Artykuł 7

1. EES składa się z:

a) systemu centralnego (zwanego dalej „systemem centralnym EES”);

aa) infrastruktury centralnej wspólnego repozytorium danych umożliwiających identyfikację, o której mowa w art. 17 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) 2019/817;

b) jednolitego interfejsu krajowego w każdym państwie członkowskim, opartego na wspólnych specyfikacjach technicznych i identycznego dla wszystkich państw członkowskich, który umożliwia podłączenie w bezpieczny sposób systemu centralnego EES do krajowej infrastruktury granicznej w państwach członkowskich;

c) bezpiecznego kanału komunikacyjnego między systemem centralnym EES i systemem centralnym VIS;

d) bezpiecznej i zaszyfrowanej infrastruktury łączności między systemem centralnym EES i jednolitymi interfejsami krajowymi;

e) usługi sieciowej, o której mowa w art. 13;

f) bezpiecznej infrastruktury łączności między systemem centralnym EES a infrastrukturą centralną europejskiego portalu wyszukiwania oraz wspólnego repozytorium danych umożliwiających identyfikację.

1a. Wspólne repozytorium danych umożliwiających identyfikację zawiera dane, o których mowa w art. 16 ust. 1 lit. a)–d), art. 17 ust. 1 lit. a), b) i c) oraz art. 18 ust. 1 i 2. Pozostałe dane pochodzące z EES są przechowywane w systemie centralnym EES.

2. System centralny EES jest prowadzony przez eu-LISA w jej obiektach technicznych. Zapewnia on funkcje techniczne określone w niniejszym rozporządzeniu zgodnie z warunkami dostępności, jakości i szybkości określonymi w art. 37 ust. 3.

3. Bez uszczerbku dla decyzji Komisji 2008/602/WE (

10

) niektóre sprzęty i oprogramowanie komputerowe infrastruktury łączności EES są wspólne z infrastrukturą komunikacyjną VIS, o której mowa w art. 1 ust. 2 decyzji 2004/512/WE. Zapewnia się logiczne rozdzielenie danych VIS i danych EES.