Artykuł 7

1. Klient pośredni drugiego rzędu może świadczyć usługi w zakresie rozliczeń pośrednich na rzecz klientów pośrednich trzeciego rzędu wyłącznie wówczas, gdy spełnione są wszystkie następujące warunki:

a) klient pośredni i klient pośredni drugiego rzędu są posiadającymi zezwolenie instytucjami kredytowymi lub firmami inwestycyjnymi lub podmiotami mającymi siedzibę w państwie trzecim, które byłyby uznawane za instytucję kredytową lub firmę inwestycyjną, gdyby miały siedzibę w Unii;

b) członek rozliczający i klient wchodzą w skład tej samej grupy, ale klient pośredni nie wchodzi w skład tej grupy;

c) klient pośredni i klient pośredni drugiego rzędu wchodzą w skład tej samej grupy, ale klient pośredni trzeciego rzędu nie wchodzi w skład tej grupy;

d) klient pośredni drugiego rzędu oraz klient pośredni trzeciego rzędu zawierają, w formie pisemnej, ustalenie dotyczące rozliczeń pośrednich. Ustalenie dotyczące rozliczeń pośrednich obejmuje co najmniej następujące warunki umowne:

(i) warunki ogólne, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. b);

(ii) zobowiązanie klienta pośredniego drugiego rzędu do honorowania wszystkich zobowiązań klienta pośredniego trzeciego rzędu wobec klienta pośredniego w odniesieniu do transakcji objętych ustaleniem dotyczącym rozliczeń pośrednich;

e) aktywa i pozycje klienta pośredniego trzeciego rzędu są utrzymywane przez członka rozliczającego na rachunku, o którym mowa w art. 4 ust. 2 lit. a).

Wszystkie aspekty ustalenia dotyczącego rozliczeń pośrednich, o którym mowa w akapicie pierwszym lit. d), muszą być jednoznacznie udokumentowane.

2. Jeżeli klienci pośredni drugiego rzędu świadczą usługi w zakresie rozliczeń pośrednich na podstawie ust. 1:

a) przepisy art. 4 ust. 1, 5, 6 i 8 stosują się do klienta i do klienta pośredniego w taki sposób, jakby byli oni członkami rozliczającymi;

b) przepisy art. 2 ust. 1 lit. b), art. 5 ust. 2, 3, 6, 8 i 9 stosują się do klienta pośredniego i klienta pośredniego drugiego rzędu w taki sposób, jakby byli oni klientami.