Artykuł 192

1. Uprawniony z rejestracji międzynarodowej wskazującej Unię może, jak przewidziano w art. 40, od daty publikacji skutków takiej rejestracji zgodnie z art. 190 ust. 2, zastrzec w Urzędzie starszeństwo wcześniejszego znaku towarowego zarejestrowanego w państwie członkowskim, w tym zarejestrowanego w krajach Beneluksu, lub zarejestrowanego na mocy porozumień międzynarodowych obowiązujących w państwie członkowskim.

2. W przypadku gdy starszeństwo zastrzegane jest przed datą, o której mowa w ust. 1, zastrzeżenie starszeństwa uznaje się za otrzymane przez Urząd w tej dacie.

3. Zastrzeżenie starszeństwa dokonane na podstawie ust. 1 niniejszego artykułu spełnia wymogi, o których mowa w art. 40, i zawiera informacje umożliwiające zbadanie go pod kątem spełnienia tych wymogów.

4. Jeżeli wymogi dotyczące zastrzeżenia starszeństwa, o których mowa w ust. 3, oraz te określone w akcie wykonawczym przyjętym zgodnie z ust. 6 nie są spełnione, Urząd wzywa uprawnionego z rejestracji międzynarodowej do uzupełnienia stwierdzonych braków. Jeżeli nie uzupełniono braków w terminie wyznaczonym przez Urząd, Urząd odrzuca zastrzeżenie.

5. W przypadku uwzględnienia przez Urząd zastrzeżenia starszeństwa lub wycofania lub unieważnienia przez Urząd zastrzeżenia starszeństwa, Urząd informuje o tym Biuro Międzynarodowe.

6. Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające szczegółowe elementy, jakie ma zawierać zastrzeżenie starszeństwa na podstawie ust. 1 niniejszego artykułu i szczegóły informacji, które należy przekazać zgodnie z ust. 5 niniejszego artykułu. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 207 ust. 2.