Artykuł 20

1. Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do Malty i Cypru, dopóki na ich odpowiednie terytoria nie jest dostarczany gaz. Malta i Cypr wypełniają obowiązki określone w wymienionych poniżej przepisach oraz dokonują wyborów, do jakich są uprawnione na podstawie tych przepisów, w określonych terminach liczonych od dnia rozpoczęcia dostaw gazu na ich odpowiednie terytoria:

a) w odniesieniu do art. 2 pkt 5, art. 3 ust. 2, art. 7 ust. 5 i art. 14 ust. 6 lit. a): 12 miesięcy;

b) w odniesieniu do art. 6 ust. 1: 18 miesięcy;

c) w odniesieniu do art. 8 ust. 7: 24 miesiące;

d) w odniesieniu do art. 5 ust. 4: 36 miesięcy;

e) w odniesieniu do art. 5 ust. 1: 48 miesięcy.

Aby spełnić obowiązek zawarty w art. 5 ust. 1, Malta i Cypr mogą stosować przepisy zawarte w art. 5 ust. 2, w tym przy wykorzystaniu nierynkowych środków po stronie popytu.

2. Obowiązki związane z pracami grup ryzyka przewidziane w art. 7 i 8 w odniesieniu do grup ryzyka południowego korytarza gazowego oraz wschodniej części regionu Morza Śródziemnego zaczną mieć zastosowanie od daty rozpoczęcia fazy testowej głównej infrastruktury/gazociągu.

3. Dopóki Szwecja ma dostęp do gazu za pośrednictwem połączeń międzysystemowych wyłącznie z Danii, która jest jej jedynym źródłem gazu i jako jedyna może udzielać jej solidarnego wsparcia, Dania i Szwecja są zwolnione z określonego w art. 13 ust. 10 obowiązku dokonywania uzgodnień technicznych, prawnych i finansowych w celu udzielania Danii solidarnego wsparcia przez Szwecję. Nie wpływa to na obowiązek Danii w zakresie udzielenia solidarnego wsparcia i dokonania niezbędnych uzgodnień technicznych, prawnych i finansowych w tym celu zgodnie z art. 13.

4. Art. 6a–6d nie mają zastosowania do Irlandii, Cypru i Malty, dopóki nie są one bezpośrednio połączone z systemem gazowym wzajemnie połączonym jakiegokolwiek innego państwa członkowskiego.