Artykuł 1

W rozporządzeniu (UE) 2016/1036 wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 2 wprowadza się ustęp w brzmieniu:

„6a.

a) w przypadku stwierdzenia, przy stosowaniu niniejszego lub innego odpowiedniego przepisu niniejszego rozporządzenia, że ze względu na istnienie w kraju wywozu znaczących zakłóceń w rozumieniu lit. b) nie jest właściwe stosowanie cen i kosztów krajowych w tym kraju, wartość normalną konstruuje się wyłącznie na podstawie kosztów produkcji i sprzedaży odzwierciedlających niezniekształcone ceny lub wartości odniesienia, zgodnie z poniższymi zasadami.

Źródła, które Komisja może wykorzystać, obejmują:

— stosowne koszty produkcji i sprzedaży w odpowiednim reprezentatywnym kraju o podobnym poziomie rozwoju gospodarczego jak kraj wywozu, o ile stosowne dane na temat kosztów są łatwo dostępne; w przypadku gdy jest więcej takich krajów, pierwszeństwo przyznaje się, w stosownych przypadkach, krajom z odpowiednim poziomem ochrony socjalnej i ochrony środowiska;

— jeżeli uzna to za stosowne – niezniekształcone międzynarodowe ceny, koszty lub wartości odniesienia; lub

— koszty krajowe, ale tylko jeśli zostanie potwierdzone, że nie są zniekształcone, w oparciu o dokładne i odpowiednie dowody, w tym w ramach przepisów dotyczących zainteresowanych stron w lit. c).

Bez uszczerbku dla art. 17, ocena ta jest przeprowadzana oddzielnie dla każdego eksportera i producenta.

Skonstruowana wartość normalna obejmuje niezniekształconą i odpowiednią kwotę kosztów administracyjnych, kosztów sprzedaży i kosztów ogólnych oraz zyski;

b) znaczące zakłócenia to te zakłócenia, które występują wówczas, gdy podane ceny lub koszty, w tym koszty surowców i energii, nie wynikają z działania sił rynkowych, ponieważ wywiera na nie wpływ istotna interwencja rządowa. Przy ocenie istnienia znaczących zakłóceń uwzględnia się m.in. potencjalny wpływ jednego z następujących elementów lub kilku z nich:

— rynek jest w znacznej mierze obsługiwany przez przedsiębiorstwa będące własnością władz kraju wywozu lub będące pod kontrolą lub politycznym nadzorem tych władz lub też działające zgodnie ze wskazówkami tych władz,

— obecność przedstawicieli państwa w przedsiębiorstwach umożliwia ingerowanie w ceny lub koszty,

— polityka publiczna lub działania publiczne, które faworyzują dostawców krajowych lub w inny sposób wpływają na działanie sił rynkowych,

— brak, dyskryminujące stosowanie bądź niedostateczne egzekwowanie przepisów dotyczących upadłości, prawa spółek czy prawa rzeczowego,

— zniekształcone koszty wynagrodzeń;

— dostęp do finansowania uzyskuje się dzięki instytucjom, które wdrażają cele polityki publicznej lub w inny sposób nie działają niezależnie od państwa;

c) jeśli Komisja ma uzasadnione przesłanki świadczące o możliwości istnienia znaczących zakłóceń, o których mowa w lit. b), w jakimś kraju lub w jakimś sektorze w tym kraju, oraz jeśli jest to stosowne dla skutecznego stosowania niniejszego rozporządzenia, Komisja przygotowuje, udostępnia publicznie i regularnie aktualizuje sprawozdanie opisujące okoliczności rynkowe, o których mowa w lit. b), panujące w tym kraju lub sektorze. Takie sprawozdania i dowody, na których się one opierają, są włączane do akt dowolnego dochodzenia dotyczącego tego kraju lub sektora. Zainteresowane strony mają wystarczającą możliwość wypowiedzenia się na temat sprawozdania i dowodów, na których się ono opiera, ich podważenia, uzupełnienia, wprowadzania uwag lub powoływania się na nie w każdym dochodzeniu, w którym takie sprawozdanie lub dowody się wykorzystuje. Przy ocenie istnienia znaczących zakłóceń Komisja uwzględnia wszystkie stosowne dowody znajdujące się w aktach dochodzenia;

d) przy składaniu skargi zgodnie z art. 5 lub wniosku o przegląd zgodnie z art. 11 przemysł unijny może opierać się na dowodach zawartych w sprawozdaniu, o którym mowa w lit. c) niniejszego ustępu, jeśli przestrzegają one norm dotyczących dowodów w świetle art. 5 ust. 9, aby uzasadnić obliczenie wartości normalnej;

e) W przypadku gdy Komisja stwierdzi, że istnieją wystarczające dowody zgodnie z art. 5 ust. 9 potwierdzające znaczące zakłócenia w rozumieniu lit. b) niniejszego ustępu, i podejmuje decyzję o wszczęciu dochodzenia na tej podstawie, w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania podaje ten fakt. Komisja zbiera dane niezbędne do umożliwienia konstruowania wartości normalnej zgodnie z lit. a) niniejszego ustępu.

Natychmiast po wszczęciu dochodzenia jego strony informuje się o odpowiednich źródłach, które Komisja zamierza wykorzystać w celu określenia wartości normalnej na podstawie lit. a) niniejszego ustępu, pozostawiając stronom 10 dni na przesłanie uwag. W tym celu zainteresowane strony otrzymują dostęp do akt obejmujących wszelkie dowody, na których opiera się organ prowadzący dochodzenie, bez uszczerbku dla art. 19. Dowody dotyczące istnienia znaczących zakłóceń mogą być brane pod uwagę, jedynie jeśli można je zweryfikować w odpowiednim czasie w ramach dochodzenia, zgodnie z art. 6 ust. 8.”;

2) art. 2 ust. 7 otrzymuje brzmienie:

„7. W przypadku przywozu z krajów, które w momencie wszczęcia dochodzenia nie są członkami WTO i są wymienione w załączniku I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/755 (*1), wartość normalną określa się na podstawie ceny lub wartości skonstruowanej w odpowiednim reprezentatywnym kraju lub ceny stosowanej przy wywozie z takiego państwa trzeciego do innych państw, w tym do Unii, a w przypadku, gdy jest to niemożliwe, na podstawie innej uzasadnionej metody, w tym na podstawie ceny faktycznie zapłaconej lub należnej w Unii za produkt podobny, w stosownych przypadkach odpowiednio skorygowanej, tak by uwzględniała rozsądną marżę zysku.

Odpowiedni reprezentatywny kraj jest wybierany w oparciu o uzasadnioną metodę i z odpowiednim uwzględnieniem wiarygodnych informacji dostępnych w czasie wyznaczania, a zwłaszcza przy współpracy z co najmniej jednym eksporterem i producentem w tym kraju. W przypadku gdy jest więcej takich krajów, pierwszeństwo przyznaje się, w stosownych przypadkach, krajom z odpowiednim poziomem ochrony socjalnej i ochrony środowiska. Uwzględnia się także ograniczenia czasowe. O ile to możliwe, wykorzystuje się odpowiedni reprezentatywny kraj będący przedmiotem tego samego dochodzenia.

Natychmiast po wszczęciu dochodzenia jego strony informuje się o wyznaczonym kraju, pozostawiając im 10 dni na przedstawienie uwag.

(*1) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/755 z dnia 29 kwietnia 2015 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu z niektórych państw trzecich (Dz.U. L 123 z 19.5.2015, s. 33).”;"

3) w art. 11 ust. 3 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Jeśli istniejące środki antydumpingowe opierają się na wartości normalnej obliczanej na podstawie art. 2 ust. 7 w brzmieniu obowiązującym w dniu 19 grudnia 2017 r., metodyka określona w art. 2 ust. 1–6a zastępuje pierwotną metodykę wykorzystywaną do ustalenia wartości normalnej wyłącznie od dnia podjęcia pierwszego przeglądu wygaśnięcia tych środków, po dniu19 grudnia 2017 r. Zgodnie z art. 11 ust. 2 środki te pozostają w mocy do czasu zakończenia przeglądu.”;

4) w art. 11 ust. 4 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Jeśli istniejące środki antydumpingowe opierają się na wartości normalnej obliczanej na podstawie art. 2 ust. 7 w brzmieniu obowiązującym w dniu 19 grudnia 2017 r., metodyka określona w art. 2 ust. 1–6a zastępuje pierwotną metodykę wykorzystywaną do ustalenia wartości normalnej dopiero po dniu podjęcia pierwszego przeglądu wygaśnięcia tych środków, po dniu 20 grudnia 2017 r.. Zgodnie z art. 11 ust. 2 środki te pozostają w mocy do czasu zakończenia przeglądu.”;

5) w art. 11 ust. 9 dodaje się akapit w brzmieniu:

„W odniesieniu do okoliczności istotnych dla określenia wartości normalnej na podstawie art. 2 należy odpowiednio uwzględnić wszelkie stosowne dowody, w tym istotne sprawozdania dotyczące okoliczności panujących na rynku krajowym eksporterów i producentów oraz dowody, na których je oparto, przy czym sprawozdania i dowody te zamieszcza się w aktach, a zainteresowanym stronom zapewnia się możliwość przekazania uwag.”.

6) art. 23 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 23

Sprawozdanie i informacje

1. Z należytym poszanowaniem zasad ochrony informacji poufnych w rozumieniu art. 19 Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie roczne na temat stosowania i wykonywania niniejszego rozporządzenia. Sprawozdanie zawiera informacje o stosowaniu środków tymczasowych i ostatecznych, o zakończeniu dochodzeń bez wprowadzania środków, o ponownych dochodzeniach, przeglądach, znaczących zakłóceniach i wizytach weryfikacyjnych oraz o działalności różnych organów odpowiedzialnych za monitorowanie wykonywania niniejszego rozporządzenia i wypełniania wynikających z niego obowiązków.

2. Parlament Europejski może zaproponować Komisji udział w posiedzeniu ad hoc przedmiotowo właściwej komisji w celu przedstawienia i objaśnienia wszelkich kwestii związanych z wykonywaniem niniejszego rozporządzenia. Może on również, między innymi w oparciu o sprawozdanie zgodnie z ust. 1 oraz o prezentacje i wyjaśnienia, o których mowa w niniejszym ustępie, przekazać Komisji wszelkie istotne uwagi i fakty.

3. Komisja podaje sprawozdanie do wiadomości publicznej nie później niż sześć miesięcy od daty jego przedstawienia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.”