Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2018/273 z dnia 11 grudnia 2017 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli, rejestru winnic, dokumentów towarzyszących i świadectw, rejestru przychodów i rozchodów, obowiązkowych deklaracji, powiadomień i publikowania zgłoszonych informacji, oraz uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do odpowiednich kontroli i kar, zmieniające rozporządzenia Komisji (WE) nr 555/2008, (WE) nr 606/2009 i (WE) nr 607/2009 oraz uchylające rozporządzenie Komisji (WE) nr 436/2009 i rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/560
Sekcja I — KONTROLE, WŁAŚCIWE ORGANY, INSTYTUCJE ŁĄCZNIKOWE I WZAJEMNA POMOC
Artykuł 43
W mocyWzajemna pomoc
1. Jeżeli właściwy organ państwa członkowskiego podejmuje czynności kontrolne na swoim terytorium, może on zwrócić się o informacje do właściwego organu dowolnego innego państwa członkowskiego, na które czynności te mogą wywierać bezpośredni lub pośredni wpływ. Taki wniosek o informacje może zostać złożony za pośrednictwem instytucji łącznikowych przewidzianych w art. 40 akapit trzeci, a pomoc powinna być udzielana terminowo.
Komisję powiadamia się za każdym razem, gdy produkt będący przedmiotem kontroli, o których mowa w akapicie pierwszym, pochodzi z państwa trzeciego oraz jeśli wprowadzanie tego produktu na rynek może być przedmiotem szczególnego zainteresowania innych państw członkowskich.
Organ, do którego się zwrócono, przekazuje wszelkie informacje umożliwiające organowi wnioskującemu wykonanie swoich obowiązków.
2. Na uzasadniony wniosek organu wnioskującego organ, do którego skierowany jest wniosek, przeprowadza kontrole w celu osiągnięcia celów opisanych we wniosku lub podejmuje niezbędne działania w celu zapewnienia, by te kontrole zostały wykonywane.
Organ, do którego skierowany jest wniosek, postępuje tak, jak gdyby działał we własnym imieniu.
3. W porozumieniu z organem, do którego skierowany jest wniosek, organ wnioskujący może wyznaczyć urzędników do następujących zadań:
a) uzyskania w siedzibie właściwych organów w państwie członkowskim, w którym ma siedzibę organ, do którego skierowany jest wniosek, informacji na temat stosowania odpowiednich przepisów dotyczących produktów sektora wina rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, niniejszego rozporządzenia i rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/274 lub na temat związanych z nimi kontroli, w tym sporządzania kopii dokumentów transportowych oraz innych dokumentów lub wyciągów z rejestrów;
b) lub obecności w trakcie prowadzenia kontroli, o które zwrócono się zgodnie z ust. 2, po powiadomieniu we właściwym czasie przed rozpoczęciem tych działań organu, do którego się zwrócono.
Kopie, o których mowa akapicie pierwszym lit. a), można wykonywać wyłącznie za zgodą organu, do którego się zwrócono.
4. Urzędnicy organu, do którego się zwrócono, pozostają przez cały czas odpowiedzialni za kontrole przeprowadzane na terytorium ich państwa członkowskiego.
5. Urzędnicy organu wnioskującego:
a) okazują pisemne upoważnienie wskazujące ich tożsamość i stanowisko;
b) nie naruszając ograniczeń nałożonych przez państwo członkowskie organu, do którego się zwrócono, na własnych urzędników w odniesieniu do prowadzenia przedmiotowych kontroli, posiadają:
(i) prawa dostępu określone w art. 41 lit. a) i b);
(ii) prawo do bycia informowanym o wynikach kontroli przeprowadzonych przez urzędników organu, do którego się zwrócono, zgodnie z art. 41 lit. c) i e).
6. Koszty ponoszone przy pobieraniu, obróbce i wysyłce próbki oraz przy przeprowadzaniu testów analitycznych i organoleptycznych do celów kontroli pokrywa właściwy organ państwa członkowskiego, które zwróciło się o pobranie próbki. Koszty takie są obliczane według stawek stosowanych w państwie członkowskim, na którego terytorium prowadzone są czynności.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.