Artykuł 6

1. Po podaniu do publicznej wiadomości decyzji, o których mowa w art. 3 i 4, lub informacji na temat przepisów mających zastosowanie do udzielania zezwoleń w danym roku, o których mowa w art. 5 ust. 2, i nie później niż do dnia 1 maja, państwa członkowskie otwierają okres składania wniosków indywidualnych, który trwa co najmniej miesiąc.

2. We wnioskach wskazuje się konkretną wielkość i położenie obszarów w gospodarstwie wnioskodawcy, w odniesieniu do którego to gospodarstwa złożono wniosek o zezwolenie.

Jeżeli decyzję w sprawie ograniczeń lub kryteriów, które mają zostać zastosowane, podjęto zgodnie z art. 3 i 4, państwa członkowskie mogą zwolnić wnioskodawców z wymogu wskazywania we wniosku konkretnego położenia obszaru w gospodarstwie, w odniesieniu do którego złożono wniosek o zezwolenie. W celu wdrożenia systemu zezwoleń państwa członkowskie mogą zażądać, w stosownych przypadkach, dodatkowych informacji od wnioskodawców.

3. Jeżeli państwa członkowskie postanowią zastosować niektóre kryteria udzielania zezwoleń na nowe nasadzenia zgodnie z art. 4, zastosowanie mają następujące przepisy:

a) kryteria kwalifikowalności wymienione w art. 64 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 oraz w art. 4 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2018/273: we wniosku należy wskazać produkt(y) sektora wina, który(-e) wnioskodawca zamierza produkować na obszarze(-ach) nowo nasadzonym(-ych), określając, czy wnioskodawca zamierza produkować jeden z następujących produktów czy więcej:

(i) wina z chronioną nazwą pochodzenia (ChNP);

(ii) wina z chronionym oznaczeniem geograficznym (ChOG);

(iii) wina bez oznaczenia geograficznego, w tym wina, na których podana jest odmiana winorośli;

aa) kryterium pierwszeństwa, o którym mowa w art. 64 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013: w stosownych przypadkach we wnioskach wskazuje się odmiany winorośli, które wnioskodawca zamierza uprawiać na nowo nasadzanych obszarach, które to odmiany muszą być wymienione w wykazie odmian kwalifikujących się do ochrony zasobów genetycznych winorośli, ustanowionym i podanym do wiadomości publicznej przez właściwy organ danego państwa członkowskiego, i które zostały sklasyfikowane zgodnie z art. 81 ust. 2 tego rozporządzenia;

b) kryterium pierwszeństwa, o którym mowa w art. 64 ust. 2 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013: wnioski zawierają informacje o charakterze gospodarczym, wykazując zrównoważoność gospodarczą danego projektu na podstawie jednej lub większej liczby standardowych metod analizy finansowej inwestycji rolnych wymienionych w części E załącznika II do rozporządzenia delegowanego (UE) 2018/273;

c) kryterium, o którym mowa w art. 64 ust. 2 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013: wnioski zawierają informacje o charakterze gospodarczym, wykazując wzrost oszczędności kosztowej lub konkurencyjności, lub obecności na rynkach na podstawie ustaleń przedstawionych w części F załącznika II do rozporządzenia delegowanego (UE) 2018/273;

d) kryterium pierwszeństwa, o którym mowa w art. 64 ust. 2 lit. g) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013: wnioski zawierają informacje świadczące o możliwości ulepszenia produktów o chronionym oznaczeniu geograficznym na podstawie jednego z warunków określonych w części G załącznika II do rozporządzenia delegowanego (UE) 2018/273;

e) kryterium, o którym mowa w art. 64 ust. 2 lit. h) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013: wnioski zawierają informacje wykazujące, że wielkość obszaru działek winnicy w gospodarstwie wnioskodawcy, który nie korzysta ze zwolnień określonych w art. 62 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, w momencie składania wniosku jest zgodna z progami, które mają zostać ustalone przez państwa członkowskie na podstawie przepisów określonych w części H załącznika II do rozporządzenia delegowanego (UE) 2018/273;

f) w przypadku gdy państwa członkowskie wymagają, aby wnioskodawcy respektowali zobowiązania, o których mowa w częściach A i B załącznika I oraz częściach A, B, D, E, F, G i w części I pkt II załącznika II do rozporządzenia delegowanego (UE) 2018/273 w odniesieniu do odpowiednich kryteriów, zobowiązania te muszą być uwzględnione we wnioskach.

W przypadku gdy państwa członkowskie mogą bezpośrednio uzyskać którąkolwiek z informacji wymienionych w akapicie pierwszym lit. a)–f), mogą one zwolnić wnioskodawców z zawarcia takich informacji we wnioskach.

4. Po upływie okresu składania wniosków, o którym mowa w ust. 1, państwa członkowskie informują niekwalifikujących się wnioskodawców o niekwalifikowalności ich wniosków na podstawie decyzji w sprawie kryteriów kwalifikowalności przyjętych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 4. Takie wnioski zostają wyłączone z kolejnych etapów procedury.