Załącznik VI

CZĘŚĆ 1

Wykaz kosztów

I. WYKAZ KOSZTÓW DLA FUNDUSZY INWESTYCYJNYCH (AFI I UCITS)

Koszty ujawniane

Koszty jednorazowe

1. Kosztem jednorazowym jest koszt wejścia lub wyjścia, który jest:

a) płacony bezpośrednio przez inwestora indywidualnego; lub

b) odejmowany od płatności otrzymanej przez inwestora indywidualnego lub należnej temu inwestorowi.

2. Koszty jednorazowe są kosztami ponoszonymi przez inwestora indywidualnego, które nie są odejmowane od aktywów AFI lub UCITS.

3. Koszty jednorazowe obejmują między innymi następujące rodzaje kosztów początkowych ponoszonych z góry, które uwzględnia się w kwocie kosztów ujawnianej w dokumencie zawierającym kluczowe informacje:

a) opłatę z tytułu dystrybucji, o ile kwota ta jest znana spółce zarządzającej UCITS lub ZAFI; jeżeli faktyczna kwota nie jest znana spółce zarządzającej UCITS lub ZAFI, wykazuje się maksymalne możliwe znane koszty dystrybucji w odniesieniu do określonego PRIIP;

b) koszty ustanowienia (część płatna z góry);

c) koszty marketingu (część płatna z góry);

d) opłatę z tytułu subskrypcji wraz z podatkami.

Koszty powtarzające się

4. Koszty powtarzające się są płatnościami odejmowanymi od aktywów AFI lub UCITS i stanowią następujące koszty:

a) niezbędne wydatki poniesione w trakcie działalności AFI lub UCITS;

b) wszelkie płatności, w tym wynagrodzenia, na rzecz osób powiązanych z AFI lub UCITS lub świadczących im usługi;

c) koszty transakcji.

5. Koszty powtarzające się obejmują między innymi następujące rodzaje kosztów, które są odejmowane od aktywów AFI lub UCITS, i są uwzględniane w kwocie kosztów ujawnianej w dokumencie zawierającym kluczowe informacje:

a) wszystkie płatności na rzecz następujących osób, w tym tych, którym powierzono jakiekolwiek funkcje:

(i) spółki zarządzającej UCITS lub ZAFI;

(ii) członków zarządu funduszu, jeśli jest to spółka inwestycyjna;

(iii) depozytariusza;

(iv) powierników;

(v) ewentualnego doradcy finansowego;

b) wszystkie płatności na rzecz wszystkich osób świadczących którejkolwiek z powyższych osób usługi zlecane w ramach outsourcingu, w tym:

(i) dostawców usług w zakresie wyceny i rachunkowości na potrzeby funduszu;

(ii) dostawców usług dla akcjonariuszy, takich jak agent transferowy i brokerzy, którzy są zarejestrowanymi właścicielami udziałów funduszu i świadczą usługi w zakresie rachunkowości subkont właścicieli rzeczywistych tych udziałów;

(iii) dostawców usług zarządzania zabezpieczeniem;

(iv) dostawców usług brokerskich;

(v) przedstawicieli podmiotów udzielających pożyczek papierów wartościowych;

(vi) dostawców usług zarządzania nieruchomościami i podobnych usług;

c) opłaty rejestracyjne, opłaty za notowania, opłaty regulacyjne i podobne, w tym opłaty za udzielanie zezwoleń;

d) finansowane z rezerwy opłaty z tytułu określonego traktowania zysków i strat;

e) opłaty za audyt;

f) płatności na rzecz doradców prawnych i innych ekspertów;

g) wszelkie koszty dystrybucji lub marketingu, o ile są znane spółce zarządzającej UCITS lub ZAFI; jeżeli faktyczna kwota nie jest znana spółce zarządzającej UCITS lub ZAFI, wykazuje się maksymalne możliwe znane koszty dystrybucji w odniesieniu do określonego PRIIP;

h) koszty finansowania związane z finansowaniem zewnętrznym (udostępnionym przez podmioty powiązane);

i) koszty gwarancji kapitału zapewnionej przez gwaranta będącego osobą trzecią;

j) płatności na rzecz osób trzecich w celu pokrycia niezbędnych kosztów poniesionych w związku z nabyciem lub zbyciem jakiegokolwiek składnika aktywów w portfelu funduszu (w tym koszty transakcji, o których mowa w pkt 7–23c niniejszego załącznika);

k) wartość towarów lub usług otrzymanych przez spółkę zarządzającą UCITS lub ZAFI lub jakąkolwiek powiązaną osobę w zamian za składanie zleceń wykonania transakcji;

l) jeżeli fundusz inwestuje swoje aktywa w UCITS lub AFI, w jego ogólnym wskaźniku kosztów uwzględnia się opłaty pobierane w UCITS lub AFI. W obliczeniach uwzględnia się następujące elementy:

(i) jeżeli instrumentem bazowym jest UCITS lub AFI, stosuje się najnowszą dostępną wartość jego ogólnego wskaźnika kosztów, w razie potrzeby skorygowaną w celu wykazania faktycznie poniesionej opłaty dystrybucyjnej; wartość ta opiera się albo na wartości opublikowanej przez UCITS lub AFI, lub przez jego operatora lub spółkę zarządzającą UCITS lub ZAFI, albo na wartości obliczonej przez wiarygodne źródło będące osobą trzecią, jeżeli wartość ta jest nowsza niż wartość opublikowana;

(ii) ogólny wskaźnik kosztów może zostać zmniejszony, o ile istnieje jakikolwiek mechanizm (który nie jest już odzwierciedlony w rachunku zysków i strat funduszu), na mocy którego fundusz inwestycyjny otrzymuje rabat lub retrocesję opłat od bazowego UCITS lub AFI;

(iii) jeżeli nabycie lub zbycie jednostek nie następuje po średniej cenie UCITS lub AFI, wartość różnicy między ceną transakcji a średnią ceną uwzględnia się jako koszty transakcji, o ile nie jest ona ujęta w ogólnym wskaźniku kosztów;

m) jeżeli fundusz inwestuje w PRIIP inny niż UCITS lub AFI, w jego ogólnym wskaźniku kosztów uwzględnia się opłaty pobierane w bazowym PRIIP. W obliczeniach uwzględnia się następujące elementy:

(i) najnowszy dostępny ogólny wskaźnik kosztów bazowego PRIIP, który w razie potrzeby zostanie skorygowany, aby pokazać faktycznie poniesioną opłatę wstępną;

(ii) ogólny wskaźnik kosztów może zostać zmniejszony, o ile istnieje jakikolwiek mechanizm (który nie jest już odzwierciedlony w rachunku zysków i strat funduszu), na mocy którego fundusz inwestycyjny otrzymuje rabat lub retrocesję opłat od bazowego PRIIP;

(iii) jeżeli nabycie lub zbycie jednostek nie następuje po średniej cenie bazowego PRIIP, wartość różnicy między ceną transakcji a średnią ceną uwzględnia się jako koszty transakcji, o ile nie jest ona ujęta w ogólnym wskaźniku kosztów;

n) jeżeli fundusz inwestuje w produkt inwestycyjny inny niż PRIIP, w jego ogólnym wskaźniku kosztów uwzględnia się opłaty pobierane w bazowym produkcie inwestycyjnym. Twórca PRIIP korzysta z wszelkich opublikowanych informacji, które stanowią rozsądny zamiennik ogólnego wskaźnika kosztów, albo w innym przypadku opracowuje najlepszy szacunek maksymalnego poziomu tego wskaźnika w oparciu o weryfikację aktualnego prospektu produktu inwestycyjnego oraz najnowsze opublikowane sprawozdanie finansowe;

o) koszty operacyjne (lub wszelkie wynagrodzenia) objęte uzgodnieniami dotyczącymi podziału opłat z osobą trzecią, o ile nie zostały już ujęte w innego rodzaju kosztach wymienionych powyżej;

p) zyski wynikające z technik efektywnego zarządzania portfelem, jeżeli nie są wpłacane do portfela;

q) koszty niewidoczne poniesione przez strukturyzowane fundusze inwestycyjne, o których mowa w sekcji II niniejszego załącznika, w szczególności w pkt 36–46 niniejszego załącznika;

r) dywidendy pochodzące z udziałów utrzymywanych w portfelu funduszy, o ile nie narastają na koncie funduszu.

Koszty dodatkowe

6. Następujące rodzaje kosztów dodatkowych uwzględnia się w ujawnianej kwocie kosztów:

a) opłatę związaną z wynikami należną spółce zarządzającej UCITS lub ZAFI, lub ewentualnemu doradcy finansowemu, w tym opłaty za wyniki, o których mowa w pkt 24 niniejszego załącznika;

b) premie motywacyjne, o których mowa w pkt 25 niniejszego załącznika.

Obliczanie określonych rodzajów kosztów funduszy inwestycyjnych

Koszty transakcji

7. Koszty transakcji oblicza się w stosunku rocznym w oparciu o średnie koszty transakcji poniesione przez PRIIP w ciągu ostatnich trzech lat, przy czym średnią tę oblicza się na podstawie wszystkich transakcji. Jeżeli PRIIP działał krócej niż trzy lata, koszty transakcji oblicza się za pomocą metodyki określonej w pkt 21, 22 i 23 niniejszego załącznika.

8. Zagregowane koszty transakcji dla PRIIP oblicza się jako sumę kosztów transakcji obliczonych zgodnie z pkt 8a–23a niniejszego załącznika w walucie bazowej PRIIP w odniesieniu do wszystkich poszczególnych transakcji przeprowadzonych przez PRIIP w określonym okresie. Sumę tę przekształca się w wartość procentową, dzieląc ją przez średnią wartość aktywów netto PRIIP w tym samym okresie.

8a. Ujawnia się minimum widocznych kosztów transakcji, o których mowa w pkt 11a niniejszego załącznika.

9. Przy obliczaniu kosztów transakcji poniesionych przez PRIIP w ciągu ostatnich trzech lat rzeczywiste koszty transakcji należy obliczyć za pomocą metodyki opisanej w pkt 12–18 niniejszego załącznika w odniesieniu do inwestycji w następujące instrumenty:

a) zbywalne papiery wartościowe określone w art. 2 dyrektywy Komisji 2007/16/WE (

13

);

b) inne instrumenty, w odniesieniu do których pojawiają się częste możliwości zbycia, wykupu lub zrealizowania w inny sposób wartości instrumentu po cenach, które są powszechnie znane uczestnikom rynku i które są albo cenami rynkowymi, albo cenami udostępnianymi lub zatwierdzanymi za pomocą systemów wyceny niezależnych od emitenta.

10. W odniesieniu do inwestycji w inne instrumenty lub aktywa należy wykorzystać szacunki kosztów transakcji uzyskane w wyniku zastosowania metodyki opisanej poniżej w pkt 19 i 20 niniejszego załącznika. Koszty transakcji związane z aktywami niefinansowymi oblicza się zgodnie z pkt 20a niniejszego załącznika.

Sposób traktowania mechanizmów przeciwdziałania rozmyciu

11. W przypadku gdy PRIIP ma mechanizm ustalania cen, który kompensuje wpływ rozmycia wynikającego z transakcji w ramach samego PRIIP, kwotę świadczenia uzyskanego przez posiadaczy PRIIP w wyniku mechanizmów przeciwdziałania rozmyciu można odjąć od kosztów transakcji poniesionych w PRIIP, stosując następującą metodykę:

a) kwota pieniężna jakiejkolwiek opłaty przeciwdziałającej rozmyciu lub innej płatności dokonanej w związku z transakcją zawartą w ramach samego PRIIP, która została uiszczona na rzecz PRIIP, może być odjęta od całkowitych kosztów transakcji;

b) świadczenie na rzecz PRIIP wynikające z emisji jednostek (lub umożliwienia inwestowania w PRIIP w inny sposób) po cenie innej niż cena średnia lub z anulowania jednostek (lub umożliwienia wykupu środków z PRIIP w inny sposób) po cenie innej niż cena średnia, pod warunkiem że sam PRIIP otrzymuje to świadczenie, jest obliczane w następujący sposób i może zostać odjęte od całkowitych kosztów transakcji:

(i) różnica między ceną jednostek wyemitowanych a średnią ceną pomnożona przez liczbę jednostek wyemitowanych netto;

(ii) różnica między ceną jednostek anulowanych a średnią ceną pomnożona przez liczbę jednostek anulowanych netto;

c) korzyść z tytułu przeciwdziałania rozmyciu uwzględnia się jedynie w takim zakresie, w jakim korzyść ta nie powoduje obniżenia całkowitych kosztów transakcji poniżej widocznych kosztów transakcji.

11a. Koszty widoczne obejmują koszty i opłaty ponoszone przez PRIIP i wypłacane z inwestycji finansowych inwestorów indywidualnych w PRIIP w celu nabycia lub zbycia aktywów bazowych PRIIP, takie jak między innymi prowizje płacone maklerom lub innym pośrednikom, opłaty skarbowe lub podatki rynkowe, opłaty umowne i opłaty za wykonanie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, w stosownych przypadkach.

11b. Zagregowane koszty widoczne oblicza się jako sumę takich kosztów poniesionych z tytułu wszystkich transakcji podjętych przez PRIIP w ciągu poprzednich trzech lat. Sumę tę przekształca się w wartość procentową, dzieląc ją przez średnią wartość aktywów netto PRIIP w tym samym okresie. Minimalne koszty widoczne, które należy ujawnić, oblicza się w stosunku rocznym w oparciu o średnie koszty widoczne poniesione przez PRIIP w ciągu ostatnich trzech lat, przy czym średnią tę oblicza się na podstawie wszystkich transakcji.

Rzeczywiste koszty transakcji

12. Rzeczywiste koszty transakcji w odniesieniu do każdej transakcji oblicza się na następującej podstawie:

a) w odniesieniu do każdego zakupu dokonanego przez PRIIP cenę danego instrumentu w chwili przekazania zlecenia zakupu innej osobie do realizacji („cena przybycia” zakupu) odejmuje się od ceny wykonania netto zrealizowanej transakcji. Uzyskaną wartość mnoży się przez liczbę nabytych jednostek;

b) w odniesieniu do każdej sprzedaży dokonanej przez PRIIP cenę wykonania netto zrealizowanej transakcji odejmuje się od ceny danego instrumentu w chwili przekazania zlecenia sprzedaży innej osobie do realizacji („cena przybycia” sprzedaży). Uzyskaną wartość mnoży się przez liczbę sprzedanych jednostek.

13. Cenę wykonania netto zrealizowanej transakcji ustala się jako cenę, po której transakcja została zrealizowana, łącznie z wszystkimi opłatami, prowizjami, podatkami i innymi płatnościami (takimi jak opłata przeciwdziałająca rozmyciu) związanymi z transakcją bezpośrednio lub pośrednio, jeżeli płatności te dokonywane są z aktywów PRIIP.

14. Cenę przybycia ustala się jako średnią cenę rynkową inwestycji w chwili przekazania zlecenia transakcji innej osobie. W przypadku zleceń, które są przedmiotem transakcji w dniu innym niż dzień pierwotnego przekazania zlecenia innej osobie, cenę przybycia ustala się jako kurs otwarcia inwestycji w dniu transakcji lub, jeżeli kurs otwarcia nie jest dostępny, poprzedni kurs zamknięcia. Jeżeli cena nie jest dostępna w chwili przekazania zlecenia transakcji innej osobie, cenę przybycia ustala się jako ostatni dostępny kurs lub, jeżeli ostatni kurs nie jest dostępny, możliwy do uzasadnienia kurs niezależny lub, jeżeli możliwy do uzasadnienia kurs niezależny nie jest dostępny, kurs otwarcia w dniu transakcji lub, jeżeli kurs otwarcia nie jest dostępny, poprzedni kurs zamknięcia. Jeżeli zlecenie jest wykonywane bez przekazywania go innej osobie, cenę przybycia ustala się jako średnią cenę rynkową inwestycji w chwili realizacji transakcji.

15. Jeżeli informacje o czasie przekazania zlecenia transakcji innej osobie są niedostępne (lub charakteryzują się niewystarczającym poziomem dokładności) lub gdy informacje o cenie w tym czasie są niedostępne, jako cenę przybycia można wykorzystać uzasadnioną niezależną cenę lub, jeżeli uzasadniona niezależna cena jest niedostępna, kurs otwarcia inwestycji w dniu transakcji lub, jeżeli kurs otwarcia jest niedostępny, poprzedni kurs zamknięcia.

16. Koszty związane z transakcjami przeprowadzonymi przez PRIIP i dotyczące instrumentów finansowych należących do jednej z kategorii, o których mowa w sekcji C pkt 4–10 załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE, oblicza się w następujący sposób:

a) w przypadku instrumentów standardowych oraz regularnego obrotu samym instrumentem (na przykład kontraktu terminowego typu future na indeks dotyczącego głównego indeksu akcyjnego) koszty transakcji oblicza się w odniesieniu do samego instrumentu. Cenę przybycia ustala się jako średnią cenę instrumentu;

b) w przypadku niestandardowych instrumentów liniowych oraz gdy nie ma przejrzystości cen lub regularnego obrotu samym instrumentem, koszty transakcji oblicza się w odniesieniu do aktywów bazowych. Cenę przybycia oblicza się w oparciu o ceny aktywów bazowych przy użyciu odpowiednich współczynników ważenia, jeśli istnieje więcej niż jeden składników aktywów bazowych. Jeżeli koszt obrotu instrumentem jest istotnie wyższy niż koszt obrotu aktywami bazowymi, musi to być odzwierciedlone w obliczeniach kosztu transakcji;

c) w przypadku instrumentów nieliniowych dopuszczalne jest obliczanie kosztów transakcji jako różnicy pomiędzy ceną zapłaconą lub uzyskaną za instrumenty a wartością godziwą instrumentu w sposób opisany w pkt 36–46 niniejszego załącznika.

17. Przy obliczaniu kosztów związanych z wymianą walut cena przybycia musi odzwierciedlać racjonalny szacunek ceny skonsolidowanej i nie może być po prostu ceną oferowaną przez jednego kontrahenta lub platformę wymiany walutowej, nawet jeżeli istnieje porozumienie dotyczące przeprowadzania wszystkich transakcji wymiany walutowej z jednym kontrahentem.

18. Przy obliczaniu kosztów związanych ze zleceniami, które początkowo wprowadzono do systemu aukcyjnego, cenę przybycia oblicza się jako średnią cenę bezpośrednio przed aukcją. Przy obliczaniu kosztów związanych ze zleceniami, które są realizowane w z góry określonym czasie, cenę przybycia oblicza się w tym z góry określonym czasie, nawet jeśli zlecenie zostało przekazane do realizacji przed tym czasem.

Transakcje zawierane w obrocie pozagiełdowym

18a. Na zasadzie odstępstwa od pkt 12–16 niniejszego załącznika dla transakcji zawieranych w obrocie pozagiełdowym rzeczywiste koszty transakcji oblicza się w następujący sposób:

a) w przypadku gdy transakcja jest realizowana po uzyskaniu cen oferowanych i cen sprzedaży od więcej niż jednego potencjalnego kontrahenta, cena przybycia wyznaczana jest jako:

(i) punkt środkowy pomiędzy najlepszą ceną oferowaną i najlepszą ceną sprzedaży, w przypadku gdy najlepsza cena oferowana jest niższa od najlepszej ceny sprzedaży;

(ii) najlepsza cena oferowana w przypadku sprzedaży lub najlepsza cena sprzedaży w przypadku zakupu, jeżeli najlepsza cena oferowana jest wyższa niż najlepsza cena sprzedaży;

b) w przypadku gdy transakcja jest realizowana bez uzyskania zarówno ceny oferowanej, jak i ceny sprzedaży, koszt transakcji oblicza się jako iloczyn liczby jednostek objętych transakcją i połowy wartości spreadu między ceną oferowaną a ceną sprzedaży instrumentu, przy czym wartość tego spreadu oblicza się na następujących zasadach:

(i) z zestawienia kwotowań ofert kupna/sprzedaży na rynku bieżącym, jeśli są dostępne;

(ii) w przypadku gdy kwotowania ofert kupna/sprzedaży na rynku bieżącym nie są dostępne, uzyskuje się je poprzez odniesienie do spreadów z:

— poprzednich transakcji na aktywach o podobnej charakterystyce (czas trwania, zapadalność, kupon, możliwość kupna/sprzedaży) i płynności, z wykorzystaniem transakcji uprzednio zrealizowanych przez twórcę PRIIP, lub

— danych zweryfikowanych przez niezależną stronę trzecią lub wyceny aktywów dokonanej przez niezależną stronę trzecią.

Koszty transakcji w przypadku innych aktywów

19. Przy szacowaniu kosztów transakcji w odniesieniu do aktywów innych niż aktywa, o których mowa w pkt 9 niniejszego załącznika, stosuje się metodykę określoną w pkt 12 niniejszego załącznika, a cenę przybycia oblicza się w następujący sposób:

a) w przypadku sprzedaży:

(i) cenę przybycia oblicza się jako poprzednią niezależnie wycenioną cenę aktywów, w stosownych przypadkach skorygowaną o zmiany rynkowe, z zastosowaniem odpowiedniego indeksu odniesienia;

(ii) jeżeli poprzednia niezależnie wyceniona cena jest niedostępna, koszty transakcji muszą być oszacowane w oparciu o różnicę pomiędzy ceną transakcji a wycenioną wartością godziwą aktywów przed sprzedażą;

b) w przypadku zakupu:

(i) cenę przybycia oblicza się jako poprzednią niezależnie wycenioną cenę składnika aktywów, w stosownych przypadkach skorygowaną o zmiany rynkowe, z zastosowaniem odpowiedniego indeksu odniesienia, jeżeli taka cena jest dostępna;

(ii) jeżeli poprzednia niezależnie wyceniona cena jest niedostępna, koszty transakcji muszą być oszacowane w oparciu o różnicę pomiędzy ceną transakcji a wycenioną wartością godziwą aktywów przed zakupem.

20. Szacowany koszt transakcji nie może być niższy niż kwota faktycznych możliwych do zidentyfikowania kosztów bezpośrednio związanych z transakcją.

20a. Przy obliczaniu kosztów związanych z aktywami niefinansowymi koszty transakcji oblicza się jako sumę rzeczywistych kosztów bezpośrednio związanych z tą transakcją, w tym wszystkich opłat, prowizji, podatków i innych płatności (takich jak opłaty przeciwdziałające rozmyciu), w przypadku gdy aktywa te są dokonywane z aktywów PRIIP. W przypadku amortyzacji kosztów przez okres określony w zasadach rachunkowości PRIIP, koszty rzeczywiste są równe kwotom kosztów zamortyzowanych w ciągu ostatnich trzech lat.

Koszty transakcji w przypadku nowych PRIIP

21. W przypadku PRIIP, które działają krócej niż trzy lata i które inwestują przede wszystkim w aktywa, o których mowa w pkt 9 niniejszego załącznika, koszty transakcji można obliczyć albo poprzez pomnożenie szacunkowego obrotu portfelem w każdej klasie aktywów przez koszty obliczone zgodnie z metodyką, o której mowa w lit. c), albo jako średnią rzeczywistych kosztów transakcji poniesionych w okresie działania i standardowego oszacowania na następującej podstawie:

a) dla najwyższej wielokrotności sześciu miesięcy działania PRIIP koszty transakcji oblicza się w oparciu o podstawę opisaną w pkt 12–18 niniejszego załącznika;

b) dla pozostałego okresu wynoszącego do trzech lat koszty transakcji szacuje się poprzez pomnożenie szacowanego obrotu portfelem w każdej klasie aktywów zgodnie z metodyką, o której mowa w lit. c);

c) metodyka, którą należy zastosować, różni się w zależności od klasy aktywów i jest ustalana w następujący sposób:

(i) w odniesieniu do klas aktywów wskazanych w tabeli poniżej koszty transakcji oblicza się jako średnią szacowanego kosztu transakcji (w oparciu o różnicę pomiędzy ceną kupna a ceną sprzedaży podzieloną przez dwa) dla danej klasy aktywów w normalnych warunkach rynkowych.

Aby oszacować koszt, dla każdej klasy aktywów określa się co najmniej jeden indeks odniesienia. Następnie gromadzi się dane dotyczące średniej różnicy pomiędzy ceną kupna a ceną sprzedaży w odniesieniu do indeksów bazowych. Zgromadzone dane odnoszą się do różnicy pomiędzy ceną kupna a ceną sprzedaży w momencie zamknięcia w dziesiątym dniu sesyjnym każdego miesiąca w ciągu ubiegłego roku.

Zebrane różnice pomiędzy ceną kupna a ceną sprzedaży dzieli się następnie przez dwa, aby uzyskać szacowany koszt transakcji dla każdego punktu w czasie. Średnia tych wartości jest szacowanym kosztem transakcji w każdej klasie aktywów w normalnych warunkach rynkowych.

Klasy aktywów

Obligacje skarbowe

Obligacje skarbowe i podobne instrumenty, rynek rozwinięty, rating AAA-A

Obligacje skarbowe i podobne instrumenty, rynek rozwinięty, rating poniżej A

Obligacje skarbowe, rynki wschodzące (waluty twarde i miękkie)

Obligacje skarbowe, rynki wschodzące (waluty twarde i miękkie)

Obligacje korporacyjne posiadające rating inwestycyjny

Obligacje korporacyjne posiadające rating inwestycyjny

Inne obligacje korporacyjne

Obligacje korporacyjne o wysokiej stopie zwrotu

(ii) w odniesieniu do klas aktywów wskazanych w poniższej tabeli koszty transakcji (w tym koszty widoczne i koszty niewidoczne) szacuje się albo przy użyciu porównywalnych informacji, albo poprzez dodanie szacowanych wyraźnie wskazanych kosztów do szacowanej połowy różnicy pomiędzy ceną kupna a ceną sprzedaży przy użyciu metody opisanej w ppkt (i).

Klasy aktywów

Płynność

Instrumenty rynku pieniężnego (dla zachowania przejrzystości nie uwzględniono funduszy rynku pieniężnego)

Udziały, rynki rozwinięte

Udziały w spółkach o dużej kapitalizacji (rynki rozwinięte)

Udziały w spółkach o średniej kapitalizacji (rynki rozwinięte)

Udziały w spółkach o małej kapitalizacji (rynki rozwinięte)

Udziały, rynki wschodzące

Udziały w spółkach o dużej kapitalizacji (rynki wschodzące)

Udziały w spółkach o średniej kapitalizacji (rynki wschodzące)

Udziały w spółkach o małej kapitalizacji (rynki wschodzące)

Instrumenty pochodne dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym

Instrumenty pochodne dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym

(iii) w odniesieniu do klas aktywów wskazanych w tabeli poniżej kosztem transakcji jest średnia zaobserwowanego kosztu transakcji (w oparciu o różnicę pomiędzy ceną kupna a ceną sprzedaży podzieloną przez dwa) w danej klasie aktywów w normalnych warunkach rynkowych.

Przy określaniu zaobserwowanego kosztu transakcji można uwzględnić wyniki badania panelowego.

Klasy aktywów

Będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym

Opcje egzotyczne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym

Proste opcje waniliowe będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym

Swapy stóp procentowych, swapy ryzyka kredytowego i podobne instrumenty będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym

Swapy i podobne instrumenty będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym (inne niż swapy stóp procentowych, swapy ryzyka kredytowego i podobne instrumenty)

Walutowe transakcje terminowe będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, rynki rozwinięte

Walutowe transakcje terminowe będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, rynki wschodzące

22. W przypadku PRIIP, który działa krócej niż rok, obrót portfelem musi być szacowany spójnie z polityką inwestycyjną ujawnioną w dokumentach ofertowych. W przypadku PRIIP, który działa dłużej niż rok, obrót portfelem musi być szacowany spójnie z rzeczywistym obrotem portfelem.

23. W przypadku PRIIP, które działają krócej niż trzy lata i które inwestują przede wszystkim w aktywa inne niż aktywa, o których mowa w pkt 9 niniejszego załącznika, twórca PRIIP szacuje koszty transakcji w oparciu o metodę wartości godziwej przy użyciu porównywalnych aktywów.

Mała liczba transakcji i inne podobne przypadki

23a. Na zasadzie odstępstwa od pkt 12-18a niniejszego załącznika koszty transakcji można obliczać przy użyciu metodyki określonej w pkt 21 lit. b) niniejszego załącznika, jeżeli spełniony jest co najmniej jeden z następujących warunków:

a) PRIIP dokonał bardzo małej liczby transakcji w ciągu poprzednich trzech lat;

b) całkowita wartość wszystkich transakcji dokonanych w ciągu poprzednich trzech lat stanowi bardzo niski odsetek wartości aktywów netto PRIIP;

c) oszacowanie całkowitych kosztów transakcji nie jest znaczące w porównaniu z oszacowaniem kosztów całkowitych.

Wykorzystanie danych przed dniem 31 grudnia 2024 r.

23b. Do dnia 31 grudnia 2024 r. koszty transakcji można obliczać przy użyciu metodyki określonej w pkt 21 niniejszego załącznika dla PRIIP będących UCITS lub AFI, w odniesieniu do których państwo członkowskie zastosowało do dnia 31 grudnia 2021 r. przepisy dotyczące formatu i treści dokumentu zawierającego kluczowe informacje, zgodnie z art. 78–81 dyrektywy 2009/65/WE.

23c. Do dnia 31 grudnia 2024 r., jeżeli ubezpieczeniowy produkt inwestycyjny inwestuje w UCITS lub AFI, o których mowa w pkt 23b niniejszego załącznika, koszty transakcji dla tych inwestycji można obliczyć przy zastosowaniu metodyki określonej w pkt 21 niniejszego załącznika.

Opłaty związane z wynikami

24. W celu obliczenia opłat związanych z wynikami podejmuje się następujące działania:

a) oblicza się opłaty na podstawie danych historycznych obejmujących ostatnie 5 lat. Średnie roczne opłaty za wyniki oblicza się jako wartości procentowe;

b) jeżeli pełna historia opłat za wyniki jest niedostępna, ponieważ fundusz lub klasa udziałów są nowe lub warunki funduszu uległy zmianie wskutek wprowadzenia opłaty za wyniki lub wskutek zmiany jednego z parametrów tej opłaty, wyżej wspomnianą metodę należy dostosować w następujący sposób:

(i) uwzględnia się właściwą dostępną historię opłat za wyniki dla funduszu lub klasy udziałów;

(ii) w odniesieniu do wszystkich lat, dla których dane są niedostępne, szacuje się zwrot dla funduszu lub klasy udziałów oraz w przypadku modelu opłat uzależnionych od wyników uwzględnia się historyczne szeregi stopy odniesienia lub stopy progowej;

w przypadku nowych funduszy zwrot szacuje się przy użyciu zwrotu z porównywalnego funduszu lub z odpowiedniej grupy porównawczej. Szacowany zwrot jest wartością brutto z uwzględnieniem wszystkich kosztów obciążających nowy fundusz. Z tego względu zwroty w grupie porównawczej muszą być skorygowane poprzez doliczenie średnich właściwych kosztów nałożonych zgodnie z zasadami nowego funduszu. Na przykład w przypadku nowej klasy o innej strukturze opłat zwroty w tej nowej klasie koryguje się poprzez uwzględnienie kosztów w istniejącej klasie;

(iii) oblicza się opłaty od początku okresu próby wymaganego w lit. a) do daty dostępności rzeczywistych danych dotyczących opłaty za wyniki funduszu, stosując odpowiedni algorytm do wyżej wspomnianych szeregów historycznych;

(iv) łączy się oba szeregi opłat za wyniki w jeden szereg obejmujący pełny okres próby wymagany w lit. a);

(v) oblicza się opłaty za wyniki za pomocą metodyki, o której mowa w lit. a) (średnie roczne opłaty za wyniki).

Premie motywacyjne

25. W celu obliczenia premii motywacyjnych podejmuje się następujące działania:

a) oblicza się premie motywacyjne na podstawie danych historycznych obejmujących ostatnie 5 lat. Średnie roczne premie motywacyjne oblicza się jako wartości procentowe;

b) jeżeli pełna historia premii motywacyjnych jest niedostępna, ponieważ fundusz lub klasa udziałów są nowe lub warunki funduszu uległy zmianie wskutek wprowadzenia premii motywacyjnych lub wskutek zmiany jednego z jego parametrów, wyżej wspomnianą metodę należy dostosować w następujący sposób:

(i) uwzględnia się właściwą dostępną historię premii motywacyjnych dla funduszu lub klasy udziałów;

— w odniesieniu do wszystkich lat, dla których dane są niedostępne, szacuje się zwrot dla funduszu lub klasy udziałów,

— w przypadku nowych funduszy zwrot szacuje się przy użyciu zwrotu z porównywalnego funduszu lub z odpowiedniej grupy porównawczej. Szacowany zwrot jest wartością brutto z uwzględnieniem wszystkich kosztów obciążających nowy fundusz. Z tego względu zwroty w grupie porównawczej muszą być skorygowane poprzez doliczenie średnich właściwych kosztów nałożonych zgodnie z zasadami nowego funduszu. Na przykład w przypadku nowej klasy o innej strukturze opłat zwroty w tej nowej klasie koryguje się poprzez uwzględnienie kosztów w istniejącej klasie;

(ii) oblicza się premie motywacyjne od początku okresu próby wymaganego w lit. a) do daty dostępności rzeczywistych danych dotyczących premii motywacyjnych w funduszu, stosując odpowiedni algorytm do wyżej wspomnianych szeregów historycznych;

(iii) łączy się oba szeregi premii motywacyjnych w jeden szereg obejmujący pełny okres próby wymagany w lit. a);

(iv) oblicza się premie motywacyjne za pomocą metodyki, o której mowa w lit. a) (średnie roczne premie motywacyjne).

26. Jeżeli przez cały czas trwania inwestycji nie były wypłacane premie motywacyjne, do informacji o zerowej wartości premii motywacyjnej w tabeli „Struktura kosztów” należy dołączyć ostrzeżenie, aby wyjaśnić, że płatność wynosząca x % ostatecznego zwrotu nastąpi po wyjściu z inwestycji.

II. WYKAZ KOSZTÓW PRIP INNYCH NIŻ FUNDUSZE INWESTYCYJNE

Koszty ujawniane

Koszty jednorazowe

27. Kosztem jednorazowym jest koszt wejścia i wyjścia, który obejmuje opłaty początkowe, prowizje lub wszelkie inne kwoty uiszczone bezpośrednio przez inwestora indywidualnego lub odjęte od płatności otrzymanej przez inwestora indywidualnego lub należnej temu inwestorowi.

28. Koszty jednorazowe ponosi PRIP inny niż fundusz inwestycyjny, niezależnie od tego, czy stanowią one niezbędne wydatki poniesione w trakcie jego działalności czy wynagrodzenia jakiejkolwiek osoby związanej z nim lub świadczącej usługi na jego rzecz.

Jednorazowe koszty wejścia i opłaty związane z wejściem

29. Jednorazowe koszty wejścia i opłaty związane z wejściem obejmują między innymi następujące rodzaje kosztów, które uwzględnia się w kwocie kosztów ujawnianej w przypadku PRIP innych niż fundusze inwestycyjne:

a) prowizje od sprzedaży;

b) koszty strukturyzowania, w tym koszty pełnienia funkcji animatora rynku (spread) i koszty rozrachunków;

c) koszty zabezpieczenia (w celu zapewnienia, aby twórca PRIIP był w stanie powtórzyć wyniki pochodnego elementu produktu strukturyzowanego – koszty te obejmują koszty transakcji);

d) opłaty prawne;

e) koszty gwarancji kapitału;

f) dorozumiana składka wniesiona na rzecz emitenta.

Jednorazowe koszty wyjścia i opłaty związane z wyjściem

30. Jednorazowe koszty wyjścia i opłaty związane z wyjściem obejmują między innymi następujące rodzaje kosztów, które uwzględnia się w kwocie kosztów ujawnianej w przypadku PRIP innych niż fundusze inwestycyjne:

a) opłaty proporcjonalne;

b) różnicę pomiędzy ceną kupna a ceną średnią w celu sprzedaży produktu oraz wszelkie mające zastosowanie koszty widoczne lub kary za wcześniejsze wyjście z inwestycji. Różnicę pomiędzy ceną kupna a ceną średnią szacuje się w odniesieniu do dostępności rynku wtórnego, warunków rynkowych i rodzaju produktu. W sytuacji, w której twórca PRIIP (lub powiązana osoba trzecia) jest jedynym dostępnym kontrahentem pod względem zakupu produktu na rynku wtórnym, szacuje koszty wyjścia dodawane do wartości godziwej produktu zgodnie ze swoimi strategiami wewnętrznymi;

c) koszty związane z kontraktami różnic kursowych, takie jak:

(i) prowizje pobierane przez dostawców kontraktów różnic kursowych – ogólne prowizje lub prowizje od każdej transakcji handlowej – tj. od otwarcia i zamknięcia kontraktu;

(ii) koszty transakcji na kontraktach różnic kursowych, takie jak: różnice pomiędzy ceną kupna a ceną sprzedaży, koszty finansowania pozycji otwartej, opłaty za prowadzenie rachunku i podatki, które nie są już uwzględnione w wartości godziwej.

Koszty powtarzające się

31. Koszty powtarzające się są płatnościami regularnie odejmowanymi od wszystkich płatności należnych inwestorowi indywidualnemu lub od zainwestowanej kwoty.

32. Koszty powtarzające się obejmują wszystkie rodzaje kosztów poniesionych przez PRIP inny niż fundusz inwestycyjny, niezależnie od tego, czy stanowią one niezbędne wydatki poniesione w trakcie jego działalności czy wynagrodzenia jakiejkolwiek osoby związanej z nim lub świadczącej usługi na jego rzecz.

33. Poniższy wykaz rodzajów kosztów powtarzających się, które uwzględnia się w ujawnianej kwocie kosztów, jeżeli są one odejmowane lub naliczane odrębnie, ma charakter orientacyjny, ale nie jest wyczerpujący:

a) koszty związane z płatnościami kuponowymi;

b) koszty instrumentu bazowego, o ile istnieją.

Koszty PRIP, o których mowa w załączniku IV pkt 17

34. Jednorazowymi kosztami wyjścia i opłatami związanymi z wyjściem są opłaty giełdowe oraz opłaty z tytułu rozliczania i rozrachunku, jeżeli są znane.

35. Kosztami powtarzającymi się są koszty zabezpieczenia ponoszone w normalnych warunkach rynkowych i w skrajnych warunkach rynkowych.

Obliczanie niewidocznych kosztów PRIP innych niż fundusze inwestycyjne

36. Do celów obliczania kosztów niewidocznych związanych z PRIP twórca PRIIP odnosi się do ceny emisyjnej, a po okresie subskrypcji do ceny zakupu produktu dostępnej na rynku wtórnym.

37. Różnicę pomiędzy ceną a wartością godziwą produktu uznaje się za oszacowanie łącznych kosztów wejścia uwzględnionych w cenie. Jeżeli twórca PRIIP nie jest w stanie wyróżnić odpowiednich kosztów niewidocznych ujawnianych w sposób określony w pkt 29 niniejszego załącznika przy użyciu różnicy pomiędzy ceną a wartością godziwą, kontaktuje się z emitentem różnych części składowych produktu lub z właściwym organem, aby zgromadzić istotne informacje o tych kosztach.

38. Wartość godziwa jest ceną, którą otrzymano by za sprzedaż składnika aktywów lub zapłacono by za przeniesienie zobowiązania w transakcji przeprowadzonej na zwykłych warunkach na głównym (lub najkorzystniejszym) rynku na dzień wyceny w aktualnych warunkach rynkowych (tj. ceną wyjścia) bez względu na to, czy cena ta jest bezpośrednio obserwowalna lub oszacowana przy użyciu innej techniki wyceny.

39. W strategii dotyczącej wartości godziwej, która to strategia reguluje pomiar wartości godziwej, określa się szereg zasad, w tym w następujących obszarach:

a) zarządzania;

b) metodyki obliczania wartości godziwej.

40. Celem zasad, o których mowa w pkt 39 niniejszego załącznika, jest określenie procesu wyceny, który:

a) jest zgodny z mającymi zastosowanie standardami rachunkowości dotyczącymi wartości godziwej;

b) zapewnia, aby wewnętrzne modele wyceny dla PRIP były spójne z metodami, modelami i standardami stosowanymi przez twórcę PRIIP do wyceny własnego portfela w oparciu o hipotezę, że produkt jest dostępny do sprzedaży lub przeznaczony do obrotu;

c) jest spójny z poziomem złożoności produktu i rodzajem instrumentu bazowego;

d) uwzględnia ryzyko kredytowe emitenta i niepewność związaną z instrumentem bazowym;

e) określa parametry służące identyfikowaniu aktywnego rynku, aby uniknąć nieprawidłowej wyceny ryzyka, która w skrajnych przypadkach mogłaby doprowadzić do znacznej niedokładności oszacowań;

f) maksymalizuje wykorzystanie właściwych obserwowalnych danych rynkowych i minimalizuje wykorzystanie nieobserwowalnych danych.

41. Wartość godziwą produktu strukturyzowanego określa się na podstawie:

a) cen rynkowych, jeżeli są dostępne lub efektywnie ukształtowane;

b) wewnętrznych modeli wyceny stosujących jako dane wejściowe dane rynkowe, które to modele są pośrednio związane z produktem i wywodzą się z produktów o podobnych cechach (podejście porównawcze);

c) wewnętrznych modeli wyceny opartych na danych wejściowych, które nie pochodzą bezpośrednio z danych rynkowych, dla których to modeli należy sformułować oszacowania i założenia (podejście polegające na wycenie według modelu).

42. Jeżeli wartości godziwej nie można wyprowadzić z cen rynkowych, oblicza się ją przy użyciu techniki wyceny, która umożliwia prawidłowe odzwierciedlenie różnych czynników wpływających na strukturę wypłat z produktu przy maksymalnym wykorzystaniu danych rynkowych.

43. W technice wyceny, o której mowa w pkt 42 niniejszego załącznika, uwzględnia się następujące elementy w zależności od złożoności produktu:

a) wykorzystanie niedawnych transakcji zawartych na warunkach rynkowych między dobrze poinformowanymi profesjonalnymi kontrahentami;

b) odniesienie do bieżącej ceny rynkowej innego instrumentu, który jest zasadniczo taki sam;

c) wykorzystanie odpowiedniego modelu zdyskontowanych przepływów pieniężnych, w którym prawdopodobieństwo każdego przepływu pieniężnego ustala się przy użyciu odpowiedniego modelu zmiany cen aktywów.

44. W przypadku produktów objętych subskrypcją wartość godziwą oblicza się w dniu, w którym określane są warunki produktu. Ten termin wyceny powinien być zbliżony do początku okresu subskrypcji. W przypadku długich terminów ofert lub dużej zmienności rynku określa się kryterium aktualizacji informacji o kosztach.

45. Jeżeli stosowane są warunki wstępne, koszty oblicza się przy użyciu warunków minimum dla produktu.

46. Jeżeli stosowane są zmienne ceny subskrypcji, określa się procedurę uwzględniania i ujawniania wpływu zmiennej ceny subskrypcji na koszty.

III. WYKAZ KOSZTÓW DLA UBEZPIECZENIOWYCH PRODUKTÓW INWESTYCYJNYCH

Koszty ujawniane

Koszty jednorazowe

47. Kosztem jednorazowym jest koszt wejścia i wyjścia, który obejmuje opłaty początkowe, prowizje lub wszelkie inne kwoty uiszczone bezpośrednio przez inwestora indywidualnego lub odjęte od pierwszej płatności lub od ograniczonej liczby płatności należnych inwestorowi indywidualnemu lub od płatności przy wykupie lub rozwiązaniu produktu.

48. Koszty jednorazowe są ponoszone przez ubezpieczeniowy produkt inwestycyjny, niezależnie od tego, czy stanowią one niezbędne wydatki poniesione w trakcie jego działalności czy wynagrodzenia jakiejkolwiek osoby związanej z nim lub świadczącej usługi na jego rzecz.

49. Koszty jednorazowe obejmują między innymi następujące rodzaje kosztów wejścia i opłat związane z wejściem, które uwzględnia się w kwocie kosztów ujawnianej w przypadku ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych:

a) koszty strukturyzowania lub marketingu;

b) koszty nabycia, dystrybucji i sprzedaży;

c) koszty przetwarzania/koszty operacyjne (łącznie z kosztami zarządzania ochroną ubezpieczeniową);

d) część kosztową składek z tytułu ryzyka biometrycznego, o których mowa w pkt 59 niniejszego załącznika;

e) koszty utrzymywania wymaganego kapitału (ujawnia się część płatną z góry, o ile koszty te są pobierane).

Koszty powtarzające się

50. Koszty powtarzające się są płatnościami regularnie odejmowanymi od wszystkich płatności dokonywanych przez inwestora indywidualnego lub od zainwestowanej kwoty lub kwot, które nie są przydzielone inwestorowi indywidualnemu według mechanizmu udziału w zyskach.

51. Koszty powtarzające się obejmują wszystkie rodzaje kosztów ponoszonych przez ubezpieczeniowy produkt inwestycyjny, niezależnie od tego, czy stanowią one niezbędne wydatki poniesione w trakcie jego działalności czy wynagrodzenia jakiejkolwiek osoby związanej z nim lub świadczącej usługi na jego rzecz.

52. Poniższy wykaz rodzajów kosztów powtarzających się, które uwzględnia się w kwocie „Innych kosztów bieżących” w tabeli 2 w załączniku VII, ma charakter orientacyjny, ale nie jest wyczerpujący:

a) koszty strukturyzowania lub marketingu;

b) koszty nabycia, dystrybucji i sprzedaży;

c) koszty przetwarzania/koszty operacyjne (łącznie z kosztami zarządzania ochroną ubezpieczeniową);

d) część kosztowa składek z tytułu ryzyka biometrycznego, o których mowa w pkt 59 niniejszego załącznika;

e) inne koszty administracyjne;

f) koszty utrzymywania kapitału (ujawnia się część powtarzającą się, o ile koszty te są pobierane);

g) każda kwota pobierana nie wprost od kwoty zainwestowanej, taka jak poniesione koszty zarządzania inwestycjami zakładu ubezpieczeń (opłaty związane z depozytami, koszty nowych inwestycji itp.);

h) płatności na rzecz osób trzecich w celu pokrycia niezbędnych kosztów poniesionych w związku z nabyciem lub zbyciem jakiegokolwiek składnika aktywów posiadanego przez ubezpieczeniowy produkt inwestycyjny (w tym koszty transakcji, o których mowa w pkt 7–23 niniejszego załącznika).

53. W przypadku gdy ubezpieczeniowy produkt inwestycyjny inwestuje część swoich aktywów w UCITS lub AFI w PRIIP inne niż UCITS lub AFI lub w produkt inwestycyjny inny niż PRIIP, stosuje się odpowiednio przepisy pkt 5 lit. l), m) i n) niniejszego załącznika.

Ujawnienie kosztu składki z tytułu ryzyka biometrycznego w ramach ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych

Część kosztowa składek z tytułu ryzyka biometrycznego

54. Składki z tytułu ryzyka biometrycznego są tymi składkami płaconymi bezpośrednio przez inwestora indywidualnego lub odliczanymi od kwot zaliczanych na poczet rezerwy matematycznej lub od premii z tytułu uczestnictwa w polisie ubezpieczeniowej, które mają służyć pokryciu ryzyka statystycznego wypłaty świadczeń w ramach ochrony ubezpieczeniowej.

55. Wartością godziwą składek z tytułu ryzyka biometrycznego jest oczekiwana wartość bieżąca według stóp procentowych, o których mowa w pkt 71 lit. a) niniejszego załącznika, przyszłych wypłat świadczeń w ramach ochrony ubezpieczeniowej, z uwzględnieniem następujących elementów:

a) założeń dotyczących najlepszych szacunków w odniesieniu do tych wypłat świadczeń, wynikających z indywidualnego profilu ryzyka dotyczącego portfela indywidualnego twórcy;

b) innych wypłat związanych z ochroną ubezpieczeniową (obniżek składek z tytułu ryzyka biometrycznego wypłacanych inwestorom indywidualnym, zwiększenia wypłacanych świadczeń, zmniejszenia przyszłych składek itp.) wynikających z mechanizmów (prawnych lub umownych) udziału w zyskach.

56. Założenia dotyczące najlepszych szacunków w odniesieniu do przyszłych wypłat świadczeń w ramach ochrony ubezpieczeniowej ustala się w realistyczny sposób.

57. Szacowane przyszłe wypłaty świadczeń nie obejmują marginesów ostrożnościowych ani kosztów zarządzania ochroną ubezpieczeniową.

58. W przypadku twórców objętych zakresem stosowania dyrektywy 2009/138/WE te założenia dotyczące najlepszych szacunków muszą być spójne z odpowiednimi założeniami zastosowanymi na potrzeby obliczenia wysokości rezerw techniczno-ubezpieczeniowych w bilansie sporządzanym zgodnie z dyrektywą Wypłacalność II.

59. Częścią kosztową składek z tytułu ryzyka biometrycznego jest różnica między składkami z tytułu ryzyka biometrycznego, o których mowa w pkt 54 niniejszego załącznika, pobieranymi od inwestora indywidualnego a wartością godziwą składek z tytułu ryzyka biometrycznego, o których mowa w pkt 55 niniejszego załącznika.

60. Przy obliczaniu kosztów jednorazowych lub kosztów powtarzających się twórca PRIIP może uwzględnić pełną wysokość składek z tytułu ryzyka biometrycznego zamiast części kosztowej tych składek.

CZĘŚĆ 2

Ogólne wskaźniki kosztów i złożony wpływ kosztów

I. DANE DOTYCZĄCE ZAGREGOWANYCH KOSZTÓW, KTÓRE NALEŻY UWZGLĘDNIĆ W TABELI 1 »KOSZTY W CZASIE«

61. Koszty całkowite stanowią wszystkie koszty znane twórcy PRIIP, w tym w stosownych przypadkach koszty wyjścia, dla danego okresu utrzymywania i oblicza się je w następujący sposób:

a) w przypadku funduszy inwestycyjnych koszty te są równe sumie kosztów, o których mowa w pkt 1 i 2 niniejszego załącznika, powiększonej o sumę kosztów, o których mowa w pkt 4 i 6 niniejszego załącznika;

b) w przypadku PRIP (detalicznych produktów zbiorowego inwestowania) innych niż fundusze inwestycyjne, z wyjątkiem PRIIP, o których mowa w załączniku IV pkt 30, koszty te są równe sumie kosztów, o których mowa w pkt 27 i 28 niniejszego załącznika, powiększonej o sumę kosztów, o których mowa w pkt 31 i 32 niniejszego załącznika;

c) w przypadku PRIIP, o których mowa w załączniku IV pkt 30, koszty te są równe sumie kosztów, o których mowa w pkt 34 i 35 niniejszego załącznika;

d) w przypadku ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych koszty te są równe sumie kosztów, o których mowa w pkt 47 i 48 niniejszego załącznika, powiększonej o sumę kosztów, o których mowa w pkt 50 i 51 niniejszego załącznika.

62. Tabela »Koszty w czasie« zawiera również zagregowane ogólne wskaźniki kosztów PRIIP obliczone jako zmniejszenie zwrotu z powodu łącznych kosztów obliczonych zgodnie z pkt 70, 71 i 72 niniejszego załącznika.

63. Jeżeli do obliczenia wielkości kosztów potrzebne jest założenie dotyczące wyników PRIIP (w przypadku wielkości wyrażonych w wartościach pieniężnych lub procentowych), wyniki PRIIP wykorzystywane do obliczeń określa się zgodnie z pkt 71 niniejszego załącznika.

II. OGÓLNE WSKAŹNIKI KOSZTÓW WEDŁUG RODZAJU KOSZTÓW, KTÓRE NALEŻY UWZGLĘDNIĆ W TABELI 2 »STRUKTURA KOSZTÓW«

Koszty jednorazowe i wskaźniki kosztów jednorazowych

64. W celu obliczenia wskaźników kosztów wejścia i wyjścia należy uwzględnić koszty określone jako koszty wejścia lub wyjścia zgodnie z częścią 1 niniejszego załącznika. W przypadku ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych wskaźniki kosztów wejścia i wyjścia PRIIP stanowią zmniejszenie rocznego zwrotu z powodu kosztów wejścia i wyjścia przy założeniu, że PRIIP jest utrzymywany do zalecanego okresu utrzymywania, obliczonego zgodnie z pkt 70, 71 i 72 niniejszego załącznika. W przypadku PRIP wskaźniki kosztów wejścia i wyjścia stanowią koszty w jednostkach monetarnych, jeżeli produkt jest utrzymywany przez jeden rok (lub przez zalecany okres utrzymywania, jeżeli jest on krótszy), obliczone przy założeniu, że wyniki netto wynoszą 0 %.

Wskaźniki kosztów powtarzających się: koszty transakcji i inne koszty powtarzające się

65. Wskaźniki kosztów powtarzających się PRIIP oblicza się w następujący sposób:

a) w przypadku ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych – jako zmniejszenie rocznego zwrotu z powodu tych kosztów, przy założeniu, że PRIIP jest utrzymywany do zalecanego okresu utrzymywania, obliczonego zgodnie z pkt 70, 71 i 72 niniejszego załącznika;

b) w przypadku PRIP – jako kwotę kosztów bieżących w jednostkach monetarnych, jeżeli produkt jest utrzymywany przez jeden rok (lub przez zalecany okres utrzymywania, jeżeli jest on krótszy), obliczoną przy założeniu, że wyniki netto wynoszą 0 %.

66. Przy obliczaniu wskaźnika kosztów transakcji uwzględnia się następujące koszty:

a) w przypadku funduszy inwestycyjnych – koszty transakcji, o których mowa w pkt 7–23c niniejszego załącznika;

b) w przypadku PRIP innych niż fundusze inwestycyjne, z wyjątkiem PRIIP, o których mowa w załączniku IV pkt 30 – koszty, o których mowa w pkt 29 lit. c) niniejszego załącznika;

c) w przypadku ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych – koszty, o których mowa w pkt 52 lit. h) niniejszego załącznika.

67. W celu obliczenia wskaźnika pozostałych kosztów powtarzających się (określonych w załączniku VII jako »opłaty za zarządzanie i inne koszty administracyjne lub operacyjne«) należy uwzględnić koszty stanowiące różnicę między kosztami całkowitymi zgodnie z pkt 61 niniejszego załącznika a sumą wskaźnika kosztów jednorazowych, zgodnie z pkt 64 niniejszego załącznika, oraz wskaźnika kosztów transakcji, zgodnie z pkt 66 niniejszego załącznika, oraz wskaźnika kosztów dodatkowych, zgodnie z pkt 68 i 69 niniejszego załącznika.

Koszty dodatkowe i wskaźniki kosztów dodatkowych (opłaty za wyniki i premie motywacyjne)

68. Wskaźnik kosztów dodatkowych PRIIP oblicza się w następujący sposób:

a) w przypadku ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych – jako zmniejszenie rocznego zwrotu z tytułu opłat za wyniki lub premii motywacyjnych, lub obu tych elementów, przy założeniu, że PRIIP jest utrzymywany do zalecanego okresu utrzymywania, obliczonego zgodnie z pkt 70, 71 i 72 niniejszego załącznika;

b) w przypadku PRIP – jako koszty w jednostkach monetarnych, jeżeli PRIIP jest utrzymywany przez jeden rok (lub przez zalecany okres utrzymywania, jeżeli jest on krótszy), obliczone przy założeniu, że wyniki netto wynoszą 0 %.

69. W celu obliczenia opłat za wyniki, w przypadku funduszy inwestycyjnych uwzględnia się koszty zgodnie z pkt 6 lit. a) niniejszego załącznika. W celu obliczenia premii motywacyjnych, w przypadku funduszy inwestycyjnych uwzględnia się koszty zgodnie z pkt 6 lit. b) niniejszego załącznika.

III. OBLICZANIE DANYCH LICZBOWYCH DOTYCZĄCYCH KOSZTÓW

Obliczanie ogólnego wskaźnika kosztów

70. Zmniejszenie zwrotu, o którym mowa w części I i II niniejszego załącznika, oblicza się przy użyciu kwot zgodnych z kwotami określonymi w pkt 90 i 91 niniejszego załącznika. Zwrot ten oblicza się jako różnicę między dwiema wartościami procentowymi i oraz r, gdzie r jest roczną wewnętrzną stopą zwrotu w stosunku do płatności brutto dokonanych przez inwestora indywidualnego i szacowanych wypłat świadczeń na rzecz inwestora indywidualnego w danym okresie utrzymywania, a i jest roczną wewnętrzną stopą zwrotu w odpowiednim scenariuszu bezkosztowym.

71. Oszacowanie przyszłych wypłat świadczeń w celu obliczenia kosztów zgodnie z pkt 70 niniejszego załącznika opiera się na następujących założeniach:

a) w przypadku PRIIP, o których mowa w załączniku IV pkt 30, oraz wszystkich PRIIP w odniesieniu do wskaźników kosztów pokazujących przypadek, w którym PRIIP jest utrzymywany przez rok lub krócej, przyjmuje się standardowy wynik netto w wysokości 0 %;

b) z wyjątkiem przypadków, w których zastosowanie ma lit. a), wyniki PRIIP oblicza się za pomocą metodyki i hipotezy bazowej, które wykorzystano na potrzeby oszacowań w scenariuszu umiarkowanym, o którym mowa w sekcji dokumentu zawierającego kluczowe informacje poświęconej scenariuszom dotyczącym wyników;

c) wypłaty świadczeń szacuje się przy założeniu, że wszystkie koszty uwzględnione w łącznych kosztach zgodnie z pkt 61 niniejszego załącznika są odejmowane.

72. Do celów obliczeń dotyczących scenariusza bezkosztowego, o którym mowa w pkt 70 niniejszego załącznika, zastosowanie mają następujące zasady:

a) do celów obliczania i płatności brutto dokonane przez inwestora indywidualnego, wykorzystane przy obliczaniu r, pomniejsza się o koszty ujawniane albo prognozowane wypłaty świadczeń na rzecz inwestora indywidualnego, wykorzystane przy obliczaniu r, zwiększa się przy założeniu, że kwoty kosztów ujawnianych zostały dodatkowo zainwestowane. Wówczas i jest roczną wewnętrzną stopą zwrotu w stosunku do tych skorygowanych płatności dokonanych przez inwestora indywidualnego i wypłat na rzecz tego inwestora;

b) jeżeli koszty ujawniane można wyrazić stałym odsetkiem wartości aktywów, można je zignorować w obliczeniu opisanym w pkt 72 lit. a) niniejszego załącznika, natomiast doliczyć je później do wartości procentowej rocznej wewnętrznej stopy zwrotu (stopy i) w odniesieniu do odpowiedniego scenariusza bezkosztowego.

Wymogi szczegółowe dotyczące PRIP innych niż fundusze inwestycyjne

73. Do celów obliczeń dotyczących scenariusza bezkosztowego, o którym mowa w pkt 70 niniejszego załącznika, w odniesieniu do PRIP innych niż fundusze inwestycyjne płatności brutto dokonane przez inwestora indywidualnego, o których mowa w pkt 72 niniejszego załącznika, wykorzystane przy obliczaniu r, pomniejsza się o koszty ujawniane.

Wymogi szczegółowe dotyczące ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych

74. Do celów obliczeń opisanych w pkt 70–72 niniejszego załącznika zakłada się, że w przypadku ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych w okresie utrzymywania nie występują płatności wynikające z ochrony ubezpieczeniowej. Tym samym obliczanie ogólnego wskaźnika kosztów opiera się wyłącznie na szacowanych wypłatach świadczeń.

75. Jeżeli koszty powtarzające się i koszty jednorazowe są pokrywane z kosztów widocznych, które są stałym elementem obliczania składki w ramach produktu, obliczanie kosztów powtarzających się i kosztów jednorazowych jest oparte na tych kosztach widocznych.

76. W odniesieniu do udziału w zyskach w przypadku ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych zastosowanie mają następujące zasady:

a) przy obliczaniu kosztów powtarzających się i kosztów jednorazowych w przypadku ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych kwoty zatrzymane ze zwrotu z inwestycji poprzez mechanizmy udziału w zyskach uznaje się za koszty;

b) jeżeli część kosztów jest zwracana inwestorom indywidualnym w postaci odrębnych premii dotyczących kosztów, uznaje się to za rabat dotyczący kosztów, który zmniejsza odliczenia kosztów, pod warunkiem że:

(i) premie dotyczące kosztów wykazywane są oddzielnie od innych elementów premii z tytułu uczestnictwa i mają na celu zwrócenie części kosztów zgodnie z warunkami umownymi produktu;

(ii) wytwórca PRIIP może potwierdzić na podstawie prawidłowych metod aktuarialnych, że oczekiwane przyszłe premie dotyczące kosztów są pokrywane z oczekiwanych przyszłych zysków, które wynikają z ostrożnych założeń dotyczących przyszłych kosztów.

Wymogi szczegółowe dotyczące PRIIP o zalecanym okresie utrzymywania krótszym niż jeden rok

76a. Wskaźniki kosztów w ujęciu procentowym oblicza się, biorąc pod uwagę zagregowane koszty w danym okresie podzielone przez kwotę inwestycji, oraz dodaje się przypis w celu wyjaśnienia tego obliczenia i ostrzeżenia o braku porównywalności z rocznymi wskaźnikami kosztów w ujęciu procentowym wykazanymi dla innych PRIIP.

Wymogi szczegółowe dotyczące PRIIP, które są kontraktami terminowymi typu forward, future, kontraktami różnic kursowych lub swapami

76b. Wskaźniki kosztów w ujęciu procentowym oblicza się z uwzględnieniem kwoty referencyjnej kontraktu, a w celu wyjaśnienia tego obliczenia dodaje się przypis.

Wymogi szczegółowe dotyczące PRIIP, które mogą zostać automatycznie wykupione lub anulowane przed upływem zalecanego okresu utrzymywania, jeżeli spełnione są pewne wcześniej określone warunki

76c. Dane liczbowe dotyczące kosztów przedstawia się przy założeniu dwóch różnych scenariuszy:

a) PRIIP zostaje wykupiony w pierwszym możliwym terminie;

b) PRIIP osiąga termin zapadalności.

Dane liczbowe dotyczące kosztów oblicza się przy założeniu wyników zgodnych z każdym scenariuszem.

Zasada unikania podwójnego liczenia

77. Jeżeli jeden rodzaj kosztów jest pokrywany z co najmniej dwóch rodzajów kosztów, o których mowa w niniejszym załączniku, ten rodzaj kosztów uwzględnia się tylko raz w obliczaniu wskaźników, które są na nim oparte.

Inne specyfikacje

78. Dane liczbowe dotyczące kosztów wyrażone w kwotach pieniężnych zaokrągla się do najbliższego euro. Wskaźniki kosztów w ujęciu procentowym wyraża się z dokładnością do jednego miejsca po przecinku.

79. Dane liczbowe dotyczące kosztów oblicza się co najmniej raz w roku.

80. Dane liczbowe dotyczące kosztów oparte są na najnowszych obliczeniach kosztów opracowanych przez twórcę PRIIP. Nie naruszając przepisów pkt 77 niniejszego załącznika, koszty ocenia się »z uwzględnieniem wszystkich podatków«.

W przypadku funduszy inwestycyjnych zastosowanie mają następujące zasady:

a) przeprowadza się oddzielne obliczenia dla każdej klasy udziałów, ale jeżeli jednostki z co najmniej dwóch klas mają równy stopień uprzywilejowania, można w odniesieniu do nich wykonać pojedyncze obliczenie;

b) w przypadku funduszu parasolowego każdy subfundusz traktuje się odrębnie do celów niniejszego załącznika, ale wszelkie koszty związane z tym funduszem jako całością dzieli się między wszystkie subfundusze w sposób sprawiedliwy dla wszystkich inwestorów.

81. Oprócz pierwszego obliczenia na potrzeby nowego PRIIP i jeżeli nie zaznaczono inaczej, wskaźniki oblicza się co najmniej raz w roku na zasadzie ex post. W przypadku stwierdzenia, że dane liczbowe ex post nie nadają się do wykorzystania z powodu istotnej zmiany, można zamiast nich wykorzystywać dane szacunkowe, dopóki wiarygodne dane liczbowe ex post odzwierciedlające wpływ tej istotnej zmiany nie będą dostępne.

82. Dane liczbowe ex post oparte są na najnowszych obliczeniach kosztów uznanych przez twórcę PRIIP z uzasadnionych względów za odpowiednie do tego celu. Te dane liczbowe mogą być oparte na kosztach określonych w sprawozdaniu finansowym dotyczącym PRIIP opublikowanym w najnowszym sprawozdaniu rocznym lub półrocznym, jeżeli to sprawozdanie finansowe jest wystarczająco aktualne. Jeżeli nie jest ono wystarczająco aktualne, wykorzystuje się zamiast niego porównywalne obliczenia oparte na kosztach naliczonych w bliższym okresie 12 miesięcy.

83. Informacje o wskaźnikach, które miały zastosowanie podczas poprzednich lat lub okresów, publikowane są w miejscu określonym w dokumencie zawierającym kluczowe informacje jako ogólne źródło dalszych informacji dla inwestorów, którzy ich potrzebują.

84. Jeżeli uwzględniane są koszty związane z bazowym UCITS lub AFI, zastosowanie mają następujące zasady:

a) wskaźnik kosztów każdego bazowego UCITS lub AFI ustala się proporcjonalnie według proporcji wartości aktywów netto PRIIP, którą UCITS lub AFI reprezentuje w danym dniu, tj. w dniu, z którego pochodzą dane dotyczące PRIIP;

b) wszystkie proporcjonalnie ustalone dane liczbowe dodaje się do łącznych kosztów samego PRIIP dokonującego inwestycji, osiągając w ten sposób jedną wartość łączną.

Metodyka obliczeń dotyczących nowych PRIIP

85. Przy obliczaniu różnych rodzajów kosztów stosuje się dane szacunkowe zamiast danych ex post.

Takie dane szacunkowe otrzymuje się poprzez przyjęcie jako wskaźników zastępczych porównywalnego PRIIP lub odpowiedniej grupy porównawczej.

86. W przypadku PRIIP, które pobierają stałą ryczałtową opłatę, wykorzystuje się tę opłatę, pod warunkiem że obejmuje ona wszystkie koszty przedstawiane zgodnie z wymogami w zakresie ujawniania informacji o kosztach PRIIP.

87. W przypadku PRIIP, które nakładają ograniczenie lub określają maksymalną kwotę, jaka może zostać naliczona, i pod warunkiem że kwota ta obejmuje wszystkie koszty przedstawiane zgodnie z wymogami w zakresie ujawniania informacji o kosztach PRIIP, wykorzystuje się to ograniczenie lub tę kwotę zamiast danych szacunkowych, o ile twórca PRIIP zobowiązuje się do przestrzegania opublikowanej wartości liczbowej i do poniesienia we własnym zakresie wszelkich kosztów, które mogłyby spowodować jej przekroczenie.

88. Jeżeli zdaniem twórcy PRIIP wyrażenie wartości liczbowej z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku mogłoby sugerować inwestorom fałszywą dokładność, wystarczy wyrażenie tej wartości z dokładnością do jednego miejsca po przecinku.

89. Twórca PRIIP zapewnia poddawanie przeglądowi dokładności szacowanej wartości liczbowej. Twórca PRIIP określa, kiedy należy rozpocząć korzystanie z danych liczbowych ex post zamiast danych szacunkowych, ale w każdym razie nie później niż w terminie 12 miesięcy od dnia, w którym PRIIP był po raz pierwszy oferowany do sprzedaży w dowolnym państwie członkowskim, dokonuje przeglądu dokładności danych szacunkowych poprzez obliczenie wartości liczbowej na zasadzie ex post.

Wymogi wspólne dla wszystkich rodzajów PRIIP

90. W tabelach, o których mowa w art. 5, podaje się szacowane koszty znane twórcy PRIIP w ujęciu pieniężnym i procentowym w przypadku, gdy inwestor indywidualny zainwestuje, odpowiednio, 10 000 EUR w PRIIP (w przypadku wszystkich PRIIP z wyjątkiem tych, które opierają się na regularnych składkach lub regularnych płatnościach) lub 1 000 EUR rocznie (w przypadku PRIIP opartych na regularnych składkach lub regularnych płatnościach). Dane liczbowe dotyczące kosztów są przedstawiane dla różnych okresów utrzymywania, w tym dla zalecanego okresu utrzymywania, w następujący sposób:

a) w przypadku PRIIP o zalecanym okresie utrzymywania wynoszącym jeden rok lub mniej należy wykazać jedynie koszty w przypadku wyjścia na koniec zalecanego okresu utrzymywania;

b) w przypadku PRIIP o zalecanym okresie utrzymywania dłuższym niż rok i krótszym niż 10 lat, należy wykazać koszty w przypadku wyjścia na koniec pierwszego roku i na koniec zalecanego okresu utrzymywania;

c) w przypadku PRIIP o zalecanym okresie utrzymywania wynoszącym co najmniej 10 lat należy przedstawić dodatkowy okres utrzymywania, ujawniając dane liczbowe dotyczące kosztów w przypadku wyjścia w połowie zalecanego okresu utrzymywania, zaokrąglone do końca najbliższego roku;

d) w przypadku gdy PRIIP nie pozwala na wyjście z inwestycji przed upływem zalecanego okresu utrzymywania lub jeżeli uznaje się, że PRIIP nie ma alternatywnego instrumentu wsparcia płynności promowanego przez twórcę PRIIP lub osobę trzecią, lub w przypadku braku uzgodnień dotyczących płynności, lub w odniesieniu do tych PRIIP, o których mowa w załączniku IV pkt 30, koszty można wykazać tylko na koniec zalecanego okresu utrzymywania.

91. Jeżeli walutą PRIIP nie jest euro, stosuje się kwotę zbliżoną do kwot określonych w pkt 90 niniejszego załącznika i równo podzielną przez 1 000 .