Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/2055 z dnia 23 czerwca 2017 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2366 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących współpracy i wymiany informacji między właściwymi organami w związku z korzystaniem ze swobody przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług przez instytucje płatnicze (Tekst mający znaczenie dla EOG. )

Rozdział 3 — ZGŁOSZENIE PASZPORTOWE DOTYCZĄCE AGENTA

Artykuł 10

W mocy

Informacje, które należy przekazać

1. Do celów art. 28 ust. 2 akapit pierwszy dyrektywy (UE) 2015/2366, w przypadku dokonania przez instytucję płatniczą zgłoszenia paszportowego dotyczącego agenta właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia przekazują następujące informacje właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego:

a) datę otrzymania pełnego i prawidłowego zgłoszenia paszportowego od instytucji płatniczej zgodnie z art. 4;

b) nazwę państwa członkowskiego, w którym instytucja płatnicza zamierza prowadzić działalność za pośrednictwem agenta;

c) rodzaj zgłoszenia paszportowego;

d) charakter zgłoszenia paszportowego oraz, w przypadku gdy korzystanie z usług agenta w przyjmującym państwie członkowskim nie oznacza korzystania ze swobody przedsiębiorczości, opis okoliczności uwzględnionych przez właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia w ich ocenie;

e) nazwę, adres i, w stosownych przypadkach, numer zezwolenia i niepowtarzalny numer identyfikacyjny instytucji płatniczej w państwie członkowskim pochodzenia zgodnie z formatami określonymi w załączniku I;

f) identyfikator podmiotu prawnego (LEI) instytucji płatniczej, jeżeli jest dostępny;

g) tożsamość i dane kontaktowe osoby wyznaczonej do kontaktów w instytucji płatniczej dokonującej zgłoszenia paszportowego dotyczącego agenta;

h) tożsamość i dane kontaktowe agenta zaangażowanego przez instytucję płatniczą;

i) niepowtarzalny numer identyfikacyjny agenta w państwie członkowskim, w którym posiada on siedzibę lub miejsce zamieszkania, stosownie do przypadku, zgodnie z formatami określonymi w załączniku I;

j) w stosownych przypadkach – tożsamość i dane kontaktowe osób odpowiedzialnych za centralny punkt kontaktowy, jeżeli punkt taki został wyznaczony zgodnie z art. 29 ust. 4 dyrektywy (UE) 2015/2366;

k) usługi płatnicze, które mają być świadczone w przyjmującym państwie członkowskim za pośrednictwem agenta;

l) opis mechanizmów kontroli wewnętrznej, które będą stosowane przez agenta w celu spełnienia wymogów dotyczących zapobiegania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu zgodnie z dyrektywą (UE) 2015/849;

m) tożsamość i dane kontaktowe dyrektorów i osób odpowiedzialnych za zarządzanie agentem, którego usługi mają być wykorzystywane w ramach świadczenia usług płatniczych, a także – w przypadku agentów innych niż dostawcy usług płatniczych – dokumentację potwierdzającą, że posiadają oni właściwe kompetencje i reputację.

2. W przypadku gdy instytucja płatnicza powiadomiła właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia o zamiarze zlecenia wykonywania funkcji operacyjnych w ramach outsourcingu innym podmiotom w przyjmującym państwie członkowskim, właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia informują o tym odpowiednio właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.