Artykuł 38

1. Ładunki, w tym bagaże osobiste i rejestrowane, na terytorium Unii lub przewożone przez terytorium Unii, w tym w portach lotniczych, portach i wolnych obszarach celnych, o których mowa w art. 243–249 rozporządzenia (UE) nr 952/2013, podlegają kontroli w celu zapewnienia, że nie zawierają produktów zabronionych na mocy rezolucji RB ONZ nr 1718 (2006), 1874 (2009), 2087 (2013), 2094 (2013), 2270 (2016), 2321 (2016), 2371 (2017) lub niniejszego rozporządzenia, jeżeli:

a) ładunek pochodzi z KRLD;

b) krajem docelowym ładunku jest KRLD;

c) KRLD lub jej obywatele lub osoby lub podmioty działające w ich imieniu lub na ich polecenie lub podmioty przez nie posiadane lub kontrolowane pośredniczyły w załadunku lub brały udział w obsłudze ładunku;

d) osoby, podmioty lub organy wymienione w załączniku XIII pośredniczyły w załadunku lub brały udział w obsłudze ładunku;

e) ładunek jest przewożony na statkach pływających pod banderą KRLD lub statkach powietrznych zarejestrowanych w KRLD lub na statkach morskich lub powietrznych bez przynależności państwowej.

2. Jeżeli dany ładunek na terytorium Unii lub przewożony przez terytorium Unii, w tym w portach lotniczych, morskich i wolnych obszarach celnych, nie wchodzi w zakres ust. 1, podlega kontroli, jeżeli istnieją uzasadnione powody, by sądzić, że może zawierać produkty, których sprzedaż, dostarczanie, przekazywanie lub wywóz są zakazane na mocy niniejszego rozporządzenia, w następujących okolicznościach:

a) ładunek pochodzi z KRLD;

b) krajem docelowym ładunku jest KRLD; lub

c) KRLD lub jej obywatele lub osoby lub podmioty działające w ich imieniu pośredniczyły w załadunku lub brały udział w obsłudze ładunku.

3. Ust. 1 i 2 pozostają bez uszczerbku dla nienaruszalności i ochrony bagażu dyplomatycznego i konsularnego przewidzianej w Konwencji wiedeńskiej o stosunkach dyplomatycznych z 1961 r. i w Konwencji wiedeńskiej o stosunkach konsularnych z 1963 r.

4. Zabrania się świadczenia na rzecz statków KRLD usług bunkrowania lub zaopatrywania statków lub wszelkich innych usług dla statków, jeżeli usługodawcy posiadają informacje – w tym od właściwych organów celnych na podstawie informacji poprzedzających przybycie lub wyprowadzenie towarów, o których to informacjach mowa w art. 9 ust. 1 – dające uzasadnione podstawy, by podejrzewać, że statki te przewożą towary, których dostarczanie, sprzedaż, przekazywanie lub wywóz są zabronione na mocy niniejszego rozporządzenia, chyba że świadczenie takich usług jest niezbędne ze względów humanitarnych.