Artykuł 1

1. Udostępnia się pomoc posiadaczom świń, którzy otrzymali od właściwych organów nakaz zaprzestania produkcji wieprzowiny zgodnie z polskim rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 6 maja 2015 r. w sprawie środków podejmowanych w związku z wystąpieniem afrykańskiego pomoru świń (5) zmienionym rozporządzeniem z dnia 5 lipca 2017 r. („polskie rozporządzenie”) i którzy spełniają następujące warunki:

a) w momencie wydania nakazu ich gospodarstwo znajduje się na jednym z obszarów Polski objętych środkami dotyczącymi zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń, wymienionymi w załączniku do decyzji wykonawczej Komisji 2014/709/UE (6) zmienionej decyzją wykonawczą 2017/1481/UE (7);

b) utrzymywali średnio nie więcej niż 50 świń w okresie od dnia 1 lipca 2016 r. do dnia 30 czerwca 2017 r. i przynajmniej jedno takie zwierzę w czasie wizyty kontrolnej, która doprowadziła do wydania nakazu zaprzestania produkcji wieprzowiny;

c) ich zwierzęta opuściły gospodarstwo w terminie ustalonym przez właściwe organy, lecz nie później niż 120 dni po wydaniu przez właściwe organy nakazu zaprzestania produkcji wieprzowiny;

d) złożyli wniosek o przyznanie pomocy w terminie ustalonym przez Polskę;

e) nie skorzystali, z tytułu tej samej straty dochodu lub z tytułu tych samych zwierząt, z pomocy państwa, ubezpieczenia lub pomocy finansowanej w ramach wkładu finansowego Unii na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 652/2014 (8).

2. Przyznanie pomocy pozostaje bez uszczerbku dla możliwości wznowienia produkcji wieprzowiny przez posiadaczy świń, o których mowa w ust. 1, po okresie dwóch lat, po przedstawieniu dowodów, że spełniają oni wymogi przewidziane w polskim rozporządzeniu.