Artykuł 30

1. Każde państwo członkowskie zapewnia, aby właściwy organ, wyznaczony zgodnie z art. 29 ust. 1–5, posiadał uprawnienia nadzorcze i dochodzeniowe oraz uprawnienia do nakładania sankcji niezbędne do wypełniania jego obowiązków wynikających z niniejszego rozporządzenia.

2. Właściwy organ regularnie dokonuje przeglądu zasad, procesów i mechanizmów wdrażanych przez jednostki inicjujące, jednostki sponsorujące, SSPE oraz pierwotnych kredytodawców w celu zapewnienia zgodności z niniejszym rozporządzeniem.

Przegląd, o którym mowa w akapicie pierwszym, obejmuje:

a) procesy i mechanizmy służące prawidłowemu bieżącemu pomiarowi i zatrzymaniu istotnego udziału gospodarczego netto zgodnie z art. 6 ust. 1 oraz gromadzeniu i terminowemu ujawnianiu wszystkich informacji udostępnianych zgodnie z art. 7;

aa) w odniesieniu do ekspozycji, które nie stanowią części sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych:

(i) kryteria przyznawania kredytu stosowane do ekspozycji obsługiwanych zgodnie z art. 9;

(ii) należyte standardy wyboru i wyceny stosowane do ekspozycji bazowych będących ekspozycjami nieobsługiwanymi, o których mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi;

b) w odniesieniu do sekurytyzacji STS, które nie są sekurytyzacjami w ramach programu ABCP – procesy i mechanizmy służące zapewnieniu przestrzegania przepisów art. 20 ust. 7–12, art. 21 ust. 7 i art. 22; oraz

c) w odniesieniu do sekurytyzacji STS, które są sekurytyzacjami w ramach programu ABCP – procesy i mechanizmy służące zapewnieniu, w odniesieniu do transakcji ABCP, przestrzegania przepisów art. 24, a w odniesieniu do programów ABCP –art. 26 ust. 7 i 8;

d) w odniesieniu do sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych – procesy i mechanizmy zapewniające zgodność z art. 9 ust. 1 zapobiegające nadużywaniu odstępstwa przewidzianego w art. 9 ust. 1 akapit drugi; oraz

e) w odniesieniu do sekurytyzacji bilansowych STS – procesy i mechanizmy zapewniające zgodność z art. 26b–26e.

3. Właściwe organy wymagają, aby ryzyka z tytułu transakcji sekurytyzacyjnych, w tym ryzyka utraty reputacji, były oceniane i uwzględniane za pomocą odpowiednich polityk i procedur jednostek inicjujących, jednostek sponsorujących, SSPE oraz pierwotnych kredytodawców.

4. Właściwy organ monitoruje, stosownie do sytuacji, szczególny wpływ, jaki udział w rynku sekurytyzacji wywiera na stabilność instytucji finansowej, która działa jako pierwotny kredytodawca, jednostka inicjująca, jednostka sponsorująca lub inwestor, w ramach nadzoru ostrożnościowego prowadzonego przez ten organ w obszarze sekurytyzacji, z uwzględnieniem – bez uszczerbku dla surowszych uregulowań sektorowych – następujących elementów:

a) wielkości buforów kapitałowych;

b) wielkości buforów płynnościowych; oraz

c) ryzyka płynności dla inwestorów wynikającego z niedopasowania terminów zapadalności między ich finansowaniem a inwestycjami.

W przypadkach gdy właściwy organ wykryje istotne ryzyko dla stabilności finansowej instytucji finansowej lub systemu finansowego jako całości, niezależnie od jego obowiązków wynikających z art. 36, podejmuje działania służące ograniczeniu tych ryzyk, informuje o swych ustaleniach wyznaczony organ właściwy dla instrumentów makroostrożnościowych na podstawie rozporządzenia (UE) nr 575/2013 oraz ERRS.

5. Właściwy organ monitoruje wszelkie przypadki możliwego obchodzenia obowiązków określonych w art. 6 ust. 2 zapewnia stosowanie sankcji zgodnie z art. 32 i 33.