Artykuł 3b

1. Komisja stosuje korekty finansowe w przypadku stwierdzenia jednego lub większej liczby pojedynczych lub systemowych nieprawidłowości bądź jednego lub większej liczby uchybień w skutecznym funkcjonowaniu systemu zarządzania i kontroli („uchybienia systemowe”).

Do celów niniejszego rozporządzenia nieprawidłowość oznacza jakiekolwiek naruszenie prawa unijnego lub krajowego lub jakiegokolwiek naruszenie przepisów krajowych wynikające z działania lub zaniechania działania ze strony beneficjenta lub beneficjentów, które powoduje lub mogłoby spowodować szkodę w budżecie ogólnym Unii Europejskiej poprzez obciążenie tego budżetu nieuzasadnionym wydatkiem.

Kwota korekty finansowej ustalana jest w miarę możliwości indywidualnie dla każdego przypadku i jest ona równa dokładnej kwocie wydatków nienależnie poniesionych z budżetu ogólnego Unii.

W przypadku stwierdzenia przez Komisję nieprawidłowości w reprezentatywnej próbie wydatków w całości lub części programu krajowego, przy jednoczesnym braku opłacalności weryfikacji prawidłowości innych wydatków, korekta może zostać ustalona poprzez ekstrapolację wyników badania próby na resztę populacji, z której pochodzi próba.

W przypadku stwierdzenia przez Komisję nieprawidłowości systemowych lub uchybień systemowych, przy jednoczesnym braku możliwości dokładnego ustalenia wysokości korekty nawet poprzez ekstrapolację, do wydatków zadeklarowanych w odniesieniu do części systemu objętej nieprawidłowościami stosuje się korektę finansową według stawki zryczałtowanej, z zastosowaniem orientacyjnych kryteriów i skali stawek określonych w ust. 2 i 3.

Korekty według stawki zryczałtowanej mogą być również stosowane w odniesieniu do pojedynczych nieprawidłowości.

2. Wysokość korekty według stawki zryczałtowanej ustala się przy uwzględnieniu następujących czynników:

a) wagi nieprawidłowości lub uchybienia systemowego w odniesieniu do całego systemu lub jego części, lub w odniesieniu do rodzajów zgłaszanych wydatków;

b) stopnia ryzyka narażenia budżetu Unii na straty w wyniku danej nieprawidłowości lub uchybienia systemowego;

c) podatności wydatków na nadużycia finansowe w wyniku danej nieprawidłowości lub uchybienia systemowego;

d) wszelkich czynników łagodzących lub obciążających.

3. Wysokość korekty ustalana jest w następujący sposób:

a) w przypadku gdy nieprawidłowości lub poważne uchybienia systemowe są na tyle zasadnicze, częste lub rozpowszechnione, że oznaczają całkowitą niewydolność systemu, która naraża na ryzyko legalność i prawidłowość wszystkich odnośnych wydatków, stosuje się stawkę zryczałtowaną w wysokości 100 %;

b) w przypadku gdy nieprawidłowości lub poważne uchybienia systemowe są na tyle częste i rozpowszechnione, że oznaczają szczególnie poważną niewydolność systemu, która naraża na ryzyko legalność i prawidłowość bardzo dużego odsetka odnośnych wydatków, stosuje się stawkę zryczałtowaną w wysokości 25 %;

c) w przypadku gdy nieprawidłowości lub poważne uchybienia systemowe wynikają z częściowego, słabego lub sporadycznego funkcjonowania systemu, które naraża na ryzyko legalność i prawidłowość dużego odsetka odnośnych wydatków, stosuje się stawkę zryczałtowaną w wysokości 10 %;

d) w przypadku gdy nieprawidłowości lub poważne uchybienia systemowe wynikają z niespójnego funkcjonowania systemu, które naraża na ryzyko legalność i prawidłowość istotnego odsetka odnośnych wydatków, stosuje się stawkę zryczałtowaną w wysokości 5 %.

Zgodnie z zasadą proporcjonalności stawka może zostać obniżona do 2 %, jeśli uznaje się, że charakter i waga nieprawidłowości lub uchybienia systemowego nie uzasadniają zastosowania stawki korekty w wysokości 5 %.

4. Jeśli z powodu niepodjęcia przez właściwą instytucję odpowiednich działań naprawczych w następstwie zastosowania w danym roku budżetowym korekty finansowej te same nieprawidłowości lub uchybienia stwierdza się w kolejnym roku budżetowym, wówczas z uwagi na utrzymywanie się tych nieprawidłowości lub uchybień stawkę korekty można zwiększyć do poziomu nieprzekraczającego następnej w kolejności stawki według skali stawek określonej w ust. 3.

(*1) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1042/2014 z dnia 25 lipca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie (UE) nr 514/2014 w odniesieniu do wyznaczenia organów odpowiedzialnych oraz ich obowiązków w dziedzinie zarządzania i kontroli, a także w odniesieniu do statusu i obowiązków organów audytowych (Dz.U. L 289 z 3.10.2014, s. 3).”;"

3) dodaje się nowy załącznik określony w załączniku do niniejszego rozporządzenia.