Załącznik III

1. Metody analizy i wyniki pomiarów powinny być scharakteryzowane przy wykorzystaniu następujących kryteriów:

a) dokładności (poprawności i precyzji),

b) możliwości stosowania (matryca i zakres stężeń),

c) granicy wykrywalności,

d) granicy oznaczalności,

e) precyzji,

f) powtarzalności,

g) odtwarzalności,

h) odzysku,

i) selektywności,

j) czułości,

k) liniowości,

l) niepewności pomiarów,

m) innych kryteriów, które mogą być wybrane w zależności od potrzeb.

2. Wartości precyzji, o której mowa w pkt 1 lit. e), uzyskuje się albo w badaniu międzylaboratoryjnym, które zostało przeprowadzone zgodnie z uznanym międzynarodowo protokołem w sprawie badań międzylaboratoryjnych (np. ISO 5725 „Dokładność (poprawność i precyzja) metod pomiarowych i wyników pomiarów”), albo – w przypadku gdy zostały ustalone kryteria skuteczności metod analitycznych – wartości precyzji oparte są na badaniach kryteriów zgodności. Wartości powtarzalności i odtwarzalności wyraża się w formie uznanej międzynarodowo (np. 95-procentowy przedział ufności, jak określono w ISO 5725 „Dokładność (poprawność i precyzja) metod pomiarowych i wyników pomiarów”). Wyniki badania międzylaboratoryjnego zostają opublikowane lub są dostępne nieodpłatnie.

3. Metody analizy stosowane jednolicie do różnych grup towarów powinny mieć pierwszeństwo przed metodami stosowanymi jedynie do poszczególnych towarów.

4. W sytuacjach gdy metody analizy mogą zostać zwalidowane jedynie w ramach jednego laboratorium, metody te powinny zostać zwalidowane zgodnie z uznanymi międzynarodowo protokołami lub wytycznymi naukowymi, lub gdy kryteria skuteczności metod analitycznych zostały ustalone, powinny opierać się na badaniach zgodności z kryteriami.

5. Metody analizy przyjęte na podstawie niniejszego rozporządzenia powinny być zredagowane w zalecanym przez ISO standardowym układzie dla metod analizy.