Załącznik II

CZĘŚĆ 1

Ocena ryzyka rynkowego

Określenie pomiaru ryzyka rynkowego (MRM)

1. Ryzyko rynkowe mierzy się zmiennością w ujęciu rocznym odpowiadającą wartości zagrożonej (VaR) na poziomie ufności wynoszącym 97,5 % w zalecanym okresie utrzymywania, pod warunkiem że nie określono inaczej. VaR jest to odsetek zainwestowanej kwoty, który jest zwracany inwestorowi indywidualnemu.

2. Danemu PRIIP należy przyporządkować klasę MRM zgodnie z poniższą tabelą:

Klasa MRM

Zmienność równoważna VaR (VEV)

1

< 0,5 %

2

≥ 0,5 % i < 5,0 %

3

≥ 5,0 % i < 12 %

4

≥ 12 % i < 20 %

5

≥ 20 % i < 30 %

6

≥ 30 % i < 80 %

7

≥ 80 %

Określenie kategorii PRIIP do celów oceny ryzyka rynkowego

3. Na potrzeby określenia ryzyka rynkowego PRIIP podzielono na cztery kategorie:

4. Kategoria 1 obejmuje następujące produkty:

a) PRIIP, w przypadku których inwestorzy mogą stracić więcej, niż wynosi zainwestowana kwota;

b) PRIIP należące do jednej z kategorii, o których mowa w pkt 4–10 sekcji C załącznika I do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE (

5

);

c) PRIIP lub inwestycje bazowe PRIIP, które są wyceniane rzadziej niż raz w miesiącu lub które nie mają odpowiedniego poziomu referencyjnego bądź wskaźnika zastępczego lub których odpowiedni poziom referencyjny lub wskaźnik zastępczy są wyceniane rzadziej niż raz w miesiącu.

5. Kategoria 2 obejmuje PRIIP, które oferują, bezpośrednio albo na zasadzie syntetycznej, ekspozycję nielewarowaną na ceny inwestycji bazowych lub ekspozycję lewarowaną na inwestycje bazowe, na podstawie której wypłacana jest stała wielokrotność cen tych inwestycji bazowych, w przypadku gdy w odniesieniu do danego PRIIP są dostępne ceny historyczne w ujęciu dziennym z co najmniej 2 lat, w ujęciu tygodniowym z co najmniej 4 lat lub w ujęciu miesięcznym z co najmniej 5 lat bądź w przypadku gdy są dostępne istniejące odpowiednie poziomy referencyjne lub wskaźniki zastępcze, pod warunkiem że takie poziomy referencyjne lub wskaźniki zastępcze spełniają te same kryteria w zakresie długości historii cen.

6. Kategoria 3 obejmuje PRIIP, których wartości odzwierciedlają ceny inwestycji bazowych, ale nie jako stała wielokrotność cen tych inwestycji bazowych, w przypadku gdy są dostępne ceny historyczne aktywów bazowych w ujęciu dziennym z co najmniej 2 lat, w ujęciu tygodniowym z co najmniej 4 lat lub w ujęciu miesięcznym z co najmniej 5 lat bądź w przypadku gdy są dostępne istniejące odpowiednie poziomy referencyjne lub wskaźniki zastępcze, pod warunkiem że takie poziomy referencyjne lub wskaźniki zastępcze spełniają te same kryteria w zakresie długości historii cen.

7. Kategoria 4 obejmuje PRIIP, których wartości zależą częściowo od czynników nieobserwowanych na rynku, w tym PRIIP ubezpieczeniowe, w ramach których część zysków twórcy PRIIP przypada inwestorom indywidualnym.

Zastosowanie odpowiednich poziomów referencyjnych lub wskaźników zastępczych w celu określenia kategorii PRIIP

Jeżeli twórca PRIIP używa odpowiednich poziomów referencyjnych lub wskaźników zastępczych, te poziomy referencyjne lub wskaźniki zastępcze reprezentują aktywa lub ekspozycje, które stanowią o wynikach PRIIP. Twórca PRIIP dokumentuje zastosowanie takich poziomów referencyjnych lub wskaźników zastępczych.

Określenie klasy MRM dla PRIIP kategorii 1

8. Klasą MRM dla PRIIP kategorii 1 jest klasa 7, z wyjątkiem PRIIP, o których mowa w pkt 4 lit. c) niniejszego załącznika, którym należy przyporządkować klasę MRM 6.

Określenie klasy MRM dla PRIIP kategorii 2

9. Należy wyliczyć VaR z momentów obserwowanego rozkładu zwrotów z ceny PRIIP lub z ceny jego poziomu referencyjnego lub wskaźnika zastępczego na przestrzeni ostatnich 5 lat. Minimalna częstotliwość obserwacji wynosi raz na miesiąc. Jeżeli ceny są dostępne w ujęciu dziennym, obserwacje powinny się odbywać codziennie. Jeżeli ceny są dostępne w ujęciu tygodniowym, obserwacje powinny się odbywać raz na tydzień. Jeżeli ceny są dostępne dwa razy w miesiącu, obserwacje powinny się odbywać dwa razy w miesiącu.

10. Jeżeli nie są dostępne dane dotyczące codziennych cen obejmujące okres 5 lat, można zastosować krótszy okres. Dla codziennych obserwacji ceny PRIIP bądź ceny jego poziomu referencyjnego lub wskaźnika zastępczego należy zastosować co najmniej 2-letni okres obserwowanych zwrotów. Dla cotygodniowych obserwacji ceny PRIIP należy zastosować co najmniej 4-letni okres obserwowanych zwrotów. Dla comiesięcznych obserwacji ceny PRIIP należy zastosować co najmniej 5-letni okres obserwowanych zwrotów.

11. Zwrot w każdym okresie określa się jako logarytm naturalny stosunku ceny na zamknięciu sesji na koniec obecnego okresu do ceny na zamknięciu sesji na koniec poprzedniego okresu.

12. Miarę VaR w obszarze zwrotu oblicza się na podstawie rozwinięcia Cornisha-Fishera, jak opisano poniżej:

gdzie N oznacza liczbę okresów rozliczeniowych w zalecanym okresie utrzymywania; a σ, μ1, μ2 oznaczają odpowiednio zmienność, asymetrię i współczynnik ekscesu mierzone na podstawie rozkładu zwrotów. Zmienność, asymetrię i współczynnik ekscesu wylicza się na podstawie zmierzonych momentów rozkładu zwrotów w następujący sposób:

— zerowy

moment

M0

odpowiada liczbie obserwacji w danym okresie zgodnie z przepisami pkt 10 niniejszego załącznika,

— pierwszy

moment

1

stanowi średnią wszystkich zaobserwowanych zwrotów w próbie,

— drugi M2

, trzeci M3

i czwarty M4

moment określa się w standardowy sposób:

,

,

,

gdzie ri

oznacza zwrot zmierzony dla okresu i w historii zwrotów,

— zmienność σ jest równa

— asymetria μ1 jest równa M3/σ3,

— współczynnik ekscesu μ2 jest równy M4/σ4 – 3.

13. Wartość VEV jest równa:

Gdzie T oznacza długość zalecanego okresu utrzymywania w latach.

14. W przypadku PRIIP zarządzanych zgodnie z politykami lub strategiami inwestycyjnymi realizującymi określone cele związane z zyskami przez uczestnictwo za pośrednictwem elastycznych inwestycji w różnych grupach aktywów finansowych (np. zarówno na rynku akcji, jak i na rynku papierów wartościowych o stałej kwocie dochodu), VEV należy określić w następujący sposób:

a) jeżeli w okresie, o którym mowa w pkt 10 niniejszego załącznika, nie nastąpiła zmiana polityki inwestycyjnej, należy zastosować najwyższą z wymienionych poniżej wartości VEV:

(i) VEV obliczony zgodnie z pkt 9–13 niniejszego załącznika;

(ii) VEV dla zwrotów z określonego zestawu aktywów pro forma, który jest zgodny z alokacją aktywów odniesienia w ramach funduszu w momencie obliczania;

(iii) VEV zgodny z limitem ryzyka funduszu, jeżeli istnieje i jest właściwy;

b) jeżeli w okresie, o którym mowa w pkt 10 niniejszego załącznika, nastąpiła zmiana polityki inwestycyjnej, należy zastosować najwyższą z wartości VEV, o których mowa w lit. a) ppkt (ii) i (iii).

15. PRIIP przyporządkowuje się do klasy MRM zgodnie z pkt 2 niniejszego załącznika w zależności od VEV. W przypadku PRIIP, co do którego ceny istnieją dane jedynie w ujęciu miesięcznym, klasę MRM przypisaną zgodnie z pkt 2 niniejszego załącznika podwyższa się o jedną dodatkową klasę.

Określenie klasy MRM dla PRIIP kategorii 3

16. VaR w obszarze cen oblicza się na podstawie rozkładu wartości PRIIP na koniec zalecanego okresu utrzymywania. Rozkład uzyskuje się przez symulację ceny lub cen, które determinują wartość PRIIP, na koniec zalecanego okresu utrzymywania. VaR jest wartością PRIIP na poziomie ufności wynoszącym 97,5 % na koniec zalecanego okresu utrzymywania, zdyskontowaną do chwili obecnej z wykorzystaniem zakładanego wolnego od ryzyka czynnika dyskontującego od chwili obecnej do końca zalecanego okresu utrzymywania.

17. Wartość VEV jest równa:

Gdzie T oznacza długość zalecanego okresu utrzymywania w latach. Jedynie w przypadkach, w których zgodnie z symulacją produkt zostanie wykupiony lub anulowany przed upływem zalecanego okresu utrzymywania, do obliczeń wykorzystuje się liczbę lat do wykupu lub anulowania.

18. PRIIP przyporządkowuje się do klasy MRM zgodnie z niniejszym załącznikiem pkt 2 w zależności od VEV. W przypadku PRIIP, co do którego ceny istnieją dane jedynie w ujęciu miesięcznym, klasę MRM przypisaną zgodnie z pkt 2 niniejszego załącznika podwyższa się o jedną dodatkową klasę.

19. Minimalna liczba symulacji wynosi 10 000 .

20. Symulacja opiera się na oszacowaniu metodą bootstrap zakładanego rozkładu cen lub poziomów cen kontraktów bazowych PRIIP na podstawie obserwowanego rozkładu zwrotów z tych kontraktów przez losowanie ze zwracaniem.

21. Na potrzeby symulacji, o której mowa w pkt 16–20 niniejszego załącznika, istnieją dwa typy obserwowalnych danych rynkowych, które mogą wpływać na wartość PRIIP: ceny kasowe (lub poziomy cen) oraz krzywe.

22. Dla każdej symulacji ceny kasowej (lub poziomu) twórca PRIIP:

a) oblicza zwrot dla każdego obserwowanego okresu w ciągu ostatnich 5 lat lub w ciągu okresu, o którym mowa w pkt 6 niniejszego załącznika, stosując logarytm ceny na koniec każdego okresu podzielonej przez cenę na koniec poprzedniego okresu;

b) losowo wybiera jeden obserwowany okres, który odpowiada zwrotowi dla wszystkich kontraktów bazowych dla każdego symulowanego okresu w zalecanym okresie utrzymywania (ten sam obserwowany okres można wykorzystać wielokrotnie w tej samej symulacji);

c) oblicza zwrot dla każdego kontraktu, sumując zwroty z wybranych okresów i korygując ten zwrot w celu zapewnienia, aby zakładany zwrot zmierzony na podstawie symulowanego rozkładu zwrotów stanowił neutralną pod względem ryzyka wartość oczekiwaną zwrotu w zalecanym okresie utrzymywania. Ostateczną wartość zwrotu oblicza się w następujący sposób:

Gdzie:

— druga wartość koryguje wpływ średniej obserwowanych zwrotów,

— trzecia wartość koryguje wpływ wariancji obserwowanych zwrotów,

— ostatnia wartość koryguje wpływ opcji typu quanto, jeżeli waluta wykonania jest różna od waluty aktywów. Wartości przyczyniające się do korekty są następujące:

— ρ oznacza korelację pomiędzy ceną składnika aktywów a odpowiednim kursem walutowym mierzoną w całym zalecanym okresie utrzymywania,

— σ oznacza zmierzoną zmienność składnika aktywów,

— σwaluta oznacza zmierzoną zmienność kursu walutowego;

d) oblicza cenę każdego kontraktu bazowego, stosując funkcję wykładniczą zwrotu.

23. W odniesieniu do krzywych należy przeprowadzić analizę głównych składowych (PCA), aby zapewnić otrzymanie spójnej krzywej w wyniku symulacji zmian położenia każdego punktu na krzywej w długim terminie.

a) Analizę głównych składowych przeprowadza się poprzez:

(i) zgromadzenie przeszłych terminów zapadalności wyznaczających krzywą dla każdego okresu rozliczeniowego dla ostatnich 5 lat lub dla okresu, o którym mowa w pkt 6 niniejszego załącznika;

(ii) zapewnienie, by każdy termin zapadalności miał wartość dodatnią – jeżeli jakiś termin zapadalności ma wartość ujemną, wszystkie terminy zapadalności należy przesunąć o minimalną całkowitą liczbę lub wartość procentową, tak aby wszystkie terminy zapadalności miały wartość dodatnią;

(iii) obliczenie zwrotu z każdego okresu dla każdego terminu zapadalności poprzez zastosowanie logarytmu naturalnego stosunku ceny/poziomu na koniec każdego obserwowanego okresu do ceny/poziomu na koniec poprzedniego okresu;

(iv) skorygowanie zwrotów obserwowanych w każdym terminie zapadalności, tak aby otrzymany zestaw zwrotów w każdym terminie zapadalności miał średnią zerową;

(v) obliczenie macierzy kowariancji między różnymi terminami zapadalności przez zsumowanie zwrotów;

(vi) obliczenie wektorów i wartości własnych macierzy kowariancji;

(vii) wybranie wektorów własnych, które odpowiadają trzem najwyższym wartościom własnym;

(viii) utworzenie macierzy z trzema kolumnami, w której pierwszą kolumnę stanowi wektor własny o najwyższej wartości własnej, środkową kolumnę stanowi wektor własny o drugiej co do wielkości wartości własnej, a ostatnią kolumnę stanowi wektor własny o trzeciej co do wielkości wartości własnej;

(ix) projektowanie zwrotów na trzy główne wektory własne, obliczone w poprzednim kroku, poprzez pomnożenie macierzy NxM zwrotów otrzymanych w pkt (v) przez macierz Mx3 wektorów własnych otrzymanych w pkt (viii);

(x) obliczenie macierzy zwrotów, które mają zostać wykorzystane w symulacji, poprzez pomnożenie wyników otrzymanych w pkt (ix) przez macierz transponowaną wektorów własnych otrzymanych w pkt (viii). Uzyskane wartości należy wykorzystać w symulacji.

b) Symulację krzywej przeprowadza się w następujący sposób:

(i) krok czasowy zastosowany w symulacji oznacza jeden okres. Dla każdego okresu obserwacji w zalecanym okresie utrzymywania należy wybrać losowo wiersz z obliczonej macierzy zwrotów. Zwrot dla każdego terminu zapadalności T stanowi sumę wybranych wierszy kolumny odpowiadającej terminowi zapadalności T;

(ii) symulowany wskaźnik dla każdego terminu zapadalności T stanowi obecny wskaźnik dla terminu zapadalności T:

— pomnożony przez funkcję wykładniczą symulowanego zwrotu,

— skorygowany o wszelkie przesunięcia, jakich dokonano, aby zapewnić dodatnie wartości wszystkich terminów zapadalności, oraz

— skorygowany w taki sposób, aby zakładana średnia odpowiadała obecnie oczekiwanej wartości wskaźnika dla terminu zapadalności T na koniec zalecanego okresu utrzymywania.

24. W przypadku PRIIP kategorii 3, które charakteryzują się bezwarunkową ochroną kapitału, twórca PRIIP może przyjąć, że VaR na poziomie ufności wynoszącym 97,5 % jest równy poziomowi bezwarunkowej ochrony kapitału na koniec zalecanego okresu utrzymywania, zdyskontowanego do chwili obecnej z wykorzystaniem zakładanego wolnego od ryzyka czynnika dyskontującego.

Określenie klasy MRM dla PRIIP kategorii 4

25. Jeżeli wyniki PRIIP są uzależnione od czynnika lub czynników nieobserwowanych na rynku lub pozostających do pewnego stopnia pod kontrolą twórcy PRIIP lub jeżeli taka sytuacja dotyczy części składowej PRIIP, twórca PRIIP stosuje metodę przedstawioną w niniejszej sekcji, aby uwzględnić ten czynnik lub te czynniki.

26. Należy określić różne części składowe PRIIP, które wpływają na wyniki PRIIP, aby zastosować wobec tych części składowych, które nie są całkowicie lub częściowo zależne od czynnika lub czynników nieobserwowanych na rynku, odpowiednie metody określone w niniejszym załączniku dla PRIIP kategorii 1, 2 lub 3. Dla każdej z tych części składowych należy obliczyć VEV.

27. Część składowa PRIIP, która jest całkowicie lub częściowo zależna od czynnika lub czynników nieobserwowanych na rynku, podlega solidnym i uznanym normom branżowym i regulacyjnym służącym określaniu odpowiednich oczekiwań w zakresie przyszłego wpływu tych czynników oraz niepewności, jaka może istnieć w odniesieniu do takiego wpływu. W przypadku gdy część składowa nie jest całkowicie zależna od czynnika nieobserwowanego na rynku, w celu obliczenia czynników rynkowych należy zastosować metodę bootstrap, jak określono w odniesieniu do PRIIP kategorii 3. Wartość VEV dla części składowej PRIIP otrzymuje się w wyniku połączenia metody bootstrap oraz solidnych i uznanych norm branżowych i regulacyjnych służących określaniu odpowiednich oczekiwań w zakresie przyszłego wpływu czynników nieobserwowanych na rynku.

28. Wartościom VEV każdej części składowej PRIIP należy nadać proporcjonalne wagi, tak aby ustalić ogólny VEV dla PRIIP. Podczas nadawania wag częściom składowym należy wziąć pod uwagę cechy produktu. W stosownych przypadkach należy rozważyć zastosowanie algorytmów dotyczących produktów, które ograniczają ryzyko rynkowe, oraz szczególne właściwości części składowych z udziałem w zyskach.

29. W przypadku PRIIP kategorii 4, które charakteryzują się bezwarunkową ochroną kapitału, twórca PRIIP może przyjąć, że VaR na poziomie ufności wynoszącym 97,5 % jest równy poziomowi bezwarunkowej ochrony kapitału na koniec zalecanego okresu utrzymywania, zdyskontowanego do chwili obecnej z wykorzystaniem zakładanego wolnego od ryzyka czynnika dyskontującego.

CZĘŚĆ 2

Metodyka oceny ryzyka kredytowego

I. WYMAGANIA OGÓLNE

30. W przypadku gdy zwrot z PRIIP lub jego inwestycji bazowych lub ekspozycji zależy od wiarygodności kredytowej twórcy lub strony zobowiązanej do dokonania bezpośrednio lub pośrednio odpowiednich płatności na rzecz inwestora, należy przyjąć, że PRIIP lub jego inwestycje bazowe lub ekspozycje pociągają za sobą ryzyko kredytowe. Nie ma wymogu przeprowadzenia oceny ryzyka kredytowego dla PRIIP klasy MRM 7.

31. Jeżeli dany podmiot bezpośrednio podejmuje się dokonania płatności na rzecz inwestora indywidualnego w ramach PRIIP, należy ocenić ryzyko kredytowe dla podmiotu będącego bezpośrednim dłużnikiem.

32. Jeżeli wszystkie zobowiązania płatnicze dłużnika bądź jednego lub więcej dłużników pośrednich są bezwarunkowo i nieodwołalnie gwarantowane przez inny podmiot (gwaranta), można zastosować ocenę ryzyka kredytowego gwaranta, jeżeli jest ona korzystniejsza niż ocena ryzyka kredytowego danego dłużnika lub dłużników.

33. W przypadku PRIIP zależnych od inwestycji lub technik bazowych, w tym PRIIP, które same powodują ryzyko kredytowe lub, odwrotnie, tworzą inwestycje bazowe, które pociągają za sobą ryzyko kredytowe, należy ocenić ryzyko kredytowe w odniesieniu do ryzyka kredytowego powodowanego zarówno przez sam PRIIP, jak i przez inwestycje bazowe lub ekspozycje (w tym ekspozycje na inne PRIIP), na podstawie metody pełnego przeglądu i przy zastosowaniu, w razie konieczności, kaskadowej oceny ryzyka.

34. Jeżeli ryzyko kredytowe powstaje jedynie na poziomie inwestycji bazowych lub ekspozycji (w tym w zakresie innych PRIIP), nie należy oceniać ryzyka kredytowego na poziomie samego PRIIP, ale na poziomie tych inwestycji bazowych lub ekspozycji na podstawie metody pełnego przeglądu. Jeżeli PRIIP stanowią przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) lub alternatywny fundusz inwestycyjny (AFI), należy przyjąć, że UCITS lub AFI nie pociągają za sobą żadnego ryzyka kredytowego, jednak w razie konieczności należy ocenić inwestycje bazowe lub ekspozycje UCITS lub AFI.

35. Jeżeli PRIIP jest zależny od wielu inwestycji bazowych powodujących ekspozycję na ryzyko kredytowe, należy oddzielnie ocenić ryzyko kredytowe powodowane przez każdą inwestycję bazową, której ekspozycja wynosi co najmniej 10 % całkowitej sumy aktywów lub wartości PRIIP.

36. Na potrzeby oceny ryzyka kredytowego należy przyjąć, że inwestycje bazowe lub ekspozycje na giełdowe instrumenty pochodne lub rozliczone instrumenty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym nie pociągają za sobą żadnego ryzyka kredytowego. Należy przyjąć, że jeżeli ekspozycja jest całkowicie i odpowiednio zabezpieczona lub jeżeli niezabezpieczone ekspozycje, które pociągają za sobą ryzyko kredytowe, mają wartość poniżej 10 % całkowitej sumy aktywów lub wartości PRIIP, w takim przypadku nie występuje żadne ryzyko kredytowe.

II. OCENA RYZYKA KREDYTOWEGO

Rating kredytowy dłużników

37. Jeżeli jest to możliwe, twórca PRIIP określa z wyprzedzeniem jedną lub większą liczbę zewnętrznych instytucji oceny wiarygodności kredytowej (ECAI) certyfikowanych lub zarejestrowanych przez Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA) zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1060/2009 (

6

), wydających ratingi kredytowe, do których należy konsekwentnie się odnosić w celu oceny ryzyka kredytowego. Jeżeli zgodnie z tą polityką dostępnych jest wiele ratingów kredytowych, należy zastosować medianę tych ratingów, a w przypadku parzystej liczby ratingów należy przyjąć, że mediana ta jest niższą ze środkowych wartości.

38. Poziom ryzyka kredytowego PRIIP i każdego odnośnego dłużnika jest oceniany, w stosownych przypadkach, na podstawie poniższych czynników:

a) ratingu kredytowego przyznanego PRIIP przez ECAI;

b) ratingu kredytowego przyznanego odnośnemu dłużnikowi przez ECAI;

c) w przypadku braku ratingu kredytowego określonego w lit. a), b) lub obu tych ratingów – domyślnego ratingu kredytowego określonego w pkt 43 niniejszego załącznika.

Przyporządkowanie ratingów kredytowych do stopni jakości kredytowej

39. Przyporządkowanie ratingów kredytowych wydanych przez ECAI do obiektywnej skali stopni jakości kredytowej opiera się na rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2016/1800 (

7

).

40. W przypadku ryzyka kredytowego ocenianego na podstawie metody pełnego przeglądu, przyporządkowany stopień jakości kredytowej odpowiada średniej ważonej stopni jakości kredytowej każdego odnośnego dłużnika, wobec którego należy przyznać rating kredytowy, proporcjonalnie do całkowitej sumy aktywów, jaką posiada każdy z nich.

41. W przypadku ryzyka kredytowego ocenianego na podstawie kaskadowej oceny ryzyka, należy osobno ocenić wszystkie ekspozycje na ryzyko kredytowe dla każdej warstwy, a przyporządkowany stopień jakości kredytowej jest najwyższym stopniem jakości kredytowej w takim rozumieniu, że z dwóch stopni jakości kredytowej 1 i 3 wyższy jest stopień jakości kredytowej 3.

42. Stopień jakości kredytowej określony zgodnie z pkt 38 niniejszego załącznika należy skorygować stosownie do okresu zapadalności lub zalecanego okresu utrzymywania PRIIP zgodnie z poniższą tabelą, z wyjątkiem przypadków, w których przypisano taki rating kredytowy, który odzwierciedla okres zapadalności lub zalecany okres utrzymywania:

Stopień jakości kredytowej zgodnie z niniejszym załącznikiem pkt 38

Skorygowany stopień jakości kredytowej, w przypadku gdy okres zapadalności PRIIP lub, jeżeli PRIIP nie ma okresu zapadalności, jego zalecany okres utrzymywania wynosi do jednego roku

Skorygowany stopień jakości kredytowej, w przypadku gdy okres zapadalności PRIIP lub, jeżeli PRIIP nie ma okresu zapadalności, jego zalecany okres utrzymywania wynosi od jednego roku do dwunastu lat

Skorygowany stopień jakości kredytowej, w przypadku gdy okres zapadalności PRIIP lub, jeżeli PRIIP nie ma okresu zapadalności, jego zalecany okres utrzymywania wynosi ponad dwanaście lat

0

0

0

0

1

1

1

1

2

1

2

2

3

2

3

3

4

3

4

5

5

4

5

6

6

6

6

6

43. Jeżeli dłużnik nie posiada zewnętrznych ratingów kredytowych, jako domyślny rating kredytowy, o którym mowa w pkt 38 niniejszego załącznika, należy przyjąć:

a) stopień jakości kredytowej 3, jeżeli dłużnik podlega regulacji jako instytucja kredytowa lub zakład ubezpieczeń na mocy mającego zastosowanie prawa Unii lub ram prawnych uznanych za równorzędne zgodnie z prawem Unii oraz jeżeli rating państwa członkowskiego, w którym znajduje się siedziba dłużnika, byłby stopniem jakości kredytowej 3;

b) stopień jakości kredytowej 5 w przypadku wszelkich innych dłużników.

III. MIARA RYZYKA KREDYTOWEGO

44. PRIIP przypisuje się mierze ryzyka kredytowego (CRM) w skali od 1 do 6 według tabeli przyporządkowania zawartej w pkt 45 niniejszego załącznika oraz poprzez zastosowanie czynników ograniczających ryzyko kredytowe określonych w pkt 46, 47, 48 i 49 niniejszego załącznika lub czynników podwyższające ryzyko kredytowe określonych w pkt 50 i 51 niniejszego załącznika, w stosownych przypadkach.

45. Tabela przyporządkowania stopni jakości kredytowej do CRM:

Skorygowany stopień jakości kredytowej

Miara ryzyka kredytowego

0

1

1

1

2

2

3

3

4

4

5

5

6

6

46. Można przypisać CRM wartość 1, jeżeli aktywa PRIIP lub odpowiednie zabezpieczenie bądź aktywa, na których oparte są zobowiązania płatnicze z tytułu PRIIP:

a) są w każdym momencie przed upływem terminu zapadalności równe zobowiązaniom płatniczym z tytułu PRIIP wobec podmiotów inwestujących w ten produkt;

b) są przechowywane u osoby trzeciej na odrębnym rachunku na warunkach równoważnych warunkom określonym w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE (

8

) lub w dyrektywie 2014/91/UE (

9

); oraz

c) w żadnym wypadku nie są dostępne dla jakichkolwiek innych wierzycieli danego twórcy zgodnie z prawem mającym zastosowanie.

47. Można przypisać CRM wartość 2, jeżeli aktywa PRIIP lub odpowiednie zabezpieczenie bądź aktywa, na których oparte są zobowiązania płatnicze z tytułu PRIIP:

a) są w każdym momencie przed upływem terminu zapadalności równe zobowiązaniom płatniczym z tytułu PRIIP wobec podmiotów inwestujących w ten produkt;

b) są określone i przechowywane na rachunkach lub w rejestrach w oparciu o prawo mające zastosowanie, w tym art. 275 i 276 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE (

10

); oraz

c) są takie, że roszczenia inwestorów indywidualnych mają pierwszeństwo przed roszczeniami innych wierzycieli twórcy PRIIP lub strony zobowiązanej do dokonania bezpośrednio lub pośrednio odpowiednich płatności na rzecz inwestora.

48. W przypadku gdy ryzyko kredytowe ocenia się na podstawie metody pełnego przeglądu lub na podstawie kaskadowej oceny ryzyka, czynniki ograniczające określone w pkt 46 i 47 niniejszego załącznika można również zastosować przy ocenie ryzyka kredytowego w odniesieniu do każdego dłużnika zobowiązania bazowego.

49. Jeżeli PRIIP nie jest w stanie spełnić kryteriów określonych w pkt 47 niniejszego załącznika, CRM zgodnie z pkt 45 niniejszego załącznika można obniżyć o jedną klasę, w przypadku gdy roszczenia inwestorów indywidualnych mają pierwszeństwo przed roszczeniami zwykłych wierzycieli, o których mowa w art. 108 dyrektywy 2014/59/UE, twórcy PRIIP lub strony zobowiązanej do dokonania bezpośrednio lub pośrednio odpowiednich płatności na rzecz inwestora, o ile dłużnik podlega odpowiednim wymogom ostrożnościowym w odniesieniu do zapewnienia odpowiedniego dopasowania aktywów i zobowiązań.

50. CRM zgodnie z pkt 45 niniejszego załącznika podwyższa się o dwie klasy, w przypadku gdy roszczenie inwestora indywidualnego jest podporządkowane roszczeniom wierzycieli uprzywilejowanych.

51. CRM zgodnie z pkt 45 niniejszego załącznika podwyższa się o trzy klasy, w przypadku gdy PRIIP jest częścią funduszy własnych dłużnika PRIIP zdefiniowanych w art. 4 ust. 1 pkt 118 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (

11

) lub w art. 93 dyrektywy 2009/138/UE.

CZĘŚĆ 3

Agregacja ryzyka rynkowego i ryzyka kredytowego w ogólny wskaźnik ryzyka

52. Całkowity ogólny wskaźnik ryzyka jest przypisywany zgodnie z połączeniem klas CRM i MRM według poniższej tabeli:

Klasa MRM

Klasa CRM

MR1

MR2

MR3

MR4

MR5

MR6

MR7

CR1

1

2

3

4

5

6

7

CR2

1

2

3

4

5

6

7

CR3

3

3

3

4

5

6

7

CR4

5

5

5

5

5

6

7

CR5

5

5

5

5

5

6

7

CR6

6

6

6

6

6

6

7

52a. Jeżeli twórca PRIIP uzna, że cyfra ogólnego wskaźnika ryzyka przypisanego po agregacji ryzyka rynkowego i ryzyka kredytowego zgodnie z pkt 52 nie odzwierciedla w odpowiedni sposób ryzyka PRIIP, twórca PRIIP może podjąć decyzję o zwiększeniu tej cyfry. Proces podejmowania decyzji dotyczącej takiego zwiększenia jest dokumentowany.

Monitorowanie danych mających znaczenie dla ogólnego wskaźnika ryzyka

53. Twórca PRIIP monitoruje dane rynkowe istotne dla obliczania klasy MRM, a w przypadku zmiany klasy MRM na inną klasę MRM twórca PRIIP przypisuje odpowiednią klasę MRM do klasy MRM, której PRIIP odpowiadał pod względem większości punktów odniesienia w ciągu ostatnich czterech miesięcy.

54. Twórca PRIIP monitoruje również kryteria ryzyka kredytowego istotne dla obliczania CRM, a jeżeli zgodnie z tymi kryteriami miałaby nastąpić zmiana CRM na inną klasę CRM, PRIIP ponownie przypisuje CRM do odpowiedniej klasy CRM.

55. Po podjęciu przez twórcę PRIIP decyzji w sprawie polityki lub strategii inwestycyjnej w odniesieniu do PRIIP zawsze przeprowadza się przegląd klasy MRM. W takich okolicznościach wszelkie zmiany w MRM rozumie się jako nowe określenie klasy MRM PRIIP i w związku z tym zmiany te przeprowadza się zgodnie z ogólnymi zasadami dotyczącymi określania klasy MRM dla kategorii PRIIP.

CZĘŚĆ 4

Ryzyko płynności

56. Uznaje się, że PRIIP stwarza ryzyko płynności o istotnym znaczeniu, jeżeli spełnione jest którekolwiek z poniższych kryteriów:

a) PRIIP jest dopuszczony do obrotu na rynku wtórnym lub w alternatywnym instrumencie wsparcia płynności, a animatorzy rynku lub twórca PRIIP nie oferują przyznanej płynności, więc płynność zależy tylko od dostępności kupujących i sprzedających na rynku wtórnym lub w alternatywnym instrumencie wsparcia płynności, biorąc pod uwagę fakt, że regularny obrót produktem w pewnym momencie nie gwarantuje regularnego obrotu tym samym produktem w dowolnym innym momencie;

b) średni profil płynności inwestycji bazowych jest znacznie niższy niż regularna częstość wypłat w odniesieniu do PRIIP, w przypadku gdy (i w zakresie w jakim) płynność oferowana przez PRIIP jest uzależniona od likwidacji jego aktywów bazowych;

c) twórca PRIIP szacuje, że inwestor indywidualny może napotkać poważne trudności pod względem momentu wyjścia z inwestycji w trakcie cyklu życia produktu lub kosztów z tym związanych, z zastrzeżeniem określonych warunków rynkowych.

57. Uznaje się, że PRIIP jest niepłynny, niezależnie od tego, czy ma to charakter umowny, czy nie, jeżeli spełnione jest którekolwiek z poniższych kryteriów:

a) PRIIP nie jest dopuszczony do obrotu na rynku wtórnym, a twórca PRIIP lub osoba trzecia nie promują alternatywnego instrumentu wsparcia płynności lub alternatywny instrument wsparcia płynności podlega istotnym warunkom ograniczającym, w tym znacznym karom za wcześniejsze wyjście z inwestycji lub uznaniowym cenom wykupu, lub nie ma uzgodnień dotyczących płynności;

b) PRIIP oferuje możliwości wcześniejszego wyjścia z inwestycji lub wykupu przed mającym zastosowanie terminem zapadalności, ale podlegają one istotnym warunkom ograniczającym, w tym znacznym karom za wyjście z inwestycji lub uznaniowym cenom wykupu, lub zależą od uprzedniej zgody i uznania twórcy PRIIP;

c) PRIIP nie oferuje możliwości wcześniejszego wyjścia z inwestycji lub wykupu przed mającym zastosowanie terminem zapadalności.

58. We wszystkich innych przypadkach PRIIP uznaje się za płynny.