Artykuł 270

Instytucja inicjująca może obliczać kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem w odniesieniu do danej pozycji sekurytyzacyjnej zgodnie z art. 260, 262 lub 264, stosownie do przypadku, jeżeli spełnione są następujące warunki:

a) sekurytyzacja spełnia wymogi sekurytyzacji STS określone w rozdziale 4 rozporządzenia (UE) 2017/2402, stosownie do sytuacji, inne niż w art. 20 ust. 1–6 tego rozporządzenia;

b) pozycja kwalifikuje się jako uprzywilejowana pozycja sekurytyzacyjna;

c) sekurytyzacja jest zabezpieczona pulą ekspozycji wobec przedsiębiorstw, pod warunkiem że co najmniej 70 % spośród tych przedsiębiorstw, w kategoriach salda portfela, kwalifikuje się jako MŚP w rozumieniu art. 501 w momencie emisji sekurytyzacji lub, w przypadku sekurytyzacji odnawialnych, w momencie dodania ekspozycji do sekurytyzacji;

d) ryzyko kredytowe związane z pozycjami niezatrzymanymi przez instytucję inicjującą jest przenoszone poprzez gwarancję lub kontrgwarancję spełniające wymogi dotyczące ochrony kredytowej nierzeczywistej określone w rozdziale 4 dla metody standardowej w odniesieniu do ryzyka kredytowego;

e) osobą trzecią, na rzecz której przenoszone jest ryzyko kredytowe, jest jeden lub większa liczba następujących podmiotów:

(i) rząd centralny lub bank centralny państwa członkowskiego, wielostronny bank rozwoju, organizacja międzynarodowa lub podmiot finansowania preferencyjnego, pod warunkiem że ekspozycje wobec gwaranta lub kontrgwaranta kwalifikują się do wagi ryzyka wynoszącej 0 % zgodnie z rozdziałem 2;

(ii) inwestor instytucjonalny zgodnie z definicją w art. 2 pkt 12 rozporządzenia (UE) 2017/2402, pod warunkiem że gwarancja lub kontrgwarancja są w pełni zabezpieczone środkami pieniężnymi zdeponowanymi w instytucji inicjującej.