Artykuł 63

1. Każde państwo członkowskie wymaga, aby obserwatorzy wykonywali w szczególności następujące zadania:

a) rejestracja i zgłaszanie informacji dotyczących działalności połowowej statku, na którym prowadzą obserwacje, w tym co najmniej:

(i) zbieranie danych, w tym oszacowanie całkowitego połowu gatunków docelowych, przyłowu i odrzutów (w tym rekinów, żółwi morskich, ssaków morskich i ptaków morskich), oszacowanie lub pomiar – na ile to możliwe – składu wielkościowego, stanu okazów (tj. zatrzymane, odrzucone martwe, uwolnione żywe) i zbieranie próbek biologicznych do analizy cyklu życiowego (na przykład gonady, kolce, łuski);

(ii) informacje na temat wszystkich znalezionych znaczków;

(iii) informacje dotyczące operacji połowowych, w tym długość i szerokość geograficzną obszaru połowu, informacje dotyczące nakładu połowowego (na przykład liczba zaciągów, liczba haków), datę każdej operacji połowowej, w tym, w stosownych przypadkach, godziny rozpoczęcia i wstrzymania działalności połowowej, informacje na temat wykorzystania przedmiotów powodujących koncentrację ryb, w tym FAD, oraz informacje na temat ogólnego stanu uwolnionych zwierząt związane ze wskaźnikami przeżywalności (tj. martwe lub żywe, ranne);

b) obserwacja i rejestracja przypadków, w których zastosowano środki ograniczania przypadkowych połowów, oraz zgłaszanie innych odpowiednich informacji;

c) w miarę możliwości obserwacja i raporty dotyczące warunków środowiskowych (na przykład stan morza, parametry klimatyczne i hydrologiczne);

d) obserwacja i rejestracja przypadków zastosowania FAD, zgodnie z programem obecności obserwatorów regionalnych ICCAT przyjętym w ramach wieloletniego programu ochrony tuńczyka tropikalnego i zarządzania nim; oraz

e) wykonywanie wszelkich innych zadań naukowych zgodnie z zaleceniami Stałego Komitetu ICCAT ds. Badań Naukowych i Statystyki i uzgodnionych przez Komisję.

2. Państwa członkowskie zapewniają, aby obserwatorzy:

a) nie ingerowali w wyposażenie elektroniczne statku;

b) znali procedury awaryjne na statku, w tym lokalizację tratw ratunkowych, gaśnic i apteczek pierwszej pomocy;

c) porozumiewali się w razie potrzeby z kapitanem w istotnych kwestiach dotyczących obserwatorów i ich zadań;

d) nie utrudniali ani nie zakłócali działalności połowowej i zwykłych działań statku;

e) uczestniczyli w spotkaniach podsumowujących z odpowiednimi przedstawicielami instytutu naukowego lub krajowego organu odpowiedzialnego za realizację programu obecności obserwatorów.

3. Kapitan statku, na który obserwator został oddelegowany:

a) umożliwia odpowiedni dostęp do statku i jego operacji;

b) umożliwia obserwatorowi skuteczne wykonywanie jego zadań, w tym poprzez:

(i) zapewnienie odpowiedniego dostępu do narzędzi połowowych, dokumentacji (w tym elektronicznych i papierowych dzienników połowowych) oraz połowu;

(ii) porozumiewanie się w dowolnej chwili z odpowiednimi przedstawicielami instytutu naukowego lub organu krajowego;

(iii) zapewnienie odpowiedniego dostępu do elektronicznych i innych urządzeń istotnych dla działalności połowowej, w tym:

— satelitarnych urządzeń nawigacyjnych,

— elektronicznych urządzeń łączności;

(iv) zapewnienie, aby nikt na statku poddanym obserwacji nie uszkadzał ani nie niszczył sprzętu lub dokumentacji należących do obserwatora, nie utrudniał ani nie zakłócał pracy obserwatora, ani nie działał w inny sposób, który mógłby bez uzasadnienia uniemożliwiać obserwatorowi wykonywanie jego zadań;

c) zapewnia obserwatorom zakwaterowanie, w tym miejsce do spania, wyżywienie i odpowiednie warunki sanitarne i medyczne, takie same, jakimi dysponują oficerowie;

d) zapewnia obserwatorowi odpowiednie miejsce do wykonywania zadań na mostku lub w sterowni, a także miejsce na pokładzie odpowiednie do wykonywania zadań obserwatora.

4. Każde państwo członkowskie:

a) nakłada na statki pływające pod jego banderą wymóg, aby podczas połowów gatunków ICCAT był na nich obecny obserwator naukowy zgodnie z niniejszym rozporządzeniem;

b) nadzoruje bezpieczeństwo swoich obserwatorów;

c) zachęca, w miarę możliwości i w stosownych przypadkach, swój instytut naukowy lub organ krajowy do zawierania porozumień z instytutami naukowymi lub organami krajowymi innych państw członkowskich lub CPC w celu wymiany między nimi raportów obserwatorów oraz danych przedstawianych przez obserwatorów;

d) podaje w sprawozdaniu rocznym – do użytku Komisji i Stałego Komitetu ICCAT ds. Badań Naukowych i Statystyki – szczegółowe informacje dotyczące wdrożenia zalecenia ICCAT 16-14, które obejmują:

(i) informacje na temat struktury i kształtu ich programów obecności obserwatorów naukowych, w tym między innymi:

— docelowy poziom obecności obserwatorów w podziale na łowiska i rodzaj narzędzi połowowych, a także to, w jaki sposób jest on mierzony,

— dane, które muszą zostać zebrane,

— stosowane protokoły zbierania i przetwarzania danych,

— informacje na temat sposobu wybierania statków na potrzeby osiągnięcia celu wyznaczonego przez państwa członkowskie w zakresie docelowego poziomu obecności obserwatorów,

— wymogi w zakresie przeszkolenia obserwatorów, oraz

— wymogi w zakresie kwalifikacji obserwatorów;

(ii) liczbę monitorowanych statków, osiągnięty poziom obecności obserwatorów w podziale na łowiska i rodzaj narzędzi połowowych oraz szczegółowe informacje na temat sposobu obliczenia poziomu obecności obserwatorów;

e) po pierwszym przekazaniu informacji wymaganych na podstawie lit. d) ppkt (i), zgłasza zmiany w strukturze i kształcie swoich programów obecności obserwatorów w sprawozdaniach rocznych wyłącznie wtedy, gdy zmiany takie mają miejsce, oraz nadal przekazuje Komisji co roku informacje wymagane na podstawie lit. d) ppkt (ii);

f) każdego roku, za pomocą wskazanych formatów elektronicznych, które są opracowywane przez Stały Komitet ICCAT ds. Badań Naukowych i Statystyki, przekazuje temu komitetowi informacje zebrane w ramach krajowych programów obecności obserwatorów w celu wykorzystania przez Komisję, w szczególności na potrzeby oceny stad i do innych celów naukowych, zgodnie z obowiązującymi procedurami dotyczącymi innych wymogów dotyczących przekazywania danych oraz z krajowymi wymogami poufności;

g) zapewnia wdrożenie rzetelnych protokołów zbierania danych przez obserwatorów podczas wykonywania ich zadań, o których mowa w ust. 1 i 2, w tym, w razie konieczności i w stosownych przypadkach, wykorzystywanie fotografii.