku dla ust. 2 i 3 niniejszego artykułu oraz daty rozpoczęcia stosowania, o której mowa w art. 167 ust. 1, Komisja przyjmuje akty delegowane, o których mowa w art. 53 ust. 1 lit. a) i e), w odniesieniu do towarów, o których mowa w art. 47 ust. 1 lit. c), najpóźniej 12 miesięcy przed datą rozpoczęcia ich stosowania.