Artykuł 8

1. Jeżeli na podstawie art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 596/2014 złożono wniosek o przeprowadzenie czynności wyjaśniających lub kontroli na miejscu, organ wnioskujący i organ współpracujący konsultują się ze sobą w sprawie najlepszego sposobu nadania skuteczności wnioskowi o udzielenie pomocy, uwzględniając art. 25 ust. 6 akapit trzeci lit. a)–e) rozporządzenia (UE) nr 596/2014, w tym w sprawie zalet przeprowadzenia wspólnych czynności wyjaśniających lub wspólnej kontroli na miejscu.

2. Organ współpracujący informuje organ wnioskujący o postępach czynności wyjaśniających lub kontroli na miejscu oraz w odpowiednim czasie przekazuje mu swoje ustalenia.

3. Decydując o ewentualnym wszczęciu wspólnych czynności wyjaśniających lub wspólnej kontroli na miejscu, organ wnioskujący i organ współpracujący biorą pod uwagę przynajmniej następujące elementy:

a) treść wszelkich wniosków o udzielenie pomocy otrzymanych od organu wnioskującego, w tym wszelkie informacje sugerujące zasadność przeprowadzenia wspólnych czynności wyjaśniających lub wspólnej kontroli na miejscu;

b) kwestię, czy organy te osobno prowadzą dochodzenie w sprawie mającej konsekwencje transgraniczne, oraz to, czy w sprawie tej bardziej odpowiednie byłoby wspólne działanie;

c) ramy prawne i regulacyjne w jurysdykcji każdego z tych organów, tak aby zadbać o to, by każdy z organów dysponował dobrą znajomością potencjalnych przeszkód i ograniczeń prawnych związanych z prowadzeniem wszelkich wspólnych czynności wyjaśniających lub wspólnych kontroli na miejscu oraz wszelkich postępowań, które mogą z nich wyniknąć, w tym wszelkich kwestii związanych z zasadą ne bis in idem;

d) niezbędne środki dotyczące zarządzania i kierowania czynnościami wyjaśniającymi lub kontrolą na miejscu;

e) prawdopodobieństwo osiągnięcia przez nie porozumienia co do ustalenia okoliczności faktycznych;

f) alokację zasobów oraz wyznaczenie osób odpowiedzialnych za prowadzenie czynności wyjaśniających lub kontroli na miejscu;

g) kwestię ewentualnego opracowania planu wspólnego działania i harmonogramu pracy przez każdy z organów;

h) określenie działań, które każdy z organów ma podjąć (wspólnie lub samodzielnie);

i) wzajemną wymianę uzyskanych informacji oraz składanie sprawozdań z wyników poszczególnych podjętych działań; oraz

j) inne kwestie dotyczące konkretnych przypadków.

4. W przypadku gdy organ wnioskujący i organ współpracujący postanawiają przeprowadzić wspólne czynności wyjaśniające lub wspólną kontrolę na miejscu, organy te:

a) uzgadniają procedury prowadzenia i zamykania czynności wyjaśniających lub kontroli;

b) pozostają w stałym kontakcie w celu koordynowania procesu pozyskiwania informacji i ustalania okoliczności faktycznych;

c) ściśle ze sobą współpracują przy prowadzeniu wspólnych czynności wyjaśniających lub wspólnej kontroli na miejscu;

d) zapewniają sobie wzajemną pomoc w odniesieniu do późniejszych postępowań egzekucyjnych w zakresie dopuszczalnym przez prawo, w tym poprzez koordynację wszelkich postępowań lub innych czynności egzekucyjnych (administracyjnych, cywilnych lub karnych) związanych z wynikiem wspólnych czynności wyjaśniających lub wspólnej kontroli na miejscu, lub – w stosownych przypadkach – możliwości zawarcia ugody;

e) określają konkretne przepisy prawa, które regulują przedmiot wspólnych czynności wyjaśniających lub wspólnej kontroli na miejscu;

f) w stosownych przypadkach rozważają co najmniej następujące elementy:

1) sporządzenie planu wspólnego działania określającego między innymi treść, charakter i harmonogram działań, które mają zostać podjęte, oraz obejmującego określenie kluczowych etapów tego planu i podział odpowiedzialności za realizację założonych prac, przy uwzględnieniu priorytetów każdego z organów;

2) określenie i ocenę wszelkich ograniczeń lub przeszkód prawnych oraz wszelkich różnic w wymogach proceduralnych w odniesieniu do czynności wyjaśniających lub egzekucyjnych lub wszelkich innych postępowań, w tym w odniesieniu do praw osób, wobec których prowadzone są czynności wyjaśniające;

3) określenie i ocenę konkretnych zasad chroniących poufność wymiany informacji między prawnikiem a jego klientem, które mogą mieć wpływ na czynności wyjaśniające bądź postępowanie egzekucyjne, w tym kwestie samooskarżenia;

4) strategię kontaktów ze społeczeństwem i z prasą; oraz

5) zamierzone wykorzystanie wymienianych informacji.