Artykuł 34

1. W przypadku gdy postępowanie przygotowawcze prowadzone przez Prokuraturę Europejską wykaże, że okoliczności faktyczne będące przedmiotem tego postępowania nie stanowią przestępstwa, w stosunku do którego jest ona właściwa na podstawie art. 22 i 23, właściwa stała izba podejmuje decyzję o przekazaniu sprawy bez zbędnej zwłoki właściwym organom krajowym.

2. W przypadku gdy postępowanie przygotowawcze prowadzone przez Prokuraturę Europejską wykaże, że nie są już spełniane szczególne warunki wykonywania przez nią jej właściwości, przedstawione w art. 25 ust. 2 i 3, właściwa stała izba podejmuje decyzję o przekazaniu sprawy właściwym organom krajowym bez zbędnej zwłoki i przed wszczęciem postępowania przed sądami krajowymi.

3. Jeżeli w odniesieniu do przestępstw, które wyrządziły lub mogą wyrządzić interesom finansowym Unii szkodę o wartości mniejszej niż 100 000 EUR, kolegium stwierdzi, że ze względu na niewielką wagę przestępstwa lub mały stopień złożoności postępowania w danej sprawie nie ma potrzeby prowadzenia postępowania przygotowawczego ani wnoszenia i popierania oskarżania na poziomie Unii, a korzystniejsze dla skuteczności postępowania przygotowawczego lub wnoszenia i popierania oskarżania będzie przekazanie sprawy właściwym organom krajowym, to zgodnie z art. 9 ust. 2 wydaje ono ogólne wytyczne pozwalające stałym izbom przekazać sprawę tym organom.

Takie wytyczne umożliwiają również stałym izbom przekazanie sprawy właściwym organom krajowym, w przypadku gdy Prokuratura Europejska wykonuje swoją właściwość w odniesieniu do przestępstw, o których mowa w art. 3 ust. 2 lit. a) i b) dyrektywy (UE) 2017/1371, i gdy wartość szkody, która została wyrządzona lub która może zostać wyrządzona interesom finansowym Unii, nie przekracza wartości szkody, która została wyrządzona lub która może zostać wyrządzona innemu pokrzywdzonemu.

Aby zapewnić spójne stosowanie wytycznych, każda stała izba co roku przekazuje kolegium sprawozdanie z ich stosowania.

Takie przekazanie sprawy obejmuje również wszelkie przestępstwa nierozerwalnie ze sobą związane należące do właściwości Prokuratury Europejskiej, o których mowa w art. 22 ust. 3.

4. Stała izba powiadamia Europejskiego Prokuratora Generalnego o wszelkich decyzjach o przekazaniu sprawy organom krajowym na podstawie ust. 3. W terminie trzech dni od otrzymania tej informacji Europejski Prokurator Generalny może zwrócić się do stałej izby o ponowne rozpatrzenie jej decyzji, jeżeli uzna, że wymaga tego spójność prowadzonej przez Prokuraturę Europejską polityki w zakresie przekazywania spraw. Jeżeli Europejski Prokurator Generalny jest członkiem danej stałej izby, prawo do wystąpienia o takie ponowne rozpatrzenie wykonuje jeden z jego zastępców.

5. Jeżeli właściwe organy krajowe w terminie wynoszącym maksymalnie 30 dni nie wyrażą zgody na przejęcie sprawy zgodnie z ust. 2 i 3, Prokuratura Europejska pozostaje organem właściwym do popierania oskarżenia lub umorzenia postępowania zgodnie z przepisami określonymi w niniejszym rozporządzeniu.

6. W przypadku gdy Prokuratura Europejska rozważa umorzenie postępowania zgodnie z art. 39 ust. 3, a organ krajowy wnioskuje o przekazanie sprawy, stała izba niezwłocznie przekazuje sprawę temu organowi.

7. Jeżeli w następstwie przekazania sprawy zgodnie z ust. 1, 2 lub 3 niniejszego artykułu i art. 25 ust. 3 organ krajowy postanowi wszcząć postępowanie przygotowawcze, Prokuratura Europejska przekazuje temu organowi akta sprawy, odstępuje od podejmowania dalszych czynności w ramach postępowania przygotowawczego lub czynności w zakresie oskarżania i zamyka postępowanie.

8. W przypadku przekazania akt zgodnie z ust. 1, 2 lub 3 niniejszego artykułu i art. 25 ust. 3 Prokuratura Europejska informuje o tym odnośne instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii oraz – w stosownych przypadkach zgodnie z prawem krajowym – podejrzanych lub oskarżonych oraz pokrzywdzonych w wyniku przestępstwa.