Artykuł 3

1. System zezwoleń na nasadzenia winorośli, ustanowiony w części II tytuł I rozdział III rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, nie ma zastosowania do nasadzenia lub ponownego nasadzania na obszarach, o których mowa w art. 62 ust. 4 tego rozporządzenia, spełniających odpowiednie warunki określone w ust. 2, 3 i 4 niniejszego artykułu.

2. Nasadzenie lub ponowne nasadzanie na obszarach przeznaczonych do celów doświadczalnych lub na nasadzenia lub ponowne nasadzenia na obszarach przeznaczonych do zakładania zbiorów odmian winorośli przeznaczonych do zachowania zasobów genetycznych lub na szkółki szczepów podlega obowiązkowi uprzedniego powiadomienia o tym właściwych organów. Powiadomienie zawiera wszystkie istotne informacje dotyczące tych obszarów oraz informacje o okresie, w jakim będzie trwało doświadczenie lub będą utrzymywane zbiory odmian winorośli, lub będzie trwała produkcja w szkółkach szczepów. O przedłużeniu takich okresów należy również powiadomić właściwe organy.

W przypadku gdy nie ma ryzyka wystąpienia zakłóceń na rynku, państwa członkowskie mogą zdecydować, że w okresach, o których mowa w akapicie pierwszym, winogrona produkowane na tych obszarach, a także produkty sektora wina otrzymane z takich winogron mogą być wprowadzane do obrotu. Na koniec takich okresów dany producent musi albo:

a) uzyskać zezwolenie zgodnie z art. 64, 66 lub 68 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do danego obszaru, tak aby winogrona produkowane na tym obszarze oraz wyroby winiarskie otrzymane z tych winogron mogły być wprowadzone do obrotu; lub

b) wykarczować taki obszar na własny koszt zgodnie z art. 71 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

Obszary przeznaczone do celów doświadczalnych lub na szkółki szczepów, które zostały nasadzone przed dniem 1 stycznia 2016 r. w następstwie przyznania nowych praw do nasadzeń, nadal spełniają po tej dacie wszelkie warunki określone dla korzystania z takich praw do końca okresu trwania doświadczenia lub produkcji w szkółkach szczepów, na które zostały one przyznane. Po upływie tych terminów mają zastosowanie przepisy określone w akapicie pierwszym i drugim.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, ma zastosowanie do obszarów przeznaczonych do zakładania zbiorów odmian winorośli tylko wtedy, gdy celem utworzenia takich zbiorów jest zachowanie zasobów genetycznych odmian winorośli, które są typowe dla danego regionu produkcji wina, oraz gdy obszar objęty każdym zbiorem nie przekracza 2 hektarów.

Państwa członkowskie mogą sporządzić wykaz odmian winorośli sklasyfikowanych zgodnie z art. 81 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 na ich terytoriach, które kwalifikują się na poziomie krajowym lub regionalnym do celów utworzenia zbioru odmian w celu zachowania zasobów genetycznych. Państwa członkowskie mogą również ustalić maksymalny obszar zbiorów takich odmian winorośli o powierzchni poniżej 2 hektarów, jak również maksymalną liczbę roślin przypadającą na odmianę, mniejszą niż pułap określony w art. 2 ust. 1 lit. l) niniejszego rozporządzenia.

3. Nasadzenie lub ponowne nasadzenie na obszarach, z których wino lub produkty sektora wina przeznaczone są wyłącznie do spożycia w gospodarstwie domowym osoby fizycznej lub grupy osób fizycznych niebędących plantatorami winorośli w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a), podlega następującym warunkom:

a) obszar taki nie przekracza 0,1 ha;

b) dana osoba fizyczna lub grupa osób fizycznych nie zajmuje się komercyjną produkcją wina ani komercyjną produkcją innych produktów sektora wina.

Dla celów niniejszego ustępu państwa członkowskie mogą uznawać niektóre organizacje nieprowadzące działalności handlowej za równoważne gospodarstwom domowym osoby fizycznej.

Państwa członkowskie mogą zdecydować, aby nasadzenia, o których mowa w akapicie pierwszym, podlegały powiadomieniu.

4. Producent, który utracił pewien obszar uprawy winorośli w związku z obowiązkowym zakupem, prowadzonym w interesie publicznym na mocy prawa krajowego, jest uprawniony do nasadzenia nowego obszaru, pod warunkiem że taki nowo nasadzony obszar nie przekracza 105 % czystego zbioru w obszarze utraconym. Nowo nasadzony obszar jest rejestrowany w rejestrze winnic.

5. Karczowanie obszarów korzystających ze zwolnienia, o którym mowa w ust. 2 i 3, nie uprawnia do otrzymania zezwolenia na ponowne nasadzenia na podstawie art. 66 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. Takie zezwolenia przyznaje się jednak w przypadku karczowania obszarów nowo nasadzonych w ramach zwolnienia, o którym mowa w ust. 4.