Artykuł 16

1. Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 17 aktów delegowanych w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez ustanowienie szczegółowych wymogów dotyczących etykiet określonych grup produktów.

2. W aktach delegowanych, o których mowa w ust. 1, określa się grupy produktów spełniające następujące kryteria:

a) zgodnie z najnowszymi dostępnymi danymi oraz przy uwzględnieniu ilości wprowadzanych do obrotu w Unii grupa produktów ma znaczący potencjał, jeżeli chodzi o oszczędności energii oraz, w stosownych przypadkach, innych zasobów;

b) w ramach grupy produktów modele o równoważnych funkcjach znacznie się różnią pod względem poziomów osiągów;

c) nie występują istotne niekorzystne skutki w zakresie przystępności cenowej i kosztów całego cyklu życia danej grupy produktów;

d) wprowadzenie wymogów etykietowania energetycznego dla grupy produktów nie ma znaczącego niekorzystnego wpływu na funkcjonalność produktu będącego w użyciu.

3. W aktach delegowanych dotyczących konkretnych grup produktów określa się w szczególności:

a) definicję konkretnej grupy produktów objętej definicją „produktu związanego z energią” zawartą w art. 2 pkt 1, która ma być objęta szczegółowymi wymogami dotyczącymi etykietowania;

b) projekt i treść etykiety, w tym skalę A–G pokazującą zużycie energii; projekt etykiety ma w miarę możliwości jednolity wygląd we wszystkich grupach produktów, a w każdym przypadku etykieta jest jasna i czytelna. Stopnie klasyfikacji A–G odpowiadają istotnym oszczędnościom energii i kosztów oraz odpowiedniemu zróżnicowaniu produktów z punktu widzenia klienta. Akt delegowany określa również, w jaki sposób stopnie klasyfikacji A–G i, w stosownych przypadkach, zużycie energii, są uwidaczniane w eksponowanym miejscu na etykiecie;

c) w stosownych przypadkach zużycie innych zasobów oraz informacje dodatkowe dotyczące danego produktu; w takich przypadkach etykieta uwypukla informacje o efektywności energetycznej produktu. Dodatkowe informacje są jednoznaczne i nie mają niekorzystnych skutków dla wyraźnej czytelności oraz skuteczności całej etykiety w stosunku do klientów. Są one oparte na danych dotyczących parametrów fizycznych produktu, które mogą zostać zmierzone i zweryfikowane przez organy nadzoru rynku;

d) w stosownych przypadkach umieszczenie odniesienia na etykiecie umożliwiającego klientom zidentyfikowanie produktów, które są inteligentne pod względem energii, to znaczy są zdolne do automatycznej zmiany i optymalizacji swoich wzorców zużycia energii w odpowiedzi na bodźce zewnętrzne (takie jak sygnały z centralnego systemu zarządzania energią w domu lub za pośrednictwem takiego systemu, sygnały cenowe, bezpośrednie sygnały kontrolne, lokalny pomiar) lub są zdolne do świadczenia innych usług, które zwiększają efektywność energetyczną i pobór energii ze źródeł odnawialnych w celu poprawy wpływu na środowisko związanego z zużyciem energii w całym systemie energetycznym;

e) miejsca, w których uwidaczniana jest etykieta, np. umieszczona na egzemplarzu produktu tak, by nie podlegała żadnemu uszkodzeniu, wydrukowana na opakowaniu, dostarczona w formacie elektronicznym lub ukazana na stronie internetowej, z uwzględnieniem wymogów art. 3 ust. 1 oraz implikacji dla klientów, dostawców i sprzedawców;

f) w stosownych przypadkach elektroniczne sposoby etykietowania produktów;

g) sposób dostarczania etykiety oraz karty informacyjnej produktu w przypadku sprzedaży na odległość;

h) wymaganą treść oraz, w stosownych przypadkach, format i inne szczegóły dotyczące karty informacyjnej produktu oraz dokumentacji technicznej, w tym możliwości wprowadzenia parametrów karty informacyjnej produktu w bazie danych zgodnie z art. 3 ust. 1;

i) tolerancje weryfikacji, które mają być stosowane przez państwa członkowskie przy weryfikacji zgodności z wymogami;

j) sposób, w jaki klasę energetyczną oraz zakres klas efektywności dostępnych na etykiecie należy podawać w reklamach wizualnych i w technicznych materiałach promocyjnych, w tym czytelność i widoczność;

k) metody pomiarowe i obliczeniowe, o których mowa w art. 13 i które należy stosować do ustalenia informacji zawartych na etykiecie i w karcie informacyjnej produktu, w tym definicję wskaźnika efektywności energetycznej (EEI) lub równoważnego parametru;

l) czy w przypadku większych urządzeń do osiągnięcia danej klasy energetycznej wymagany jest wyższy poziom efektywności energetycznej;

m) format wszelkich dodatkowych odniesień podawanych na etykiecie, przy pomocy których klienci mogą uzyskać drogą elektroniczną dostęp do bardziej szczegółowych informacji o osiągach produktu zawartych w karcie informacyjnej produktu. Format tych odniesień może mieć postać adresu strony internetowej, dynamicznego fotokodu (QR), linku na etykietach elektronicznych lub inną postać odpowiednio dostosowaną do potrzeb konsumenta;

n) w jaki sposób, w stosownych przypadkach, klasy energetyczne opisujące zużycie energii przez produkt w czasie jego użytkowania powinny być podane na interaktywnym wyświetlaczu produktu;

o) data przeprowadzenia oceny i, w konsekwencji, ewentualnej zmiany aktu delegowanego;

p) w stosownych przypadkach różnice osiągów energetycznych w różnych regionach klimatycznych;

q) jeżeli chodzi o wymóg przechowywania informacji w części bazy danych dotyczącej zgodności zawarty w art. 4 ust. 6 – okres przechowywania danych krótszy niż 15 lat, jeżeli jest to zasadne ze względu na średnią żywotność produktu.

4. Komisja przyjmuje oddzielny akt delegowany w odniesieniu do każdej grupy produktów. Przy podejmowaniu decyzji w sprawie harmonogramu przyjęcia aktu delegowanego dotyczącego danej grupy produktów Komisja nie opóźnia jego przyjęcia z powodów związanych z przyjęciem aktu delegowanego dotyczącego innej konkretnej grupy produktów, chyba że wymagać tego będą wyjątkowe okoliczności.

5. Komisja prowadzi uaktualniany wykaz wszystkich odpowiednich aktów delegowanych a także środków rozwijających dyrektywę 2009/125/WE, w tym wykaz pełnych odniesień do wszystkich odpowiednich norm zharmonizowanych.