Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie Komisji (UE) 2017/1432 z dnia 7 sierpnia 2017 r. zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin w odniesieniu do kryteriów zatwierdzania substancji czynnych niskiego ryzyka (Tekst mający znaczenie dla EOG. )

Załącznik

W mocy

Punkt 5 w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 otrzymuje brzmienie:

„5. Substancje czynne niskiego ryzyka

5.1. Substancje czynne inne niż mikroorganizmy

5.1.1. Substancji czynnej innej niż mikroorganizm nie uznaje się za substancję niskiego ryzyka, w przypadku gdy należy do którejkolwiek z następujących kategorii:

a) jest lub musi zostać zaklasyfikowana zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1272/2008 jako jedna z poniższych substancji:

— rakotwórcza kategorii 1 A, 1B lub 2,

— mutagen kategorii 1 A, 1B lub 2,

— działająca toksycznie na rozrodczość kategorii 1 A, 1B lub 2,

— działająca uczulająco na skórę kategorii 1,

— powodująca poważne uszkodzenie oczu kategorii 1,

— działająca uczulająco na drogi oddechowe kategorii 1,

— wykazująca ostrą toksyczność kategorii 1, 2 lub 3,

— działająca toksycznie na narządy docelowe kategorii 1 lub 2,

— działająca toksycznie na organizmy wodne, kategorii ostrej lub przewlekłej 1 na podstawie odpowiednich standardowych testów,

— wybuchowa,

— działająca żrąco na skórę kategorii 1 A, 1B lub 1C;

b) została określona jako substancja priorytetowa na podstawie dyrektywy 2000/60/WE;

c) uznaje się, że zaburza funkcjonowanie układu hormonalnego;

d) ma działanie neurotoksyczne lub immunotoksyczne.

5.1.2. Substancji czynnej innej niż mikroorganizm nie uznaje się za substancję niskiego ryzyka, jeżeli jest trwała (okres półtrwania w glebie jest dłuższy niż 60 dni) lub jej współczynnik biokoncentracji jest wyższy niż 100.

Naturalnie występująca substancja czynna, która nie odpowiada żadnej z kategorii wymienionych w pkt 5.1.1 lit. a)–d), może jednak zostać uznana za substancję niskiego ryzyka, nawet jeżeli jest trwała (okres półtrwania w glebie jest dłuższy niż 60 dni) lub jej współczynnik biokoncentracji jest wyższy niż 100.

5.1.3. Substancję czynną inną niż mikroorganizm wydzielaną i wykorzystywaną przez rośliny, zwierzęta i inne organizmy do komunikacji uznaje się za substancję niskiego ryzyka, jeżeli nie odpowiada ona żadnej z kategorii wymienionych w pkt 5.1.1 lit. a)–d).

5.2. Mikroorganizmy

5.2.1. Substancję czynną, która jest mikroorganizmem, można uznać za substancję niskiego ryzyka, o ile na poziomie szczepu nie wykazuje ona wielooporności na środki przeciwdrobnoustrojowe stosowane w medycynie lub weterynarii.

5.2.2. Bakulowirusy uznaje się za substancje niskiego ryzyka, o ile nie wykazały niepożądanych skutków dla zdrowia owadów niebędących przedmiotem zwalczania.”.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.