Artykuł 36

1. Jeżeli delegowany prokurator europejski przedkłada projekt decyzji dotyczącej wniesienia sprawy do sądu, stała izba podejmuje decyzję w sprawie takiego projektu, zgodnie z procedurami określonymi w art. 35, w terminie 21 dni. Stała izba nie może postanowić o umorzeniu postępowania, jeżeli projekt decyzji dotyczy wniesienia sprawy do sądu.

2. Jeżeli stała izba nie podejmuje decyzji w terminie 21 dni, decyzję zaproponowaną przez delegowanego prokuratora europejskiego uznaje się za przyjętą.

3. Jeżeli w danej sprawie jurysdykcję ma więcej niż jedno państwo członkowskie, stała izba co do zasady podejmuje decyzję o wniesieniu oskarżenia w państwie członkowskim delegowanego prokuratora europejskiego prowadzącego sprawę. Uwzględniając sprawozdanie przedłożone zgodnie z art. 35 ust. 1, stała izba może jednak postanowić o wniesieniu oskarżenia w innym państwie członkowskim, jeżeli istnieją ku temu wystarczająco uzasadnione podstawy, z uwzględnieniem kryteriów określonych w art. 26 ust. 4 i 5, a także może przekazać delegowanemu prokuratorowi europejskiemu z tego państwa członkowskiego odpowiednie polecenia.

4. Przed podjęciem decyzji o wniesieniu sprawy do sądu właściwa stała izba może, na wniosek delegowanego prokuratora europejskiego prowadzącego sprawę, postanowić o połączeniu kilku spraw dotyczących tej samej osoby lub tych samych osób, jeżeli postępowania przygotowawcze prowadzone były przez różnych delegowanych prokuratorów europejskich; takiego połączenia dokonuje się z myślą o wniesieniu i popieraniu oskarżenia w tych sprawach przed sądami jednego państwa członkowskiego, które zgodnie ze swoim prawem ma jurysdykcję w każdej z tych spraw.

5. Po podjęciu decyzji o tym, w którym państwie członkowskim ma być wniesione oskarżenie, na podstawie prawa krajowego ustala się właściwy sąd krajowy w tym państwie członkowskim.

6. Jeżeli jest to konieczne do celów odzyskiwania mienia, dalszych działań administracyjnych lub monitorowania, Prokuratura Centralna powiadamia właściwe organy krajowe, osoby zainteresowane i stosowne instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii o decyzji w sprawie wniesienia oskarżenia.

7. W przypadku gdy w następstwie orzeczenia sądu prokuratura musi podjąć decyzję o tym, czy wnieść odwołanie, delegowany prokurator europejski przedkłada właściwej stałej izbie sprawozdanie zawierające projekt decyzji i oczekuje na jej polecenia. Gdyby okazało się, że oczekiwanie na te polecenia w terminie przewidzianym prawem krajowym jest niemożliwe, delegowany prokurator europejski jest uprawniony do wniesienia odwołania bez uprzednich poleceń ze strony stałej izby, po czym niezwłocznie przekazuje stałej izbie sprawozdanie. Stała izba wydaje następnie delegowanemu prokuratorowi europejskiemu polecenie, by podtrzymał lub wycofał odwołanie. Taka sama procedura ma zastosowanie, jeżeli w trakcie postępowania sądowego i zgodnie z mającym zastosowanie prawem krajowym delegowany prokurator europejski prowadzący sprawę zajmie stanowisko, które prowadziłoby do umorzenia postępowania.