Artykuł 1

W części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 tekst wpisu 174 dotyczącego diflubenzuronu zawarty w kolumnie siódmej zatytułowanej „Przepisy szczegółowe” otrzymuje brzmienie:

„Zezwala się wyłącznie na stosowanie w charakterze środka owadobójczego na roślinach niejadalnych.

W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego diflubenzuronu, w szczególności jego dodatki I i II, w wersji zmienionej przez Stały Komitet ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz w dniu 23 marca 2017 r.

W swojej ogólnej ocenie państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na:

— specyfikację materiału technicznego produkowanego do celów handlowych, którą należy potwierdzić i uzasadnić na podstawie odpowiednich danych analitycznych. Materiał używany do badania toksyczności jest porównywany i sprawdzany w odniesieniu do wspomnianych specyfikacji materiału technicznego,

— ochronę organizmów wodnych, organizmów lądowych i stawonogów niebędących przedmiotem zwalczania, w tym pszczół,

— potencjalne narażenie niezamierzone upraw roślin spożywczych i paszowych na diflubenzuron stosowany na roślinach niejadalnych (np. przez znoszenie cieczy roboczej),

— ochronę pracowników, mieszkańców i osób postronnych.

Państwa członkowskie zapewniają, aby uprawy, na których zastosowano diflubenzuron, nie były wprowadzane do łańcucha żywnościowego i paszowego.

W warunkach stosowania uwzględnia się, w stosownych przypadkach, odpowiednie środki zmniejszające ryzyko.”.