Artykuł 2

1. Zgodnie z warunkami ustanowionymi w ust. 2 i 4 każde zainteresowane państwo członkowskie podejmuje decyzję w sprawie kwoty pomocy na kwalifikujący się hektar.

2. Wydatki Unii poniesione zgodnie z art. 1 nie mogą przekraczać łącznej kwoty:

a) 9 120 000 EUR w przypadku Litwy;

b) 3 460 000 EUR w przypadku Łotwy;

c) 1 340 000 EUR w przypadku Estonii;

d) 1 080 000 EUR w przypadku Finlandii.

3. Zainteresowane państwa członkowskie mogą przyznawać dodatkowe wsparcie na rzecz kwalifikujących się hektarów, o których mowa w art. 1 ust. 2, do maksymalnej wysokości 100 % kwoty ustalonej zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu.

Zainteresowane państwa członkowskie wypłacają dodatkowe wsparcie najpóźniej do dnia 30 września 2018 r.

4. Suma pomocy, o której mowa w art. 1, oraz, w stosownych przypadkach, dodatkowego wsparcia, o którym mowa w ust. 3 niniejszego artykułu, nie może przekraczać, w odniesieniu do każdego z państw członkowskich, kwoty płatności bezpośredniej, obliczonej przez podzielenie krajowej puli środków finansowych ustalonej w załączniku II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 (3) na rok kalendarzowy 2017 dla tego państwa członkowskiego przez całkowitą liczbę kwalifikujących się hektarów zadeklarowanych w roku kalendarzowym 2017 w danym państwie członkowskim zgodnie z art. 72 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 (4).