Załącznik

Miernikami osiągnięcia celów, o których mowa w art. 4 i art. 5 ust. 1, są wymienione poniżej wskaźniki:

a) liczba i rodzaj instytucji krajowych, służb administracyjnych i innych podmiotów publicznych, takich jak ministerstwa krajowe lub instytucje regulacyjne, w podziale na państwa członkowskie, otrzymujących wsparcie w ramach programu;

b) liczba i rodzaj podmiotów udzielających wsparcia, takich jak instytucje rządowe, podmioty prawa publicznego, podmioty prawa prywatnego realizujące misję publiczną oraz organizacje międzynarodowe, w podziale na cele szczegółowe, dziedziny polityki i państwa członkowskie korzystające ze wsparcia;

c) liczba i rodzaj podjętych działań kwalifikowalnych zgodnie z art. 6, takich jak zapewnienie pomocy ekspertów, organizacja szkoleń lub seminariów itp., w rozbiciu na:

(i) zalecenia dla poszczególnych krajów lub odpowiednie działania związane z wdrażaniem prawa Unii, programów dostosowań gospodarczych oraz reform podejmowanych przez państwa członkowskie z własnej inicjatywy;

(ii) cele szczegółowe, dziedziny polityki i państwa członkowskie korzystające ze wsparcia;

(iii) podmioty udzielające wsparcia takie jak instytucje rządowe, podmioty prawa publicznego, podmioty prawa prywatnego realizujące misję publiczną lub organizacje międzynarodowe;

(iv) podmioty otrzymujące wsparcie w państwach członkowskich korzystających ze wsparcia, takie jak instytucje krajowe.

d) liczba i rodzaj ustaleń politycznych i porozumień prawnych, takich jak protokoły ustaleń politycznych lub listy intencyjne, porozumienia, umowy, zawartych przez Komisję, partnerów wspomagających reformy, odpowiednio, oraz podmioty udzielające wsparcia w odniesieniu do działań realizowanych w ramach programu, w podziale na cele szczegółowe, dziedziny polityki i państwa członkowskie korzystające ze wsparcia;

e) liczba przyjętych inicjatyw politycznych (np. planów działania, harmonogramów, wytycznych, zaleceń i zaleconych przepisów), w podziale na cele szczegółowe, dziedziny polityki i państwa korzystające ze wsparcia realizujące odpowiednie działania wspierane w ramach programu;

f) liczba środków w poszczególnych dziedzinach polityki i państwach korzystających ze wsparcia wprowadzonych w życie w wyniku działań wspierających realizowanych w ramach programu, w podziale na zalecenia dla poszczególnych krajów lub odpowiednie działania związane z wdrażaniem prawa Unii, programów dostosowań gospodarczych oraz reform podejmowanych przez państwa członkowskie z własnej inicjatywy;

g) informacje zwrotne przekazywane przez instytucje krajowe, służby administracji i inne podmioty publiczne, które otrzymały wsparcie w ramach programu, jak również przez inne zainteresowane podmioty lub innych uczestników programu, o ile dostępne, na temat wyników lub wpływu działań realizowanych w ramach programu, w podziale na cele szczegółowe, działy polityki oraz państwa korzystające ze wsparcia, poparte danymi ilościowymi i empirycznymi, o ile takie dane będą dostępne;

h) informacje zwrotne przekazywane przez podmioty udzielające wsparcia na temat wyników lub wpływu wsparcia udzielonego przez nie w ramach programu w odniesieniu do celów szczegółowych i dziedziny polityki, którą się zajmują, w podziale na państwa członkowskie korzystające ze wsparcia, poparte danymi ilościowymi i empirycznymi, o ile takie dane będą dostępne;

i) zmiany w opinii odpowiednich zainteresowanych podmiotów na temat wkładu programu w realizację reform, w podziale na cele szczegółowe, dziedziny polityki oraz państwa korzystające ze wsparcia, poparte odpowiednimi danymi ilościowymi i empirycznymi, o ile takie dane będą dostępne; oraz

j) liczba celów w planie współpracy i wsparcia, które zostały osiągnięte przez państwo korzystające ze wsparcia, dzięki między innymi wsparciu z programu.

Wskaźniki te są wykorzystywane w zależności od dostępnych danych i informacji, w tym właściwych danych ilościowych lub empirycznych.

Ponadto Komisja przeprowadza analizę jakościową, aby ustalić powiązania między wsparciem z programu, mierzonym za pomocą informacji zawartych w tych wskaźnikach, a reformami instytucjonalnymi, administracyjnymi oraz strukturalnymi w państwach członkowskich korzystających ze wsparcia, mającymi na celu zwiększenie konkurencyjności, wydajności i wzrostu gospodarczego, tworzenie miejsc pracy, zwiększenie spójności i poziomu inwestycji.