Artykuł 26

1. Art. 20 ust. 5 i 6 i przyjęte zgodnie z nim przepisy oraz art. 20 ust. 8 stosuje się odpowiednio do rejestracji prawa rzeczowego lub przeniesienia prawa rzeczowego, o której mowa w art. 22 ust. 2, rejestracji wszczęcia egzekucji, o której mowa w art. 23 ust. 3, rejestracji objęcia postępowaniem upadłościowym, o której mowa w art. 24 ust. 3, a także rejestracji licencji lub przeniesienia licencji, o której mowa w art. 25 ust. 5, przy czym:

a) wymogu dotyczącego identyfikacji towarów i usług, do których odnosi się przeniesienie, nie stosuje się do wniosku o rejestrację prawa rzeczowego, wszczęcia egzekucji lub objęcia postępowaniem upadłościowym;

b) wymogu dotyczącego dokumentów potwierdzających przeniesienie nie stosuje się, jeżeli wniosek składa właściciel unijnego znaku towarowego.

2. Wniosek o rejestrację praw, o których mowa w ust. 1, uznaje się za wniesiony z chwilą uiszczenia wymaganej opłaty.

3. Wniosek o rejestrację licencji może zawierać wniosek o wpis licencji do rejestru jako:

a) licencji wyłącznej;

b) sublicencji – w przypadku gdy została ona udzielona przez licencjobiorcę, którego licencja jest wpisana do rejestru;

c) licencji ograniczonej do części towarów lub usług, dla których znak jest zarejestrowany;

d) licencji ograniczonej do części Unii;

e) licencji czasowej.

W przypadku wniosku o wpis licencji wymienionej w lit. c), d) i e) akapitu pierwszego we wniosku o rejestrację licencji wskazuje się towary i usługi, część Unii i okres, w odniesieniu do których udzielona jest licencja.

4. Jeżeli warunki rejestracji ustanowione w art. 22–25, w ust. 1 i 3 niniejszego artykułu oraz w innych stosownych przepisach przyjętych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem nie są spełnione, Urząd powiadamia wnioskodawcę o stwierdzonych brakach. Jeżeli nie uzupełniono braków w terminie wyznaczonym przez Urząd, Urząd odrzuca wniosek o rejestrację.

5. Ust. 1 i 3 stosuje się odpowiednio do zgłoszeń unijnych znaków towarowych.