Artykuł 22

1. Na zasadzie odstępstwa od zakazów określonych w art. 21 ust. 1 i 2 właściwe organy państw członkowskich mogą udzielić zezwolenia na:

a) transakcje, o których mowa w art. 21 ust. 4 lit. a)–e), których wartość przekracza 15 000 EUR lub równowartość tej kwoty; oraz

b) transakcje, o których mowa w art. 21 ust. 5, których wartość przekracza 5 000 EUR lub równowartość tej kwoty.

2. Wymóg uprzedniego zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, obowiązuje niezależnie od tego, czy transferu środków pieniężnych dokonano poprzez jedną operację lub szereg operacji, które wydają się być z sobą powiązane. Do celów niniejszego rozporządzenia „operacje, które wydają się być ze sobą powiązane”, obejmują:

a) szereg kolejnych przekazów od lub do tej samej instytucji kredytowej lub finansowej, objętej zakresem stosowania art. 21 ust. 2, lub od lub do tej samej osoby, podmiotu lub organu z KRLD, dokonywanych w związku z jednorazowym obowiązkiem przekazania środków finansowych, gdzie każdy indywidualny przekaz nie przekracza 15 000 EUR w przypadku transakcji, o których mowa w art. 21 ust. 4, lub 5 000 EUR w przypadku transakcji, o których mowa w art. 21 ust. 5, lecz przekazy łącznie wymagają zezwolenia; oraz

b) łańcuch przekazów obejmujących różnych dostawców usług płatniczych, lub osób fizycznych lub prawnych, który jest związany z pojedynczym zobowiązaniem do przekazania środków finansowych.

3. Państwa członkowskie powiadamiają się nawzajem oraz Komisję o każdym zezwoleniu przyznanym zgodnie z ust. 1.

4. Na zasadzie odstępstwa od zakazów ustanowionych w art. 21 ust. 1 i 2 właściwe organy państw członkowskich mogą zezwolić na przeprowadzenie transakcji dotyczących płatności celem zaspokojenia roszczeń wobec KRLD, jej obywateli lub osób prawnych, podmiotów lub organów zarejestrowanych lub utworzonych na podstawie prawa KRLD oraz transakcje o podobnym charakterze, jeżeli transakcje te nie przyczyniają się do realizacji działań zabronionych na mocy niniejszego rozporządzenia, w oparciu o analizę poszczególnych przypadków i pod warunkiem, że dane państwo członkowskie powiadomiło pozostałe państwa członkowskie i Komisję z co najmniej dziesięciodniowym wyprzedzeniem przed wydaniem zezwolenia.